|
Home | No Name.nl | Opnieuwbekleden.nl | E-mail| Discussieforum
ELKE DAG VERS wordt (bijna) daglijks/wekelijks(....) aangevuld met allerlei gedachten, foto's, filmpjes en wat meer voor handen is,
uit Hollandscheveld, de regio en de rest van deze aardbol en omgeving!
ELKE DAG VERS is een PERSOONLIJK WEBLOG en wordt gemaakt, geschreven
en onderhouden door Bertus ten Caat!
Vandaag (Elk Moment)
NIEUWE KANSEN, NIEUWE PRIJZEN.... Dat ik hier nou niet eerder aan heb gedacht:
ELKE DAG VERS OP:TWITTER
en KLIK HIER voor foto's op Mobypicture
Dinsdag 17 augustus'10 (Laat). italianen!!!!!
Italië is in de ogen van veel Nederlanders -en in de ogen van veel anderen waarschijnlijk ook- een mooi land. Dat is ook wel zo maar ik heb al een paar keer de wat minder mooie kant ervaren. En dat heeft me niet bepaald gemaakt tot een liefhebber van de Italiaan in het algemeen maar wel tot hater van een aantal in het bijzonder...
In Rome, het was in onze eerste vakantie in Italië, en we waren net door een uiterst aardige jonge Italiaan rechtstreeks vanuit een klein dorpje per trein en bus naar de Spaanse trappen gebracht, gebeurde het voor de eerste keer. Dat was trouwens wel heel aardig wat de jongen deed. Hij stond naast ons bij de kiosk waar we een kaartje naar Rome wilden kopen. Voor de trein want iedereen had ons afgeraden om met de eigen auto te gaan. Geen parkeerruimte en moeilijk rijden met al die krioelende Italianen op scooters en in snelle stadsautootjes. De jongeman hoorde onze pogingen de verkoper enige Engelse antwoorden te ontlokken en ook dat dat niet lukte. Het lijkt of geen enkele Italiaan ook maar 1 woord Engels spreekt. Deze jongen duidelijk wel. Hij glimlachte en vroeg wat onze bedoeling was. Ik legde ons plan uit en hij zei: “Neem dan maar een all-in kaart, dan kan je per trein, per bus, per metro overal naar toe waar je wil” Wij waren met z'n zessen plus een paar kinderen en ik antwoordde: “Can you arrange it for us?”.
Dat was geen punt. “ I bring you to the Spanish Stairs”, zei hij. “I'm working there nearby” . Zijn Engels was perfect voor een conversatie tussen Italianen en Nederlanders. In mijn oren klinkt Italiaans altijd alsof ze in elke zin proberen zo veel mogelijk hele korte woorden zo snel mogelijk uit te spreken, maar feit is dat hij de kioskverkoper feilloos bleek te kunnen uitleggen wat onze wens was en binnen een paar minuten ons allemaal van de benodigde papieren had voorzien. Even later zaten we met z'n allen in de trein. Een kwartiertje daarna snelden we in een bus dwars door het centrum van Rome en na nog eens 10 minuten stonden we met z'n allen bovenaan de Spaanse Trappen. We waren de jongeman erg dankbaar, hij wilde van geen beloning weten want hij moest hier toch zijn maar heeft nu als enige Romein in de wereld wel een CD van No Name in bezit...
Ons eerste bezoek aan Rome was een bezoek vol enerverende ontdekkingen! Prachtige stad met indrukwekkende historische monumenten. De geschiedenis komt je op elke hoek van elke straat gewoon tegemoet.. Dat wil weer niet zeggen dat alles wat indrukwekkend is ook klopt! Bijvoorbeeld de idiote regel dat ontblote armen en benen niet in de St. Pieter mogen bevestigt mijn afkeer van de absurditeit van religie. Over mannen in jurken die enthousiaste kinderen verbieden dat te uiten wil ik het maar niet hebben. Wat een gruwelijke schijnheiligheid en domheid!
Het gebeurde in een trein- of metrostation. We moesten met een roltrap naar boven en in de drukte stoot ik per ongeluk, terwijl ik op de trap wil stappen, met m'n elleboog tegen een jonge vrouw die met een kind op haar arm op hetzelfde moment hetzelfde wil doen. Zo'n simpele gebeurtenis die honderden malen voorkomt op plaatsen waar veel mensen tegelijk dezelfde kant op willen. “Sorry” zeg ik zo vriendelijk mogelijk tegen de vrouw die me glimlachend aankijkt met zo'n blik van: 'ach, niks aan de hand toch?...” Maar dat vond het figuur dat ze bij zich had duidelijk niet. Met een arrogante Mussolinie-blik kijkt hij me aan en begint in het Italiaans tegen me te mauwen op een manier alsof ik zojuist had geprobeert z'n vrouw te verkrachten! Ik schud m'n hoofd en draai me om. Ik heb altijd al een hekel gehad aan dit type domme, onnozele mensen maar mijn hekel verandert op slag in háát als ik hem achter me hoor doorgaan waarbij hij knorrende geluiden maakt en ik woorden hoor die overduidelijk met “varken” hebben te maken. Ik reageer niet. Merk nog wel dat z'n vrouw probeert hem te bedaren, maar de drol blijft doorgaan tot we met de roltrap boven zijn. Ik heb medelijden met de vrouw en merk aan mezelf dat dit soort gedrag mij zou kunnen aanzetten tot fysiek geweld. Ik ben alleen, de rest van de familie is verderop of nog beneden en krijgt niets van het incident mee. Waren ze wel in de buurt geweest dan was er een redelijke kans geweest dat ik ze erbij had geroepen en dat we de drol even flink bang hadden gemaakt. Ik loop nu gewoon weg maar heb dankzij dit schertsfiguur opeens een bloedhekel aan “de Italianen” gekregen. Ik las het pas nog ergens: Je hoeft niet aan een boom te hangen om een eikel te zijn! Ik had dit misbaksel met plezier aan een boom gehangen trouwens. Zo'n grote eikel hadden ze in Rome vast nog nooit gezien...
We zijn nadien nog een aantal malen in Italie geweest. Okee, mooi land. Als je tenminste houdt van landschappelijke chaos, overal bergen, overal bergen rotzooi, slechte binnenwegen, constant knarsende krekels, volslagen ridicule bewegwijzering, overal van die vreselijke olijfbomen vol slecht smakende vieze vruchtjes, mensen die geen enkele maar dan ook werkelijk geen enkele andere taal kennen dan hun eigen gebrabbel en van die voortdurende hitte! Zon en hitte: voor een rossig mens met sproeten zoals ik, is Italië de hel!
30 juli 2010. Ik bemoei me nooit met vakantieboekingen dus ook dit jaar niet. Ze hebben weer een vakantiehuisje in Italie gehuurd. Ik moet natuurlijk ook mee. Nou, vooruit dan maar weer.We rijden voortvarend door Duitsland. Ver, dat wel. Duitsland is zo ontzettend groot dat we de helft van de totale reis in Duitsland rijden, een kleine 800 kilometer. De rest gaat door Zwitserland en uiteraard Italie. Het is vooral het laatste stuk in Italie, de laatste pakweg 200 kilometer dat een volslagen debiele Italiaanse vrachtwagenchauffeur mijn hekel aan “de Italianen” in volle hevigheid doet oplaaien!
Nou moet ik zeggen dat na 1400 kilometer achter het stuur de irritatiegrens ook wel enigszins verlegd is, maar het gedrag van deze gek is echt te gek voor woorden.
