ELKE DAG VERS wordt (bijna) daglijks/wekelijks(....) aangevuld met allerlei gedachten, foto's, filmpjes en wat meer voor handen is,
uit Hollandscheveld, de regio en de rest van deze aardbol en omgeving! ELKE DAG VERS is een PERSOONLIJK WEBLOG en wordt gemaakt, geschreven en onderhouden door Bertus ten Caat!
Vandaag (Elk Moment)
NIEUWE KANSEN, NIEUWE PRIJZEN.... Dat ik hier nou niet eerder aan heb gedacht: ELKE DAG VERS OP:
Tja, het begon allemaal al wat eerder natuurlijk... Ergens in januari toen ik gekweld door gruwelijke pijnscheuten vanwege een jichtaanval nauwelijks vooruit kwam. En dan die kou, sneeuw en gladheid! Wat we de afgelopen 20-25 jaar zo ontzettend dachten gemist te hebben kregen we nu in één keer op ons bord! Maar dat is dan weer over allemaal - denk je- en dan lijkt het weer goed te gaan. Nou, vergeet het maar. Er kwam opnieuw iemand van de jichtbrigade langs, nu waren de knieen blijkbaar aan de beurt... Daardoorheen speelde al vanaf november een vrij belangrijke zakelijke transactie die afgewerkt moest worden. Daarvoor was alles in gereedheid gebracht, getekend en besproken en eind december zou het allemaal afgerond zijn. Nee dus. Totaal onverwacht overleed een belangrijke speler in het gebeuren en moest een deel van de werkzaamheden opnieuw worden gedaan! Het oponthoud zou uiteindelijk meer dan 6 weken duren!
Toen maakte ik op een vrijdagavond in januari filmpjes voor Groen Links met als doel daar wat aardige dingen van te maken i.v.m. de verkiezingen. Leuk om te doen...
Dacht ik want prompt werd ik ziek en toen ik weer een beetje zin en tijd had om er verder mee te gaan weigerde mijn PC nog langer mijn bevelen op te volgen en zat ik om de 3 minuten tegen een zwart scherm aan te staren...
Daar overheen kwam vorige week de gigantische hype rond ons songfestivalliedje waar voor ik op een simpele manier een nog simpeler filmpje in elkaar had geknutseld! Dat kon de PC nog net aan en na ongeveer 200 YouTube filmpjes waar je uren, dagen, soms weken aan knutselt blijkt mijn simpelste filmpje ooit gemaakt goed te zijn voor nu al bijna 107.000 vieuws!.
En nu? We hebben in de eerste 2 maand van 2010 van alles meegemaakt. Niet allemaal dingen waar je vrolijk van word, maar ook niet alleen kommer en kwel. Eigenlijk een beetje zoals het leven zich altijd voltrekt: ups en downs. Alleen dacht ik altijd dat zoveel tegelijk alleen in soaps op tv zou kunnen. Het blijkt ook in werkelijkheid voor te komen.
Mijn -ons- leven zou in de afgelopen 2 maanden een pracht van een reality-soap hebben opgeleverd.
Gelukkig zijn we gezond, ben ik een kilo opf 7 afgevallen intussen en is vandaag mijn eega jarig.
Bijna m'n hele leven heb ik al muziek gemaakt. Zingen leerde ik van m'n moeder die met haar mooie zachte stem stond te zingen bij het aanrecht. Met buurmeisje-vriendinnetje Roelie (waar ik mee zou gaan trouwen als we groot waren....) zong ik en speelde ik op een trommel in de schuur bij ons achter het huis aan de ds. Kooimanstraat. Ik was ook wel eens een clown die over de drempel struikelend binnenviel. De buurkinderen waren ons publiek...
Hoe oud was ik toen ik voor het eerst voor echt publiek mocht zingen? Zes jaar! Juf van Ellen had mij en nog 2 of 3 klasgenootjes uitgekozen om te zingen tijdens het kerstfeest in de kerk. "Een roze fris ontloken"... Ik had geen flauw idee waar het over ging maar ik stond daar wel even te zingen voor een volle kerk!
Een paar jaar later kwam er een drumband. Ik zal een jaar of 8 zijn geweest. Ik mocht lid worden en kreeg een trommel waarop we o.a. "de Modelmars" moesten spelen. Ik ken hem nog! Thuis oefenen moest op een plankje waarop een stuk autoband was gespijkerd. Het opmeten van de baretten herinner ik me nog goed. In een lokaal in de oude openbare school aan de Hendrik Raakweg (naast de kerk) werden onze maten genoteerd. Mijn vriendje Harrie Strijker had hoofdmaat 58, ik 56. Ik heb me wel eens afgevraagd waarom ik dat soort volslagen nutteloze informatie altijd heb onthouden...
Toen ik naar de technische school in Hoogeveen ging begon ik met een paar klasgenoten een bandje. Zo'n drumband was voor pubertje ten Caat waarschijnlijk niet de echte droom. Henk van Nuil en Jaap Bisschop, Jan Kip en André Mol deden al iets muzikaals en op de een of andere manier kwam ik daar tussen terecht. het zal vast gekomen zijn doordat ik bij de drumband had gezeten dat de andere jongens dachten dat ik zou kunnen drummen. Ik werd drummer.
