Untitled Document

De karabijnbrigade heeft het gebied rond de boerderij van Nijmeijer afgesloten. De menigt trekt bij Hartmans
boerderij weg en gaat op weg naar Nijmeijer. De jeugd (waaronder ik (btc)...) houdt zich bezig met het gooien
van sneeuwballen naar de politie.

Een paar persoonlijke herinneringen aan maart 1963
van Gré ten Caat

Omdat ik in die tijd halve dagen werkte kon ik 's middags de gebeurtenissen een beetje volgen. Zo ging ik
ook naar de Riegshoogstendijk om te kijken hoe de jongeren daar de politie bekogelden met sneeuwballen.
Ik bleef wel in de achterste gelederen.
Het was heel spannend. We trokken richting het huis van Nijmeijer. Dan hoorde je ineens iemand "weg, weg"
schreeuwen. De hele meute keerde zich dan om en rende richting het dorp. Ik rende ook mee, keek een keer
om en keek recht in een grote televisiecamera. Ook die cameramensen holden blijkbaar mee.
Diezelfde avond, dinsdag 4 maart, was de verloofde van mijn zus Lammie, Marinus Beerbaum, bij ons thuis.
Hij woonde in Hoogeveen en hij moest 's avonds ook nog terug.
Halverwege de avond hoorden we dat de boerderij van Hartman in brand stond. Niemand mocht meer langs
het Hollandscheveldse Opgaande. Marinus moest dus óf langs de Coevorderstraatweg of langs de Langedijk.
Hij heeft toen gekozen voor de Langedijk. Daar vandaan kon je de brand ook nog een beetje zien.
Toen hij, met nog iemand die hij helemaal niet kende, aan de kop van het Holl-veldse opgaande was, besloten
ze om toch even te gaan kijken hoe dicht ze bij de brand konden komen. Toen ze echter midden op één van
de brugjes waren, kwamen er een paar agenten op hen af. Snel keren met hun fietsen op zo'n smal bruggetje,
ging niet. Marinus kreeg een paar rake klappen met een knuppel. Hij vond zich na een paar uur terug in de
berm, ergens aan de Wolfsbosstraat (de huidige Langedijk). Volgens zijn berekening had hij daar toch wel
dik een uur gelegen, bewusteloos geslagen door de politie. Hij kon gelukkig wel verder op zijn fiets naar huis.
Hij vertelde dat hele verhaal zaterdags, toen hij weer bij ons thuis was. Ik geloof niet dat hij nog naar een
dokter is geweest, laat staan aangifte gedaan heeft voor mishandeling. Dat deed je in 1963 niet.
Marinus is in 1968 overleden aan kanker."

Bert van der Weide schreef:

Gravend in mijn herinneringen aan de opstand der braven is me niet veel bijgebleven. Ik was nog maar 6 jaar. Vandaar.

Wat ik me nog wel herinner is dat er voor in het Hollandscheveldse Opgaande bij de dam met de Riegshoogtendijk een
pullebok lag ingevroren in het ijs van het Opgaande en dat er een koopman vanaf die bok pinda's verkocht. Doppinda's
in zo'n bruine puntzak. Hij maakte handig gebruik van de mensenmassa die op de been was. De herinnering kan in de
loop der jaren wat vervaagd zijn, maar toch ligt het me bij.

Ook herinner ik me dat ik de pop van mijn zus Ellie met een kwaaie kop van de trap heb gegooid omdat ik niet naar de
31e Wijk mocht waar met traangas werd gegooid. Dat leek me waarschijnlijk erg interessant, zonder dat ik daadwerkelijk
wist wat er aan de hand was. De pop van mijn zus liep flinkje schade op aan het hoofd. Toen in die tijd waren de poppen
nog van een of ander hard, breekbaar materiaal.

En ik herinner me nog de opwinding die er overal in de ochtend heerste toen de boerderij van Hartman 's nachts was af-
gebrand.

Gek toch eigenlijk dat je ondanks de leeftijd van slechts 6 jaar toch nog bepaalde herinneringen hebt aan zo'n gebeurtenis.

Mijn zwager Albert Luchies, de broer van mijn vrouw, was toendertijd 16 jaar. Hij is door de politie opgepakt en heeft een
week in de gevangenis in Assen gezeten vanwege sneeuwballen gooien naar de politie............

Op de linkerfoto probeer ik (btc) te vluchten voor het traangas. Op de rechterfoto wordt Harm Schonewille hardhandig
van het terrein gejaagd! Op het Journaal worden 's avonds de beelden van de rellen vertoond, de radio doet de hele
dag rechtstreeks verslag van de rellen in Hollandscheveld. (beelden en geluid volgen)