We rijden 80. Dat is op dat moment de snelheid die op de borden wordt aangegeven. Ik houd me daar zo goed mogelijk aan. In de eerste plaats omdat men dat niet voor niets aangeeft qua veiligheid, in de tweede plaats omdat ik geen zin heb in buitenlandse bekeuringen vanwege te snel rijden.
Dat maakt een gek in een vrachtwagen allemaal niets uit, zo merk ik. Het enorme gevaarte zit vlak achter me en ik schrik me helemaal wezenloos als ie in een tunnel nog dichter bij me komt en midden in die tunnel plotseling gigantisch begint te toeteren! Iedereen in de auto schrikt zich lam. In m'n spiegel zie ik de debiel gebaren maken die wijzen op : opschieten, sneller, sneller!”
We stellen vast dat de man niet goed bij z'n hoofd moet zijn. Om te beginnen mag ik hier niet sneller, maar ook al zou ik dat willen dan zou ik het nog niet kunnen want vóór mij zitten 2 collega's van de man achter me. Deze 2 vrachtwagens houden zich ook keurig aan de snelheid al merken we na enige tijd dat de tweede hetzelfde doet naar zijn voorganger als de gek achter me doet naar mij!
Het gaat kilometers op die manier door. Steeds zit de enorme bak achter me bijna op de trekhaak en overal toetert ie met een enorme luchthoorn dat horen en zien je vergaan. Wat de man nou precies wil is me niet helder maar dat ie in elk geval sneller wil is zo klaar als een klontje. Bij ons in de auto is de woede ondertussen gegroeid tot abnormale proporties. We verlangen naar een pistool dat we kunnen gebruiken om hem vanuit onze auto al rijdend vakkundig een paar grote lekke banden te bezorgen. We hopen op een ravijn dat hem wel wil ontvangen en blijven verder gewoon rijden zoals het hoort.
Van de vrachtwagens voor ons doet de voorste op zeker moment pogingen om bij een tankstation af te slaan. Blijkbaar zit de wagen achter hem in het complot met de wagen achter ons want geniepig snijdt hij de afslaande wagen op zo'n manier dat ie net niet met de achterste aanhanger de cabine van z'n collega raakt! Wat een viezerik, roepen wij om ons vervolgens zorgen te maken over onze behandeling van de idioot achter ons. Wij besluiten onszelf bij het eerstvolgende tankstation ook maar in veiligheid te brengen. Het afschuwelijke rijgedrag van de vrachtwagenchauffeurs, waar wij nu precies tussenin zitten, maakt mij net zo woest op 'de Italianen' als het gedrag van de drol op de roltrap in Rome. Wat een volslagen idioten zijn het!!!
Als we de afslag naar het tankstation oprijden geeft de man achter ons zo te zien gelijk vol gas en opnieuw snoeihard op de luchthoorn blazend gaat ie ons voorbij, driftig obscene gebaren naar ons makend...Ik sta op de parkeerplaats nog bijna te trillen op m'n benen! Knettergek zijn ze, dit type wegpiraten. We hopen van harte hem straks voorbij te gaan als hij met z'n tonnen vracht geschaard over de rand van een afgrond hangt. Of gewoon op de kop ligt met dat ding en dat hij dan nog net met z'n maffe kop er onderweg steekt zodat we hem nog even de huid vol kunnen schelden!
De laatste ruim 40 km. Op weg naar ons vakantiehuis verloopt zoals het hoort. Dat wil zeggen, was ons nog bijna fataal geworden! Opnieuw met een vrachtwagen in de hoofdrol en een niet onbelangrijke bijrol voor een gewone Italiaanse gek...Het gebeurt 8 km voordat we af moeten slaan om bij ons huisje te komen. Voor ons geeft een vrachtwagen te kennen dat ie wil invoegen vanaf een oprit. Ik zie dat achter me, snelle personenwagens aan het inhalen zijn en schat in dat ik daar niet tussen kom. De vrachtwagen trekt door, alles wat ik kan doen is afremmen en dan maar achter hem blijven. Op het moment dat ik afrem zie ik in m'n spiegel een zeer snelle zwarte auto aankomen die zo'n snelheid heeft dat ie de auto's die mij aan het inhalen zijn opeens rechts voorbij vliegt. Hij komt dus weer achter mij terwijl ik aan het afremmen ben voor de vrachtwagen voor me. Dit gebeurt allemaal in een paar seconden terwijl we voortdenderen met een snelheid tussen de 90 en 110 km. per uur! In een flits gaat door mij heen dat het een ravage wordt als ik verder afrem. Ik trek door en kom gevaarlijk dicht bij de invoegende vrachtwagen terwijl op datzelfde moment de zwarte snelheidsmaniak rakelings achter mij langs weer naar links vliegt en eveneens rakelings voor de inhalende andere auto's langs mij en de voor mij invoegende vrachtwagen voorbij spuit!!!
Ik raak er in de laatste kilometers niet over uitgepraat! Wat een totale, debiele, hersenloze gekken zijn het! Hier hoef ik dus echt nooit weer naar toe. Belachelijk, werkelijk belachelijk! Wij zitten met 4 volwassenen en 2 kinderen in de auto. Wat hadden deze idiote Italianen niet voor vreselijke ellende kunnen aanrichten? Daar moet je maar niet aan denken...
Als we uiteindelijk na 20 km over binnenwegen uit de oertijd ergens in 'the middle of nowhere' staan, geheel verzorgd door de TomTom, is er niets dat ook maar lijkt op het vakantiehuis dat werd besproken. Ook dat nog...Wat nu? We staan even een beetje besluiteloos op alles en iedereen te schelden. Meer dan 24 uur onderweg, snakkend naar een douche, een bed, een lekkere kop koffie, een biertje. En dan sta je hier. Wat een puinzooi...
Achter ons stopt een man met een scooter. In onbegrijpelijk Italiaans vraagt ie vermoedelijk wat we hier te zoeken hebben. Hij begrijpt dat we een beetje verdwaald zijn en met de papieren van de vakantiereservering in de hand wijzen we hem wat we zoeken. Hij kan lezen en vraagt om een telefoon. Belt dan het nummer wat op de papieren staat -vermoedelijk naar de eigenaars van ons vakantiehuis- en vertelt die hoogstwaarschijnlijk dat wij hier goed staan maar op een helemaal verkeerde plek.
Als ie uitgepraat en gelachen is gebaart hij dat we maar achter hem aan moeten rijden. Hij zal ons met z'n scooter naar de goeie plek brengen. We volgen hem en staan een minuut of 10 later op de goeie plek. Pfffft, Italie, we zijn er. Eindelijk! Douche, bier, koffie, bed....
Als de plichtplegingen naar eigenaar met dochter die een beetje Engels praat zijn afgehandeld, de bagage is uitgeladen kunnen we. Nou, niet helemaal. Er was nog een supermarkt open in het dorpje. Laten we nog snel even wat vers eten halen voor vanavond en morgen. We gaan met z'n tweeen en rijden in één keer naar de supermarkt die we hadden ontdekt toen we het dorp binnenreden. Doen even snel wat boodschappen -waaronder een aantal lekkere grote bieren want een dórst dat we hebben zo zachtjes an- en gaan terug naar ons huisje.
Ons vakantiehuisje staat naast een kerkje waarvan de klokken op zondagmorgen om half 9 en half 10 worden geluid met een power die het Vaticaan niet zou misstaan. Wat een ontzettende herrie hebben we ondertussen ervaren.
Maar hoe kom je op zaterdagavond nadat je was verdwaald en door een goedwillende buurtbewoner naar dat huisje werd gebracht daar terug op eigen kracht?
