Frits Kappers: Inspiratie!

door: Fake op dinsdag 24 september 2013

Soms gebeurt er iets in je leven dat je een lang gekoesterde mening doet herzien. Het gebeurde mij in de nacht van 6 op 7 oktober 2012. Ik had die dag voor de actie “Zet Achmea onder druk” de hele dag in de Hoofdstraat ansichtkaarten uitgedeeld en ten behoeve van de petitie voor Bethesda handtekeningen ingezameld. Mijn leven als actievoerder was nog zeer jong. Om precies te zijn achttien dagen oud. Met luide stem had ik als een ware marktkoopman urenlang het winkelend publiek attent gemaakt op onze stand en we hadden hartverwarmende en verscheurende reacties ontvangen. Toen ik naar huis ging stond ik helemaal stijf van de adrenaline. Daar was geen pilletje voor nodig.
Die avond lukte het mij niet om in slaap te komen. En daarom ging ik googlend de nacht in. Via zoektermen als graaiers, bezuinigen, kapot maken, opstand en verzet kwam ik bij de Opstand der braven terecht. Die herinner ik mij goed, omdat een deel van mijn familie in de Achterhoek (ik ben opgegroeid in Winterswijk) laaiend enthousiast was over wat er was losgemaakt in Hollandscheveld. Het betrof het boerendeel van mijn familie. Je kon hen niet hoger op de kast krijgen dan door de naam Landbouwschap te laten vallen. Of te roepen dat Nederland uit de Navo moest. Dat was in die tijd heel populair om te roepen. Ik was een opstandige langharige puber en schiep er groot behagen in dit deel van de familie tegen mij in het harnas te jagen. Er waren er bij die vonden dat ik standrechtelijk geëxecuteerd moest worden met mijn pacifistische praat. Zij hadden de oorlog meegemaakt en wisten precies wat ze met ettertjes als mij aan moesten.
Toen ik in de nacht van 6 op 7 oktober 2012 terugkeerde naar die tijd realiseerde ik mij hoe weinig ik wist van wat er werkelijk was gebeurd in die barre winter van 1963. Hoe drie families door een gewapende overmacht letterlijk in de kou werden gezet. De overheid van een land dat oorlogsmonumenten kent met als tekst De tirannie verdreven. Die overheid bedreef in de winter van 1963 zwaar bewapende tirannie in Hollandscheveld. Tegen hardwerkende eenvoudige lieden nota bene. Lieden met karakter. Niet bereid te buigen.
Ontroerd realiseerde ik mij dat ik hier hoop uit kon putten. Mijn dag had in het teken gestaan van verzet tegen de tirannie van Achmea. Tegen het dreigende verdwijnen van Bethesda. Ik putte moed uit de wetenschap dat het machtige Landbouwschap uiteindelijk ook op de knieën was gegaan. En wat die Hollandschevelders van 1963 mij in 2012 leerden was net zo simpel als waar. Buig nooit voor tirannie. Vecht tot je er bij neervalt, maar kruip nooit! Helemaal NOOIT!
Als eerbetoon aan de drie gezinnen die mij dit na zoveel jaren alsnog duidelijk maakten besloot ik op dat moment de optocht waarin wij de handtekeningen onder de petitie naar het stadhuis brachten De optocht der braven te noemen. Onmiddellijk daarna werd ik slaperig en ben naar bed gegaan. Mijn nacht was gered.

Reacties

Nou, ik was ook niet bekend met de toestanden die toen werden ‘genoten’.  Als ik mag geloven wat ik er van hoorde was het niet iets wat mensen van ‘mijn dierbaar vaderland’ (zoals het in dat toen geleerde lied voorkwam) zouden doen.  Schandalig, komt mij in gedachten.  En dan nog wel met ‘een gewapende overmacht’  ? ? ?  :-(

Door Bert Vos

Mooi geschreven, meneer Kappers!

Door Roelien van der Haar

Miooi artikel.  Dat zo ‘n gebeurtenis in 1963 je in 2012 inspireert.
Ik heb er toen veel van meegemaakt als jong meisje.

Door G . ten Caat

Heel mooi geschreven Frits Kappers ik was toen nog te jong omdat mee te krijgen maar mijn broer was er wel bij.

Door Bert Prigge
Vraag / Opmerking ?