We hielden het een paar jaar vol als "The Great Discovery", "The Frogs" en "Reaction". Reaction was de directe voorloper van No Name. Gerrie Damming hield er mee op, Reaction stopte. Maar Andre Damming en ik gingen toch verder, haalden er de broers Ally en Harm Benjamins uit Nieuwlande bij en Gerrie kwam terug. In juli 1969 werd de naam NO NAME geboren tijdens een optreden in de muziekkoepel op het Hoekje.
In de jaren daarna maakten we muziek zoals we altijd hadden gewild. Muziek van de Rolling Stones, the Beatles, the Kinks, the Who. Muziek uit de tijd waarin de wereld totaal veranderde en zeker ook de muzikale wereld! Af en toe maakten we zelf liedjes en in 1978, 9 jaar nadat we begonnen, kwam er een plaat. "Walk in the room" en "Doctor-doctor" werd opgenomen in de Flowertree Studio van Jan en Koos Bloemsma en Henk Bemboom ergens tussen Nw. Amsterdam en Schoonebeek. De fa. Hoes in Weert maakte de plaat op het Kilroy label van Telstar. Een eerste hoogtepunt. Veel leverde het niet op maar als één van de 'belangrijkste' Drentse bandjes in die tijd deden we ook mee aan de Elpee 'Northern Lights" die door Flowertree Studio werd uitgebracht. "Goin' on with the band' was een titel die voorspellend blijkt te zijn geweest!
Waren het in de jaren 70 vooral de jeugdsoos en veel talentenjachten waar de band zich heel goed manifesteerde, in de jaren tachtig werd No Name een band die zich vooral richtte op bruiloften en partijen. Er werd daarnaast veel gespeeld voor Radio Noord en later radio Drenthe en ook de landelijke omroepen werden regelmatig door No Name bezocht.
In de jaren negentig begon het voortvarend, ondanks het vertrek van oudgedienden André Damming en Jannes van Genne. Met nieuw elan en met nieuwe muzikanten speelde de band nog een aantal jaren door heel noord Nederland en maakte zelfs een buitenlandse trip naar Aberdeen, Schotland. Toen in 1997 zanger Frans Oosterwijk vertrok kwam de klad erin. Vernieuwing was er niet meer. No Name stond op z'n laatste benen...
Maar muziek is een passie die je niet zomaar aan de kant schuift. M'n twee oudste dochters hadden het virus overgenomen en waren al enigszins actief als zangeres en pianiste. Ik stelde de band voor om te gaan werken met 2 zangeressen. Aldus geschiedde en kort na de intrede van de meiden werd No Name winnaar van de landelijke Abba-Look-alike wedstrijd op Radio 2. Een ongekend succes tot dan toe en de optredens stroomden binnen. No Name was in één klap weer een jonge, frisse band waar de energie en het plezier van af spatte!
Toen in 2001 Harm Benjamins stopte kwam Fake in het zicht. Hij speelde gitaar op een verdienstelijke manier, zeker goed genoeg om de rol van Harm Benjamins over te nemen. Zijn debuut bij de band was voor een gigantisch publiek in het sportprogramma Na Elven van Mart Smeets op de landelijke tv. We speelden een ode aan Piet Kleine die toen stopte met schaatsen!
Vanaf toen ontwikkelde de band zich verder en langzaam maar zeker werd Fake min of meer de muzikale leider van No Name. Behalve gitaarspelen werd hij ook steeds meer zanger en kwamen er meer eigen liedjes in het repertoire. Het voorlopige hoogtepunt van al dat eigen werk was een theatershow in de Tamboer op 22 maart 2008. Sindsdien worden ook de kleinere theaters door de band bezocht.
Muziek is mijn passie en het is een absoluut voorrecht om er mee bezig te zijn op de manier zoals ik dat de afgelopen jaren heb mogen doen! We hebben menig bruidspaar de mooiste avond van hun leven bezorgd, menig dorp een weergaloze feestavond en menig bedrijf een spetterend bedijfsfeest!
Maar als je verder wil moet je ook verder denken dan alleen aan muziek. Er zijn honderden, misschien wel duizenden bandjes en muzikanten in dit land die allemaal hetzelfde willen... Dat bereik je niet alleen met je muziek. Je moet creatief zijn in het bedenken van stunts waarmee je de publiciteit haalt die je naamsbekendheid geeft. No Name heeft dat op allerlei manieren in de afgelopen decennia gedaan. Met Drentse liedjes, met voetballiedjes of met andere acties... Afgelopen jaar kondigden we aan dat we No Name andersom op de kaart wilden gaan zetten. We bedachten "The Emanon Project", een project met als doel vooral eigen werk te gaan spelen en uiteindelijk dus minder op bruiloften en partijen. In oktober gingen we de stuidio in en maakten opnames voor de eerste EP met eigen werk. Op 30 januari maakten we in de Bonte Wever Assen professionele opnames voor een mooie videoclip van een heel mooi eigen nummer. Daarmee zouden we de rest van Nederland gaan bestoken opdat men zou weten dat NoName/The Emanon méér kan dan liedjes van anderen naspelen...