We hebben na bijna 2 uur dolen door de hele omgeving geen flauw idee meer. Vloekend en tierend op de Italiaanse bewegwijzering (borden voor andere borden zodat je idee hebt waarje heen zou moeten als je niet in de paal met de borden klimt(!)- rijden we een weggetje dat ons vaag bekend voor komt en waar we in elk geval nog niet eerder zijn geweest. Het lijkt er eerst niet op want de andere 40 pogingen betroffen ongeveer dezelfde middeleeuwse weggetjes, maar we staan dan opeens toch voor ons buurkerkje en kunnen kort daarna eindelijk ons biertje wegklokken...
Allemachtig, wat een dag, wat een land, wat een begin van de vakantie...
Uitgerust, verkwikt en met een glas wijn bij de hand schrijf ik op zondagmiddag vlak bij het zwembad waarin de rest van de familie zich vermaakt, lekker in de schaduw in een prieel, dit verhaal. Het is 35 graden om me heen. Een hel voor een kalende rossige Drent met sproeten, ik zei het al. Maar na een paar wijntjes kom ik toch tot de conclusie dat er ook bijzonder aardige Italianen zijn!
En ik heb ze alletwee ontmoet!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Maandag 16 augustusi '10 (Laat)
Ik heb nooit een hekel gehad aan regen. Nou ja, nooit is misschien een beetje overdreven want op de fiets naar school in Hoogeveen in de stromende regen was geen pretje en daar heb ik vast en zeker wel eens over gekankerd. En lopend naar school in Holl-veld in de regen was evenmin een favoriete bezigheid. Gelukkig regende het toen nooit want toen was namelijk ALLES beter. Zoals de zomers. Die waren dus langer, warmer en leuker. De winters kouder, meer ijs en dus leuker; de herfst heel kort met hooguit 1 regenbui en die was nog leuk ook want dan stroomde de straat over en dat was lol! En het voorjaar, de lente? Nooit een dag fout. Alles klopte altijd.
Dat is afgelopen weekend verandert. Ik heb een godgloeiende pesthekel gekregen aan regen en vooral aan regen in Italië, Frankrijk, België, Luxemburg en de rest van Nederland!
Hoe dat zo is gekomen? Ik ga het vertellen hierboven maar toch eerst nog even de mededeling dat ik vanmiddag op de fiets naar het dorp ben geweest. Het regende een beetje. Héérlijk, zo'n bijna warme zomerregen als je hard hebt gewerkt!!!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Woensdag 28 juli '10 (Laat). Zoekt en gij ...
Hebben wij het de afgelopen tijd druk gehad? Ja. Wij hadden het de afgelopen tijd ontzettend druk. En in zo'n drukte wil het wel eens gebeuren dat er wat gebeurt dat anders had gemoeten. Maar daar kom je dan achter als de helft van het bedrijf op vakantie is...
Wij bekleden ook buddyseats. Van brommers en motoren. Zo lag er nu ook weer een die nog voor de vakantie klaar moest. Nieuw schuim, speciaal skai. Nieuwe motorzadels kosten pakweg 300 euro. Voor de helft heb je meer dan alleen nieuwe bekleding!
Dus was het ding vorige week al uit elkaar gehaald. Vandaag zou ik er even mee aan. De ouwe hoes lag echter niet bij de seat. Kan gebeuren. Vooral in drukte wordt er wel es wat in-op-door-naast-over-bij elkaar gelegd waar je later even naar moet zoeken. En dat deed ik dus maar waar ik ook zocht, nergens kwam de ouwe hoes tevoorschijn. Ook een speurtocht van m'n vrouw leverde niets op. Het ding was en bleef spoorloos.
Intussen toch maar even contact gezocht met zoonlief die het ding uit elkaar had gehaald maar thans ergens in Frankrijk rondstruint. Hij zou het ook niet weten. Lag bij het ding waar ie op hoorde volgens hem.
NOg maar weer opnieuw alles langs gezocht en verplaatst. Helaas, nergens een spoor van de hoes! En dan begint toch langzaam het gevoel je te bekruipen dat ie misschien per ongeluk in de container is belandt...
Dus trokken we vanavond om 9 uur de hele (1100 liter) container leeg. Het kon bijna niet anders dan dat het ding daar tussen lag. Het kon dus wel anders want we vonden niets wat er ook maar in de verste verte op leek!
Wat nu? De buddyseat moest voor vrijdag klaar...
Schoonzoon AlbertJan maar gebeld. Die is motormonteur, had het ding gezien, kan een motor aan z'n geluid herkennen en zou ongetwijfeld weten van hoe en wat. Dat klopte, hij had in een mum van tijd een afbeelding gevonden op internet. Daar zouden we het dan mee moeten doen. Ik kon de klant nog bellen en gewoon eerlijk vertellen dat de ouwe hoes helaas spoorloos was verdwenen en dat we dus een beetje moesten improviseren aan de hand van foto's enzo. Er zat niet anders op. MOrgen maar doen.
Het was bijna 12 uur en ik was er doodmoe van maar er was 1 ( één) plekje waar ik nog niet goed had gekeken. Tussen snijtafel en een kastje daarnaast staan sinds enige tijd een paar dikke rollen stof die verwerkt moeten worden. Ik wring me ertussen, schuif wat met de rollen en jawel hoor!!!! Daar zie ik opeens iets wat me bekend voorkomt. Ik trek het naar me toe en sta dan met de hoes in m'n handen. DE HOES!!!!
Geluk is meestal veel dichter bij dan je denkt....
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 20 juli '10 (Laat). REACTION!
Ik heb nog een band met opnames van mijn eerste bandjes. Daar staan stukjes op uit de tijd vóór No Name. De tijd met Henk van Nuil en Jaap Bisschop. De eerste stappen op het pad van de muziek.
Afgelopen week vond ik een video-band terug die werd gemaakt op de reunie van de No Name in december 1982 in het Eigen Gebouw in Hollandscheveld. daarop staanabsoluut UNIEKE opnames want die eerste echte band staat daar op het podium! Henk van Nuil, Jaap Bisschop, André en Gerrie Damming en ondergetekende spelen OUT OF TIME. De video is vervormd, het geluid is vervormd maar toch is het wel leuk om te zien omdat het zo'n historisch doument is! Kijk dus maar gewoon even en luister naar Henk van Nuils' commentaar als het nummer is afgelopen:
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 20 juli '10 (Laat). Pfffffffffff...
"Het gaat goed", zei de dokter. "De andere poot moet er ook af..."
Zo voel ik mij de afgelopen maand. We hebben het zo gruwelijk druk dat allerlei leuks gewoon blijft liggen! Het gaat goed maar.....
Elk voordeel heb z'n nadeel. Immers toch?
We komen terug maar dat wordt zeker na de vakantie. want vóór de vakantie wordt het niet meer wat.
Prettige vakantie!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 29 juni '10 (Laat). Drukte en zo...
Ik heb het hier met enige regelmaat over het feit dat je het erg druk kan hebben. Hart luchten heet dat geloof ik en dat kan goed zijn ter voorkoming van stress.
Heb ik last van stress? Tuurlijk, wie niet... Tegelijk laat ik me daar niet al te veel door sturen. dan heb je geen leven namelijk.
Momenteel is het weer druk op alle fronten! Dat betekent dat allerlei afspraken op de kalender staan die zoveel mogelijk nagekomen dienen te worden. En dat betekent ook dat je andere zaken noodgedwongen vooruit moet schuiven.
Is er nog tijd voor enig vertier en vermaak? Tuurlijk. Afgelopen zondagmiddag/avond hadden we een tuinfeestje met de familie. Vanwege verjaardagen enzo.
En ik had op de kalender gezet: "oliebollen" . Omdat ik oliebollen wilde bakken. Dat doet niemand in juni want dat schijnt alleen op oudejaarsdag te mogen ofzo. Dus had ik het gepland voor nu. Dat er oliebollen op tafel zouden staan bij ons tuinfeestje.
