Bruin Bruinsma


In de jaren zestig en zeventig van de twintigste eeuw was Bruin Bruinsma één van de mensen die zich op allerlei manieren inzette voor de mensen van Hollandscheveld. Hij was onder meer bestuurslid van de vereniging VERNATHOL (Vereniging Nationale Feesten Hollandscheveld), van de Ijsvereniging VIOS (Vooruitgang Is Ons Streven), van de vereniging Hollandscheveld voor Plaatselijk belang, de ORANJEVERENIGING en van het Ziekenfonds MEVE (Met En Voor Elkander). We vroegen zijn zoon Jan en dochter Joke om de herinnering aan hun vader eens op papier te zetten.

Joke Oldebeuving-Bruinsma schreef:

" In de eerste plaats weet ik niet of mijn vader zich op een voetstuk zou laten plaatsen." Ik denk dat hij zou zeggen: "moet dat, die onzin, ik heb altijd met plezier in allerlei verenigingen gezeten en had er tijd voor".

"Persoonlijk denk ik dat je beter aan anderen kunt vragen wat voor iemand Bruin Bruinsma was. Als dochter zie je na zoveel jaren alleen de goede en mooie kanten, je vergeet dat zo iemand nooit thuis was omdat er vergaderd moest worden. Zover ik weet heeft mijn moeder er nooit bezwaar tegen gemaakt. Mijn vader heeft geloof ik in alle verenigingen gezeten, voorzitter hiervan penningmeester daarvan en lid van een bestuur enz., zoals Plaatselijk belang, IJsvereniging, Oranjevereniging, M.E.V.E., enz., enz."


Het bestuur van VERNATHOL, eind jaren zestig met v.l.n.r. J. Winkel, H.J. Schonewille (Henke-Piet), Bruin Bruinsma, H. Schonewille en Willem Stevens.

Kort Overzicht over het leven van Bruin Bruinsma
Een kort overzicht over het leven van Bruin Bruinsma. Hij is geboren op 28-1-1916 te Meppen (aan de rand van het Mekelermeer) gem. Zweeloo. Overleden na een langdurige ernstige ziekte op 21-7-1980.
Zijn vader overleed op de jonge leeftijd van 32 jaar. Zijn moeder bleef achter met drie kleine kinderen.
Zijn daarna verhuisd naar Nieuweroord. Is gehuwd met Jantje van Nuil, kregen 3 kinderen. Eerst een zoon en zes jaar later een tweeling (waarvan Joke de jongste is).
De familie Bruinsma heeft altijd in Hollandscheveld gewoond, eerst aan de 31e wijk no. 11 en daarna aan de Doorsnijding 16. Bruin Bruinsma heeft altijd bij de Heide Maatschappij gewerkt, uitvoerder, in de volksmond "baas".
Eerst in de bosbouw, later ontginning, ruilverkaveling en weer later wegenbouw. Hij heeft niet alleen in Drenthe gewerkt maar ook in Zeeland (1953), Kampen, Limburg en Rotterdam.
De aanleg van Huttenheugte bij Dalen was onder zijn beheer. Bij de aanleg van de snelweg Hoogeveen- Holsloot was hij uitvoerder.

"Vaak denk ik, wat zou hij het leuk gevonden hebben om nu de nieuwe autosnelweg nog eens te kunnen zien", schrijft Joke.

"In de wintermaanden was hij vaak thuis" vervolgt Joke: "Als het vroor kon men niet werken, dan deed hij thuis de administratie, de weekbriefjes van de arbeiders moesten ingeleverd worden en de lonen uitbetalen,
en kon hij verder gaan en staan waar hij wilde. Dus tijd voor VIOS, Vernathol enz. enz. …………..

Voor zover ik weet is VIOS ontstaan op het Hollandscheveldse Opgaande, ik weet dat daar banen geveegd werden en wedstrijden gehouden, die uitgeschreven werden door de ijsvereniging.
Wat ik mij van VIOS herinner is dat men in september al begon met de voorbereidingen voor het winter seizoen, de abonnementskaarten moesten worden geschreven,
dat deed mijn vader, avond aan avond stonden er grote bakken met alle namen van de leden en hun gezinnen bij ons op tafel.
Men had persoonlijke leden kaarten voor volwassenen die waren duurder dan de kinderkaarten daarnaast waren er de gezinskaarten.
Ook waren de kaarten verdeeld in kleuren een man had een andere kleur dan een vrouw. Zo kon men niet met een andermans kaart de baan op.

De leden kwamen niet alleen uit Hollandscheveld maar ver daar buiten zoals Elim, Hoogeveen, Tiendeveen, Kerkenveld, Nw. Balinge Nw. Oord enz. enz.
Wanneer de kaarten waren geschreven moesten ze rond gebracht worden dat deed mijn moeder, dus het gezin werd er bij betrokken.
Als het een paar dagen had gevroren liep bij het bestuur van VIOS de temperatuur hoog op, men moest naar de baan, dacht men dat de baan sterk genoeg was liep het bestuur er samen overheen.
Ik weet dat men bijzonder trots was op de ijsbaan en er alles aandeed om de baan er perfect bij te laten liggen.
Dan kwamen de wedstrijden dat was een drukte van belang, de KNSB moest aangeschreven worden, zorgen dat je goede schaatsers kreeg want dat was een trekker en bracht weer extra geld in het laatje.
Er moesten pamfletten gemaakt worden, die werden stuk voor stuk geschreven (dus niet even onder een kopieermachine), daarna moesten ze aan de bomen worden bevestigd.

Dat deed het bestuur zelf, men ging heinde en ver deze dingen ophangen, hoe meer belangstelling hoe beter. De radio moest worden ingeschakeld, in die tijd had je nog ijsberichten en de schaatsers luisterden erna.
Ik kan mij nog herinneren dat wij als familie spandoeken hebben gemaakt met de naam VIOS erop geschilderd.
We hadden grote witte doeken waar mijn moeder een zoompje in gemaakt had, mijn oudste broer had van karton letters uitgesneden en met zwarte verf getamponneerd.
Dan waren er de vossenjachten, en er werd dus "echt" getrouwd. Op de ijsbaan was het altijd gezellig in het "hokje" was het lekker warm.
Je kon er van alles kopen, ik weet dat mijn moeder vaak snert maakte en die ging erin als koek. Dus je ziet als gezin was je ook actief met de ijsbaan bezig.
Nu moet je niet denken dat je als kind van iemand die in het bestuur zat meer rechten had dan een ander.
Had je je toegangskaart vergeten dan kon je eerst naar huis gaan om dat ding op te halen deed je dat niet dan moest je entree betalen. Van de oranjevereniging weet ik niet zoveel meer.
Wat ik mij herinner is dat het altijd op 31 augustus was, (de verjaardag van Koningin Wilhelmina). Volgens mij is hier later de jaarmarkt uit ontstaan.
Het oranjefeest werd altijd gehouden op het voetbalveld aan de kerkhoflaan. Je moest entree betalen dan kon je het feest terrein op. Er stond een zweefmolen, een schiettent en later was er een feesttent.

's Morgens en 's middags waren er spelletje daar kon je je voor opgeven. Meestal waren er kleine prijsjes. s' Avonds was er altijd groot vuurwerk. Wat de andere verenigingen inhielden weet ik niet. Dat waren besloten vergaderingen en daar werd bij ons thuis niet over gepraat. Je zou als kind eens iets naar buiten brengen wat men nog niet mocht weten. Het was dus horen, zien en zwijgen"....

Reacties

Vraag / Opmerking ?