Ergens deze maand zouden we de hele boel lanceren. Maar er kwam even iets tussen...
Vorige zondag ontdekte Fake tijdens de uitzending van het Nederlandse Songfestival dat de reacties op het winnende lied wel heel erg zuur waren! Hij besloot een eigen Engelse versie van het liedje te maken. Om een uur of half 2 was het klaar en 2 uur later had ik een simpel filmpje in elkaar geknutseld en werd het geval op YouTube gezet. Maandagmorgen begon het allemaal rustig maar na 10 uur werd het een gekkenboel en ons lied veroorzaakte een gigantische Internet-Hype! Alle media kwamen zo ongeveer langs en overal werd de versie van Faeke bejubeld! Faeke inderdaad met een E erin voor de herkenbaarheid!
Onze jongste stunt veroorzaakt nu een geweldige hype. De youtube film is intussen meer dan honderdduizend (100.000) keer bekeken, er is belangstelling van radio en tv-zenders uit het hele land en dat zou best eens een doorbraak kunnen zijn! Zeker is het een loper die we hebben uitgerold voor de EP "Evolutionary" die we eind februari uitbrengen en waar een prachtige videoclip bij is gemaakt van het nummer "Out on the Streets" !
De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Er komt in Nederland weer ruimte voor ECHTE muziek. Ruimte voor mensen die met een INSTRUMENT muziek maken i.p.v. met een minidisc 6 liedjes te kwelen.
The Emanon Project komt eraan. Met een aanloop van ruim 40 jaar moet er een fraaie sprong uikomen lijkt mij!
Houd ons in Uw gaten!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dinsdag 12-01-2010 (laat)Over wolven in schaapskleren!
Het was min of meer toevallig dat ik er op stuitte en bleef hangen; Een (voor mij) nieuw Tros-programma waarin een aantal lieden zich druk maakt om problemen in de samenleving op te lossen. Dat is een goed ding! Tenminste, normaal gesproken zou ik dat een goed ding vinden...
Maar niet nu. En dat heeft ondermeer te maken met zeker 3 van de mensen die een belangrijke rol spelen in het programma! Joost Eerdmans bijvoorbeeld. Hoe het mogelijk is dat in Nederland dit soort types overal opduiken met hun populistische prietpraat is een raadsel! Het moet bijna zo zijn dat de mensen die TV-programma's als "Regelrecht" bedenken nog dommer zijn. In het land der blinden is éénoog immers koning?!
En dan Ivo Opstelten. Hij is voorzitter van de VVD, ex-burgemeester van Dalen en Rotterdam, heeft de stem en de manier van praten zoals de adel in 1875 dat nog had en is in dit programma zo'n beetje de "veurzetter"....
Verder zijn er nog 2 dames die ik het voordeel van de twijfel geef en 1 advocaat die niet in de camera praat maar ook niet degene tegen wie hij praat aankijkt. Met een zeer zelfgenoegzame kop kijkt hij tussen camera, geinterviewde en mij als kijker door.
"TROS pakt maatschappelijke problemen aan" is de kop in de persberichten. De TROS en maatschapplijke problemen is op zichzelf al humor. Zet daar een VVDvoorzitter bij, een voormalig LPF-kamerlid die lijdt aan zelfoverschatting en een advocaat die met een Mussolinieblik de wereld in kijkt en je hebt de ultieme volksverlakkerij in de etalage!
De fietsen in Amersfoort zijn een gigantisch maatschappelijk probleem. Absoluut. Heel Tjietjerkstradeel ligt er al jaren wakker van. Echt verschrikkelijk al die fietsen daar in Amersfoort!
En wat te denken van overblijfkrachten? Die worden niet gecontroleerd namelijk en dat is echt niet meer normaal! Want er zou zo maar eens een pedofiel tussen kunnen zitten. Of een moordenaar. Of een fietsendief! "Ikbenjoosteerdmansvantrosregelrecht" gaat daar iets aan doen. Jazeker! Samen met zijne hoogedelgestrenge baron van OpStelten tot Jesusnikes!
Ik vertrouw ze niet, dit stelletje populisten en angstzaaiers. De maatschappelijke problemen van de Tros zijn dezelfde maatschappelijke problemen als die van de VVD en de LPF en tegenwoordig van Peroxilders en Rita Naiva!
Het gaat niet om werkelijke maatschappelijke problemen. Het gaat hier alleen maar om de uitvergroting van onderbuik en borrelpraat, opgediend in een programma over zogenaamde maatschapplijke problemen. Wim Bosboom in de overdrive...
Het feit dat juist de mensen die onderwerp van die "problemen" zijn ook nog blind in de val lopen en straks gaan stemmen op degenen die alleen maar hun eigen belang als doel hebben, DAT is pas een maatschappelijk probleem!