Is niet gelukt. Vanwege drukte enzo....
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Zondag 20 juni '10 (Laat) Afscheid(2).
Dat je een hond kan missen wist ik. We hebben immers al zoveel honden gehad! Maar nooit hadden we een hond die zo oud werd als onze Tarzan. Kelly, een kruising tussen diverse rassen en dus met de kenmerken van een Collie, een herder en nog wat vage soorten, werd 9. Met Kelly had ik niet zoveel als met Tarzan.
Ik ben niet met honden opgegroeid. Ik geloof tenminste niet dat ik mijn broers en zusters ooit zo heb beschouwd... Katten hebben we wel gehad, konijnen, wel eens een bijna tamme torenka, ooit zelfs een Vlaamse Gaai maar dat was het wel zo ongeveer. Pas toen ik getrouwd was kwamen er honden. De eerste was een herder en ik blijf het de mooiste hond vinden die er is. Ik ben ook niet al te driest met vreemde Duitse herders. Niet dat ik ze niet vertrouw maar ze zijn groot en kunnen behoorlijk dreigend overkomen!
Ik begrijp dus ook wel dat er mensen waren die niet blij waren met mijn dreigende Duitse herder. Een verslaggever van een bekend rtv-station stond ooit stokstijf en strak naast ons huis bij de achterdeur. Hij was niet bang maar als ik in zijn plaats had gestaan had ik de broek vol gehad vrees ik. Hij was hier wel vaker geweest en dacht: 'ik loop wel even achterom". Het was mooi weer, de achterdeur stond open en we zaten net te eten. De bull-terrier van m'n dochter logeerde ook bij ons die dag en plotseling hoorden we de beide honden heel erg hard blaffen.
Toen ik naar de achterdeur liep stond Harrie P. daar en de beide honden stonden dreigend naast hem. Wat deed die vreemde man zomaar op ons terrein? "Goed Volk" riep ik maar het kostte me nog wel wat moeite om de beide beesten daar van te overtuigen...
Dertien jaar is een hele tijd. Tarzan kwam in 1997 als pup bij ons en hij was er sindsdien altijd! Als ik diep in de nacht thuis kwam van optredens kwam hij blij kwispelend en vrolijk jankend naar me toe. Vaak gingen we dan nog even naar buiten en dan stonden we met z'n tweeen naar de sterren te kijken, of luisterden we naar de vroege vogels die al weer in de gaten hadden dat de dag er aan zat te komen.
Vrijdagnacht was ie er voor het eerst in 13 jaar niet. De jonge hond, Mara, lag in z'n kooi en kwispelde ook blij toen ik binnenkwam. We gingen nog even met z'n tweeen naar buiten. Er was al weer een vroege vogel wakker.
Ik heb daar met dat kleine mooie jonge hondje een tijdje gestaan en nog even weer gedacht aan al die keren dat ik hier met Tarzan stond. Aan al die keren dat we met z'n allen plezier hadden in de tuin... Ik denk aan die keer dat kleindochter Iris met Tarzan aan de riem de werkplaats binnenkwam. Het kleine meiske was net zo groot als de hond. Hij sjokte braaf achter haar aan. Een wat ouder echtpaar dat op zoek was naar meubelstof schrok zichtbaar toen ze de het kleine kind met de grote hond zagen. Tarzan blafte een keer, Iris trok aan de riem en zei "kom mee"... De hond draaide zich om en sjokte weer met haar mee naar de keuken. "Gaat dat wel goed?", vroeg de man verbaasd. "Ja", zei ik. "Dat gaat goed, die hond is de goedheid zelf"!
Afscheid nemen is moeilijk. Ook van een hond. Maar het is niet anders. Zo gaat dat in het leven: komen en gaan. Iedereen krijgt er mee te maken. De dood is praktisch de enige absolute zékerheid in het leven...
De ouwe reus Tarzan is nu één met onze tuin. Hij ligt begraven op de plaats waar hij graag lag toen hij nog vol leven was. We staan daar in de late vrijdagnacht, de jonge hond en ik, nog even in gedachten. Nog even de mooie momenten weer terughalen...
"Kom maar Tarz" roep ik, als ik naar binnen wil omdat ik ook maar eens moet slapen. Op het moment dat ik het zeg, besef ik het. Het is me al eens eerder overkomen.
De jonge hond heet Mara!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Zondag 20 juni '10 (Laat?) Slapen...
Waarom moeten we slapen? Om uit te rusten enzo denk ik. Dus daarom slaap ik ook heel geregeld. Niet te lang, een uurtje of 5-6 per nacht en een kwartiertje of een half uurtje overdag. Doe ik al jaren en bevalt me uitstekend.
Afgelopen week was een bijzondere week. Er was een klus die vrijdag moest worden afgeleverd in EDE (Gelderland) en er was een klus in Haarlem (N-H) De klus in Ede was mijn klus, die in Haarlem was van Fake.
Dinsdag was alles nog volgens planning maar woensdag werd de dag die de planning totaal in de war schopte. Vanaf 9 uur 's morgens was het raak! Vertegenwoordigers, klanten, telefoon... Het ging door tot 6 uur 's middags en dat betekende 9 uur oponthoud...
Donderdag in de loop van de dag bleek dat de klus voor vrijdag niet af zou komen als ik op de normale tijd zou ophouden. En dus besloot ik om door te gaan.
En zo kwam het dat ik donderdagmorgen om 9 uur begon te werken en daarmee doorging tot 12 uur vrijdag zonder te stoppen of te slapen... Toen even snel wat eten en om een uur of half 2 stond de boel in de auto en konden we op weg naar Ede om de spullen af te leveren. Tegen zessen was ik weer in Holl-veld waarna ik in de bandbus stapte omdat er die avond moest worden gespeeld in Bargercompascuum.
Ik lag zaterdagmorgen vroeg in bed. Vraag me niet hoe laat het was, maar ergens heb ik uitgerekend dat ik 44 uur achter elkaar in touw ben geweest.
Dan wil je wel slapen!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 16 juni '10 (heel vroeg) Afscheid...
We waren nog met z'n allen, 13 jaar geleden. Met ons eigen allen bedoel ik. Mijn vrouw en ik en onze 4 kinderen die tussen de 12 en de 22 waren. En de oudsten hadden ook al wat verkering enzo. Dat krijg je toch op den duur....
En wij hadden altijd honden gehad. Nu was er weer een hond. Een Duitse herder en we noemden hem Tarzan. Het werd een Tarzan die iedereen zich mag wensen. Oh ja, hij heeft in de laatste jaren als een echte waakhond een paar keer z'n tanden in mensen gezet maar dat was puur om ons te beschermen. Dat kan je zo'n hond niet kwalijk nemen en als wij het hadden kunnen voorkomen hadden we het zeker gedaan maar soms ben je net even te traag of de hond te snel...
Onze Tarzan was een vriend van onze vrienden als hij wist dat onze vrienden vrienden waren! Onszelf, de kinderen en de kleinkinderen begroette hij telkens weer met een enthousiasme alsof ie ons 2 jaar niet had gezien. Nooit, maar dan ook echt nóóit heeft hij zich tegenover ons -z'n bazen- agressief of gemeen of vals gedragen. Hij was een hele goeie herder!
Puur ontroerend was het moment dat Fake voor het eerst met vriendin Sanne binnenkwam. Liet hij bij elke nieuwe binnenkomer luid en duidelijk weten dat hij de boel hier goed bewaakte, nu gingen de oren plat en kwam hij zwaar kwispelend naar haar toe. Hij legde z'n kop op haar knie en zat de rest van de avond bijna net zo verliefd naar Sanne te kijken als Fake zelf...
Maar onze Tarzan is oud geworden. Bijna 13 jaar is stokoud voor een hond. Hij is doof en kan bijnal niet meer lopen. Hij eet nog, hij begroet de kleinkinderen nog steeds vriendelijk, maar hij is op, hij is 'der dagen zat'..
We hebben het de laatste maanden aangezien. Hopend dat het misschien nog wat beter zou worden en stiekem misschien wel hopend dat ie stilletjes in een nacht maar had besloten uit zichzelf dood te gaan...
Maar zo ging het niet. Hij komt nauwelijks nog van z'n plek en als ie dat wel doet is het een soort strompelen naar z'n water of z'n eten. Want ondanks alles vreet ie nog steeds als een turfgraver. Maar wat erin gaat komt er voor een deel ook weer uit. En door zijn toestand haalde hij de buitendeur meestal niet meer waardoor... Nou ja, u begrijpt het wel.
We hebben met z'allen van onze stoere Tarzan gehouden zoals je van een echte vriend houdt. En gisteren hebben ze allemaal afscheid genomen, de groten en de kleintjes. Elk op z'n eigen manier maar allemaal met hetzelfde gevoel!
Ik zit hier nu alleen, 't is bijna half 2, nachtbraker... Een paar meter verderop ligt Tarzan. Bijna 13 jaar lag hij daar en zat ik hier. Je hoorde hem nooit.
Maar nu hoor ik hem toch ? Of...... Ik kijk en zie dat hij vrijwel bewegingloos op z'n deken ligt.
't Is niet Tarzan.
IK jank!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Zondag 13 juni '10 (middag Beste Bea, (een open brief)
Geachte mevrouw van Oranje,
Het is helaas in dit land zo dat er telkens na de verkiezingen weer een toneelstuk moet worden opgevoerd waarin parlementariers - raar woord trouwens: parlement ariers- de trappen van uw vorstelijk onderkomen op en af komen. Dit type toneelstukken waren jarenlang op tv te zien bij de volksomroepen Tros en Avro en op de dorpspodia bij de uitvoering van de plaatselijke reciteervereniging... U weet wel, toneelstukken waarin allerlei figuren deuren binnen gaan terwijl anderen andere deuren uitgaan. Wij kijkers moesten daar dan altijd heel hard om lachen want de basis van de toneelstukken was meestal totale verwarring bij alles en iedereen...
U neemt mij vast niet kwalijk dat ik daar aan moest denken toen ik de eerste glimogende dames en heren weer zag komen en gaan. Het lachen was mij vanwege de vreemde verkiezingsuitslag al vergaan, wat blijft is de verwarring...
Kunt u aan deze dolkomische toestanden niet heel eenvoudig een einde maken en u gewoon terugtrekken als het om de formatie van een nieuwe regering gaat? Het moet voor u toch ook een crime zijn, dat theedrinken met al die onderdanen die net allemaal maandenlang om het hardst hebben geroepen dat alles zou gaan veranderen als zij het voor het zeggen zouden krijgen. En U weet toch ook uit ervaring dat ze het allemaal goed bedoelen maar dat ze slechts een héél klein fragmentje van hun grote programma zullen kunnen uitvoeren als ze willen meeregeren. Kunt U ze dat nou ook eens een keer op het hart drukken? Dat ze dat vooraf wat duidelijker naar de burgers communiceren? Dat ze gewoon hardop van tevoren zeggen dat ze straks in een rijdende trein stappen en dat al die enorme veranderingen en verbeteringen pas na jááren en jááren heel misschien een klein beetje vorm zullen kunnen krijgen?
En als u toch bezig bent zou u dan ook eens tegen mensen als Wilders en Rutte willen zeggen dat ze niet zo ontzettend hypocriet moeten LIEGEN ? Het is pure volksverlakkerij, dat gegoochel met cijfers enzo. Daar erger ik me eigenlijk nog het meest aan en ik weet zeker dat u dat ook is opgevallen! De totaal uit verband gerukte ongenuanceerde onzin over kosten van immigranten bijvoorbeeld van Wilders. Daar trapt een deel van uw onderdanen in omdat ze alles geloven wat die man uitkraamt. U moet als dochter, kleindochter en weduwe van buitenlanders toch ook een heel naar gevoel hebben van de wijze waarop er door Wilders en zijn kiezers over wordt gepraat! En zo'n Rutte die in tv-spots mensen wijsmaakte dat ze volgend jaar al in de bijstand zouden belanden als er iets met de hypotheekrenteaftrek zou gebeuren. Het is zo'n walgelijke en foute voorstelling van zaken dat ik er bijna van moet kot.... Excuus mevr. van Oranje, ik bedoel dat ik er bijna van moet overgeven! U bent het toch met me eens dat het absurd is dat we de rijkste mensen in het land via hun villa's gaan subsidieren om hun rijkdom in stand te houden? Dat wilt U toch zelf ook niet als het niet nodig is?!
Beste mevr. van Oranje. In deze en de komende weken kleurt ons land dankzij het WK voetbal weer zo oranje als maar denkbaar. Als u nou gewoon volgende week aangeeft dat U het wel heeft gezien allemaal, dat die hele kabinetsformatie maar opgelost moet worden door mensen die er verstand van hebben; U stuurt uw oudste zoon naar Afrika om samen met het NL-elftal de WK-Beker op te halen en U belooft het Nederlandse volk gewoon dat u en Uw opvolgers zich voortaan alleen nog maar met sport bezighouden en al die poppenkast en toneelstukjes vaarwel zeggen dan kunnen we gewoon nu al vaststellen dat 2010 een historisch jaar is!
Ik zou zeggen, DOEN!
Met vriendelijke groet,
Bertus ten Caat (hardwerkend mens)
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Donderdag 10 juni '10 (laat) PPPVVVVVVD?
Het wonder is geschied. Geert Wilders heeft met zijn PVV 24 zetels in de 2e Kamer binnengehaald. De ellende kan nu beginnen. Is al begonnen vrees ik want de eerste belofte is al gebroken... Maar voor Hollandscheveld is het goed dat Wilders er is!
In het lokaal waar ik m'n stem uitbreng hebben meer dan 300 mensen op de PVV gestemd en in een ander stemlokaal in Hollandscheveld waren het er 267. Niet echt om bang van te worden, de PvdA en de SP behaalden in beide stemlokalen méér stemmen, maar we kunnen er ook niet zomaar aan voorbijgaan!
Het is namelijk volkomen logisch dat zoveel Hollandschevelders op de PVV stemden! Te moeten wonen in een getto als het dorp Hollandscheveld is afschuwelijk. Er is in Hollandscheveld helemaal NIETS wat deugt en het is goed dat Wilders daar wat aan gaat doen. Het is zeker ook heel goed dat Wilders durft te zeggen waar het op staat! De overlast van immigranten bijvoorbeeld is werkelijk afschuwelijk in zo'n klein dorp. En ook de Moskee die er ongetwijfeld binnenkort zal komen past totaal niet in het dorpsbeeld.
Er zijn ook in Hollandscheveld in het straatbeeld te veel mensen met hoofddoekjes. Ik kwam er afgelopen week nog 1 tegen in de supermarkt met een hoofddoekje, er fietse iemand met krulspelden in het haar + een regenkapje en er stond nog niet zo lang geleden een neger bij de bushalte.
Dat velen zich druk maken om die ontwikkelingen en natuurlijk ook niet van plan zijn om tot hun 67e te werken terwijl ze de hypotheekrente in 2040 niet meer mogen aftrekken is helder en klaar.
Er moet weer orde en gezag komen, ook in Hollandscheveld. Strenger straffen en niet om zulke onnozelheden als 100 rijden in de bebouwde kom waar je 30 mag...
Kortom, de Hollandschevelders die op de PVV hebben gestemd hebben helemaal gelijk. Die hebben allemaal een klotenleven in een gat zonder één fatsoenlijke voorziening of winkel! Het leven in Hollandscheveld is zo afschuwelijk en mensonterend, daar MOET de PVV veranderingen in aanbrengen en Wilders gaat dat ook zeker doen. Links heeft alles kapot gemaakt in Nederland, de PVV gaat dat allemaal herstellen!!!
....." Is dit serieus ten Caat?"
"Ja, dit is serieus!....
Nee, geintje! Het is allemaal dikke onzin. Wie in Hollandscheveld woont en PVV stemt heeft zich bang laten maken door Wilders en consorten of is gewoon een vette verwende egoist..."
"Pas maar op jij!"
"Oppassen? Ik? Waarvoor?"
"Dat die Wilders-aanhang je niet te grazen neemt..."
"Ha-ha, daar hoef ik niet voor op te passen want dat zijn nette burgers die juist willen dat je zegt wat je denkt enzo..."
"Oh..."
"Zeg dat wel: HO!!!!"
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 8 juni '10 (vroeg) KIESPIJN?
Morgen is het eindelijk zover, we mogen stemmen! Doe ik ook zeer zeker. Ik heb nog maar 1 keer overgeslagen en dat was bij een Europese verkiezing. Kwam geloof ik te laat thuis om nog wat te kunnen doen.
Nu is dat anders. Ik stem en er zijn een aantal partijen waarop ik absoluut NIET stem! Ik zal nooit op de SGP stemmen bijvoorbeeld. En ook niet op de CU of het CDA.
Toch zou ik eerder op het CDA stemmen dan op die verschrikkelijke Wilders met z'n PVV. En de SGP zou eerder mijn stem krijgen dan de VVD!
Is dat raar? Nee, dat lijkt misschien raar maar dat is het niet. Kijk, de VVD is een broeinest vol ontevredenheid waarbinnen mensen als Geert Wilders en Rita Verdonk "groot" werden. Die werden in die partij 'opgevoed' met de gedachte dat ze vooral eerst aan zichzelf moesten denken en dan pas aan anderen. Dat noemen we in beschaafd Nederlands Asociaal en dat is precies waar ik een bloedhekel aan heb! Maar Wilders en Verdonk hebben het wel opgepakt en gaan nu vooral voor zichzelf. Van Verdonk zijn we binnenkort gelukkig verlost maar met Wilders zitten we nog een paar jaar vrees ik. Niet dat hij ook maar iets zal bereiken met z'n idiote ideeen, maar intussen kost ie ons wel bakken geld omdat een behoorlijk deel van de kiezers eigenlijk geen flauw idee heeft wat de man en zijn partij KUNNEN veranderen en dus dom op hem stemt! Voor alle duidelijkheid: Wilders bereikt helemaal NIETS in dit land omdat er altijd nog een zeer ruime meerderheid niks van zijn achterlijke waanideeen en angstzaaierij moet hebben!
Dat Rutte en z'n VVD openlijk het opportunistische standpunt innemen misschien wel met de PVV een kabinet te willen vormen maakt dat de VVD op hetzelfde nivo zit als de PVV en in mijn visie is dat niet meer en niet minder dan verwerpelijk. Walgelijk eigenlijk!
Ik ga stemmen. Ik ga stemmen op een partij die verder durft te kijken dan de eigen neus lang is. En daar zijn er gelukkig nog genoeg van. Ik kies voor de beste! En geloof me, daar krijg ik geen kiespijn van...
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Maandag 7 juni '10 (vroeg) FEEST!
Precies 1 maand geleden openbaarde zich bij mij een ongemak waar ik tot dan toe nauwelijks van had gehoord. Wondroos... Maar ik zal het ook niet snel weer vergeten want het was een maand waarin ik vaker bij de dokter kwam dan in de 58 jaar hiervoor! En datzelfde geldt ook voor het ziekenhuis...
Maar nu ben ik weer zover dat de grootste ellende achter de rug is en dat houdt ook in dat er weer DAGELIJKS stukjes zullen worden geschreven op deze plaats.
Vandaag -maandag- is het feest want ik mag weer volledig aan het werk. En dat is niet niks want het is zeldzaam druk in de meubelstoffering.
Ik schrijf niet zo vaak over mijn dagelijkse broodwinning maar het is niet verkeerd om er hier ook eens wat over te vertellen. Voor degenen die nog niet wisten wat we zoal doen, we herstofferen meubels, auto's, campers, buddyseats en wat zich verder maar aandient. Verder maken we matrassen en kussens op maat voor caravans, campers en boten en doen we aan projectstoffering. Zo maakten we bijvoorbeeld de stoffering voor banken in het FC-Twenthe stadion, voor een MEGA-bioscoop in Almelo, voor allerlei horeca-bedrijven en zijn we nu bezig met een kleine maar heel bijzondere schouwburg. Op onze website www.opnieuwbekleden.nl vindt u veel informatie en voor de liefhebbers van foto's: KLIK HIER!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 1 juni '10 (23.75) Koud!
Juni is begonnen! Feestelijk wat mij betreft want de jongste kleinzoon, Dajon, is vandaag 1 jaar jong geworden. Dat hebben wij gevierd met rosé, gebak en enige etenswaren. Het manneke zelf vond het allemaal prima, opende z'n kado's met hulp van aanwezige oma's, opa's, ooms, tantes, neven en nichten en zette zich met veel plezier aan een flink stuk gebak.
Maar dat het nou een feestelijke meimaand was kan ik niet bepaald zeggen! Ik ben nu al een kleine maand gezegend met wondroos en dat terwijl dit zo ongeveer de drukste tijd is sinds jaren...
Is daar iets aan te doen? Ja, een beetje dankzij een AOV-verzekering waar ik me al jaren helemaal scheel voor betaal en een hardwerkende familie is het leed iets minder groot.
Maar door al die toestanden is er wel van alles blijven liggen... Film van de Cascaderun is blijven hangen vanwege géén-montage-puf, bijwerken website mondjesmaat, EDV al ruim 14 dagen verwaarloosd en grasmaaien, heg snoeien, brandnetels rooien, bereklauw afschoffelen, zolder renoveren, werkplaats afwerken, plafonds vernieuwen, plat dak repareren, doorgang schuren herstellen, meubelstoffen-stelling afbouwen, fotoarchief ordenen, films overzetten en nog 600 andere bezigheden stonden/staan vrijwel stil.
Wat nu?
Hopen op betere tijden en minder kou!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Zondag 16 mei '10 (14.05) De spreeuwen zijn op!
Half mei alweer en behalve dat alles groen is en bloeit is er van lente- of zomergevoel nauwelijks sprake. De kachel nog steeds aan, buitenzitten is er niet bij en de zon schijnt een hekel aan ons te hebben gekregen ofzo...
Wordt de mensheid daar nou ook in zijn algemeenheid sjaggerijniger van ? Ik heb sterk de indruk van wel. Ik ken zelfs iemand die al een soort herfstdepressie heeft. Dat is in de herfst al vervelend, nu word je er helemaal doodmoe van.
En hoe zou het met de spreeuwen zijn? Ik maak me zorgen om de spreeuwen namelijk. Verleden jaar deed ik dat vanwege de pinksterbloem die ik nergens meer ontdekte en toen kreeg ik van alle kanten te horen dat zer er nog volop waren geweest. Ik was te laat... Dit jaar viel me op dat in een weiland aan de Rieg enorm veel pinksterbloemen stonden en prompt hoor ik de volgende dag op de radio dat de pinksterbloem in de gevarenzone zit!. Er komen er steeds minder. Tjee, dacht ik. Had dan vorig jaar naar me geluisterd!
Maar nu dus de spreeuwen. Ik woon nu 29 jaar aan het Hollandscheveldse Opgaande en tot vorig jaar werden we in het voorjaar door een enorme hoeveelheid spreeuwen overvallen. Als ik zeg dat er elk jaar minstens 10-15 nesten onder de pannen zaten overdrijf ik niet. We hadden ook bijna elk jaar wel een keer een spreeuw in de douche, dankzij een dakuitlaat die dan als dakINlaat fungeerde. In de kamer hebben we ze gehad en zelfs ben ik wel eens om 5 uur 'smorgens in de slaapkamer met een handdoek aan het spreeuwvangen geweest. En dan heb ik het nog niet over het lawaai dat ze produceerden als er jongen waren. Dat begon bij het krieken van de dag en soms leek het alsof er 50 stuks op het plafond van de slaapkamer een speelplaats waren begonnen...
De laatste 2 jaar is het stil. Het stikt van de merels, koolmezen, roodborstjes, winterkoninkjes, tortelduiven, vlaamse gaaien en nog veel meer prachtige soorten, maar de spreeuw is stil!
Ik vertel het nu maar es weer. Afgelopen jaar was het me ook al opgevallen, maar nu is het dus alweer zo! Waar zijn de spreeuwen? Waarom doet niemand iets? Waarom wordt het helemaal genegeerd? Ben ik de enige die ontdekt dat er steeds minder spreeuwen komen? Wordt het door vogelaars en vogelkenners ontkend?
Er moet iets gebeuren voordat het te laat is. En laat het niet zo zijn dat volgend jaar één of ander duur buro heeft "ontdekt" dat er steeds minder spreeuwen zijn op het platteland want dan is 't niet best!!!
Nederland, let op uw saek! Want de spreeuwen raken op!!!!!!!!!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Donderdag 13 mei '10 (Laat) Euhhh!
Sinds een week ben ik geheel alcoholvrij. Dat wil zeggen, behalve een paar slokjes rosé om even te proeven heb ik geen druppel alcohol binnengekregen. Als je de geleerden en de apostel Paulus moet geloven dan zou dat een zegen voor het menselijk lichaam moeten zijn. Ik stel bij dezen vast dat het wat mij betreft niet zo is. Ik heb me in geen jaren zo kloten gevoeld want behalve de wondroos zit daar dwars door heen nu ook nog de jicht mijn dagelijkse leven te vergallen! Mijn rechterbeen is bijna onbruikbaar, m'n linker doet nu ook verwoede pogingen dat te bereiken!
Ik heb gisteravond zowel een rolstoel als een rollator uitgeprobeerd. Moet er niet aan denken, maar als je onderdanen niet mee willen werken aan het normaal functioneren is het absoluut een uitkomst!
In huis heb ik nu een ouwe paraplu die me een beetje steunt want m'n degelijke wandelstok (uit 1930) is spoorloos verdwenen. Is altijd zo. Als je ze nodig hebt zijn ze er niet.
Ik strompel nu op ongeveer 10 % van m'n normale vermogen door huis en omgeving. Grasmaaien kan ik voorlopig wel vergeten en hazen vangen is helemaal voorbij.
Heeft het geen voordelen? Volgens Johan Cruijf heeft immers elk nadeel z'n voordeel... Ik heb tot nu toe nog niets kunnen vinden.
Ik heb wel hoop op betere tijden. En dat geldt ook het weer. Mijn toestand is net zo deplorabel als het weer van de afgelopen weken. En dat wordt ook beter heb ik vernomen.
Nog even doorbijten dan maar.... 't Is niet anders!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Maandag 10 mei '10 (19.30 uur) Niet goed...!
Ik heb er vanmiddag een tijdje over na lopen denken en ben tot de conclusie gekomen dat ik vóór vandaag -dus in de afgelopen 58 jaar- slechts 2 (twéé!) keer in het ziekenhuis ben geweest voor iets met mezelf, waarbij ik de oogartsbezoekjes niet meetel want dat was toch meer een soort luxe ziekenhuisbezoek in mijn geval!
Één keer was naar de KNO-arts die, als ik me niet vergis, van Hoorn heette. Het moet ergens in de jaren 80 zijn geweest en een vervelende en maar blijvende keelpijn baarde me zorg. Ik stapte de behandelkamer in, de man keek met een apparaat in m'n keel. Ik zei AAAAH en toen kreeg ik een folder mee want mijn neusbotje stond scheef volgens hem en daar zou hij wel wat aan kunnen doen... Onderweg naar huis bedacht ik dat ik dan m'n hele leven al last had moeten hebben want aan dat neusbotje was nooit iets verandert. Ik sprak mijn goede vriend Johannes Mol die me Kefir aanraadde. Ik ben het gaan gebruiken en een paar weken later was m'n vervelende keelpijn verdwenen. Ik heb nooit weer last gehad! www.kefir.nl
Een raar open wondje aan een been was de tweede keer de oorzaak. Wondje wilde zelfs na 2 penicilnekuren niet dicht en toen ik op een avond ook nog iets zag over huidkanker met afbeeldingen van wondjes die wel heel erg op die van mij leken... Ik had een slechte nacht en de volgende morgen een afspraak met een huidspecialist. Na bijna 2 uur wachten (want plannen kunnen ze ABSOLUUT niet) mocht ik naar binnen. De dokter behandelde 2 patienten tegelijk in 2 kleine kamertjes. De assistente plaatste mij op een stoel, been op een bankje, broekspijp omhoog. Even later vloog de dokter binnen, keek tien seconden naar de wond, brabbelde wat onverstaanbare medische termen tegen de assistente en knikte nog een keer naar mij. Goedendag... De assistente vertelde vervolgens dat ik een steunkous moest dragen en dat op de wond een speciaal geknipt pleistertje moest, doordrenkt met een of andere vloeistof die ik van de apotheek moest halen. Regelmatig verversen! Binnen een week was het wondje dicht en was ik een litteken rijker...
Afgelopen maandag -3 mei- had ik een zware dag. Altijd wel een beetje rugklachten, nu flink! 's Avonds een afgepeigerd gevoel. Een gevoel alsof er een griep aan zat te komen. Dinsdag nauwelijks nog wat aan de hand en ook woensdag nauwelijks al was de rug wel weer wat opstandiger. Woensdagavond echter kreeg ik last van kou! En niet zo'n klein beetje ook. Op een gegeven moment stond ik te klappertanden van de kou en toen ik vroeg m'n nest in dook was ik nog steeds zo koud als een blok ijs. Zelfs met de elektrische deken op de hoogste stand duurde het anderhalf uur voor ik een beetje warm werd waarna ik om kwart voor 5 drijvend in het zweet wakker werd. Dat moest dan toch eindelijk maar weer eens de griep zijn, zo besloten we en een reis naar Den Haag naar het Ministerie van Justitie i.v.m. een subsidieaanvraag voor de Muur Tegen Geweld moest ik afzeggen...
Donderdagavond manifesteerde zich plotseling een rare grote rode vlek op m'n rechteronderbeen. Dat zou wel eens wondroos kunnen zijn volgens mijn vrouw en dat werd de volgende ochtend door de dokter bevestigd die me meteen een ferme tiendaagse kuur voorschreef! De rode vlek werd in het weekend een nog veel grotere rode vlek die flink pijnlijk werd ook nog en zaterdagavond ontstond een blaar zo groot als 2 kippeneieren...
En zo stond/zat ik vanmorgen voor het eerst in een jaar of 25 voor mezelf in het ziekenhuis! Bloed prikken want cholesterolgehalte, suiker en nog het een en ander moesten toch maar even worden gecontroleerd. Een lange rij lotgenoten gingen me voor en volgden me. Het ziekenhuis lijkt op een supermarkt tegenwoordig!
Ik voel me ondertussen al niet meer de dweil van afgelopen week.
De dokter wil de blaar nog wel even zien morgen. Kan ik me voorstellen want zo zie je ze niet zo vaak....
Niet Goed... heb ik boven dit stukje gezet. Maar dat is natuurlijk vette onzin. Nou ja, een beetje onzin. Ik was even niet goed. Maar eigenlijk is het toch heel erg goed: in 58 jaar 3 keer voor een kleinigheid naar het ziekenhuis?
Ik weet het, het is geen verdienste, ik ben een bevoorrecht mens!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Donderdag 6 mei '10 (18.00 uur) Afschuw en ontzetting!
Toen een aantal jaren geleden bekend werd dat het slachtoffer van een moordzaak in een rioolput onder een weg in Hollandscheveld was gevonden was er sprake van afschuw en ontzetting! Hoe vaak waren we daar al niet langsgekomen... Kippenvel achteraf als je je dat bedacht.
De afgelopen dagen gebeurde er weer zoiets. Iemand opgepakt voor de moord op Andrea Luten, 17 jaar geleden. De eerste naam die wij invulden toen de initialen bekend werden bleek te kloppen, net als de geruchten dat de man in Hollandscheveld had gewoond.
Naarmate er meer over gepraat en geschreven werd en zeker vandaag toen werd gezegd dat hij vrijwel direct had bekend kwam er een gevoel van afschuw en ontzetting over me. Hoe is het mogelijk dat iermand zo lang kan zwijgen over zoiets afschuwelijks. Hoe vaak zal vooral in de weken na het drama, maar ook in de latere jaren, deze man erbij hebben gezeten als er over werd gepraat, als het op tv was, als men weer een verdachte had vastgezet die later weer werd vrijgelaten omdat er geen bewijzen voor betrokkenheid werden gevonden...
Ik ken de man niet. Ik ben hem ongetwijfeld wel eens tegengekomen in het dorp. Er zitten misschien wel foto's en films in min archief waar ie opstaat als kind tussen andere kinderen; onschuldig en onbewust van het leed dat hij in 1993 zou veroorzaken.
Bij debiel Nederland -dat zich ophoudt op walgelijke websites als Geen Stijl en zelfs opduikt tussen de reacties op de uitstekende nieuwssite Regio Hoogeveen- is de beer los. Oproepen om ruiten in te gooien, de kinderen en andere familieleden te beschimpen en te achtervolgen zijn niet van de lucht!
De afschuw en ontzetting is wat mij betreft net zo erg als ik de werkelijk beschamende reacties zie! De man heeft een gruwelijke misdaad gepleegd, zegt ie zelf, maar daar kunnen zijn familieleden helemaal NIETS aan doen of veranderen. Wie ook maar een vinger uitsteekt naar zijn broers, zussen, kinderen of anderen uit zijn nabijheid moet onmiddellijk opgepakt worden. De LAFHEID van vooral anonieme reacties is stuitend en ik pleit voor de zoveelste keer voor openbaarheid van persoonsgegevens en zet er maar een flinke boete op als iemand zo walgelijk reageert naar familie van de verdachten!
Ik heb bewondering voor de kalmte en wijsheid van Lammi Luten. Velen zouden daar een voorbeeld aan moeten nemen!
En voor de familie van de verdachte is het hopelijk een beetje een troostrijke gedachte, te weten dat er heel veel mensen zijn die met ze meeleven, hoe moeilijk het ook zal zijn om dat te uiten!
Ik wens iedereen inclusief Henk F. veel sterkte in de komende maanden. Dat heeft iedereen nodig!!!
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 4 mei '10 (Lategie gegaan...) ANWB uit de bocht!
Het leven zit vol verrassingen, dat ervaren we elke dag. Ik tenminste wel. En ik kan me nog steeds oprecht verbazen over van alles en nog wat. Dat merkte ik vanavond nog weer eens.
Op verjaardagsvisite bij Dochter. Leuk, gezellig, hapje, drankje, lachen enzo. En dat ze in de wc een ANWB-kalender hebben hangen met leuke tips en bonnen en weet ik wat allemaal nog meer..
Maar met die kalender is iets niet ok! Dit mag je als professionele organisatie toch niet overkomen:
Dat kan ik niet lezen denkt u nu. Okee we gaan helpen want wat lezen we tot onze stomme verbazing?
DIT:
"Het Groningse Coevorden" ! Heeft hier een stagiair de tekst geschreven? En was er helemaal niemand op de redactie te vinden met een atlas, een tom-tom, internet, Google-Earth of een kind op de basisschool?
Ik zeg m'n lidmaatschap op!!!
Oh, euh... Ik was geen lid.
Nou, dat word ik dus mooi ook niet....
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Zondag 2 mei '10 (Laterder) Kampioen zijn!
Ik vind voetbal een mooie sport. Vooral om naar te kijken. Zo'n 45 jaar geleden heb ik zelf nog een paar seizoenen meegedaan maar het was niks voor mij. Ik was meer van de muziek voor de muziek dan voor de competitie! Ik kon ook niet echt goed voetballen. Tjee, mijn klasgenoten Jan Corba, Tinus Faken, Bé Koster, Jan Kip, jan Mol die konden voetballen!
Maar een beetje voor de grap een balletje trappen vond ik nooit erg. En kijken naar voetballen is ook nog een tijdlang een soort hobby geweest. Vooral omdat er ook meiden op het voetbalveld waren die mij en mijn vrienden wel konden bekoren trouwens. Van het voetballen zelf zagen we slechts flarden. Nou ja, Harm Kikkert, Bert Kip, Hans Bos heb ik zelfs genoemd in m'n liedje over Hollandscheveld dus het ging ook niet helemaal aan me voorbij!
Tot vandaag behoorde het voetbalspel in mijn beleving vooral bij de meerjarengenoegens... WK en EK konden mij wel bekoren. De NL competitie boeide me niet. Boeit me eigenlijk nog niet maar afgelopen week werd duidelijk dat twente wel eens landskampioen zou kunnen worden en dat vond ik zo'n prachtige gedachte dat ik me meteen meldde voor deelname aan een trip naar Enschedé teneinde aldaar in het FCTwente stadion de wedstrijd op groot scherm te volgen.
Het was donders koud op de tribune maar i heb wel een historische gebeurtenis meegemaakt! FC Twente werd kampioen en wij brulden daar met 20.000 man nog harder dan bij de wedstrijd zelf in Breda! Fantastische ervaring en we hebben ons voorgenomen dit ook maar eens te gaan doen als er een echte wedstrijd wordt gespeeld. In plaats van op groot scherm bedoel ik.
We moesten echter wel onze 3 toeters inleveren toen we het stadion betraden. En dat heb ik dus even gefilmd. Keb nog veel meer gefilmd maar dit stukje is wel leuk om mee te beginnen:
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
Zondag 2 mei '10 (23.105) Koninginnedag toen!
Kijk, daar houden wij wel van! Een fraaie foto van Harrie Strijker en ik als Kaasmannetjes! dat moet ongeveer in 1960 zijn geweest schat ik. Koninginnedag 1960..
Foto: Gré ten Caat
REAGEREN? info@hollandscheveld.nl
|
||
|
