Dinsdag 31 augustus 2004 (23.60) De Trektocht
Ik heb me er tot nu toe nog niet over uit gelaten, maar even evalueren is niet verkeerd toch? De Trektocht van RTV Drenthe namelijk. Gezien de reacties in het Gastenboek van rtv Drenthe vinden veel mensen het prachtig. Raar is dat ik vrijwel alleen maar mensen heb gesproken die me vertellen dat ze het verschrikkelijk vinden!!!! Wat laten ze nou van Drenthe en de Drenthen zien? Kinderen die een tekening overhandigen, middenstanders met brood, gebak, berenburg en droge worst... We zien cameramannen die elkaar filmen, voorbij wandelende benen, boomtoppen, camera op de kop en elke dag hetzelfde liedje.... We zien vooral de programmamakers zelf, we horen veel lullige liedjes (goedemorgen morgen uit 1894 bijvoorbeeld) , de zwembroeken van Roelof Pieters schijnen een hoog erotische uitstraling te hebben en dan denk je toch al gauw: moet dit nou?!!
Het wordt tijd dat ze nou iets creatiefs gaan bedenken!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dinsdag 31 augustus 2004 (23.59) Slagerij Wildeboer
Verrassend reclamefilmpje voor Achmea hedenavond op tv.... Ging over een slager en een slagerij met de naam WILDEBOER! Hoe zouden ze dat voor elkaar hebben gekregen?????
Dinsdag 31 augustus 2004 (23.58) Trajectcontrole
Het zou fantastisch zijn als op elke weg in Nederland TRAJECTCONTROLE op snelheid ingesteld zou worden. Het zou aan het Hollandscheveldse Opgaande wekelijks ongeveer honderdduizend euro opleveren. Als het op alle wegen in dit land zou gebeuren dan hoefden we nauwelijks nog belasting te betalen want er zou binnen de kortste keren een bomvolle schatkist zijn, geheel vrijwillig opgebracht door idioten die altijd en overal te hard rijden. Net goed!!!!
Maandag 30 augustus 2004 (laat) Nassi (2)
Ik zal geen namen noemen, maar ik kreeg een mailtje met het verhaal van J. die bij de Chinees in de Schutstraat een bestelling had gedaan. Laten er nu twee Chinezen aan de Schustraat zitten en toen J. bij de ene binnenkwam was zijn bestelling nog niet klaar. Sterker, ze wisten van niks. J. kwaad, opspelen, ruzie maken en tenslotte korting krijgen op de alsnog klaargemaakte Foei Jong Haai, Babi Pang Pang, en Wangsneewangpang enzo... De andere Chinees aan de Schutstraat wacht nog altijd met de bestelde handel. Werd nooit opgehaald.....
Zondag 29 augustus 2004 (21.00) Nassi
Dat wij vanavond maar eens nassi moeten eten vonden we en dus werd afgesproken dat we de Chinees zouden afhelpen van enig voedsel. Bestelling werd genoteerd. Fake en Susanne wilden even bellen dan konden ze het zo meenemen als ze zouden gaan. Lenie merkte op dat het altijd heel snel ging bij de Hollandscheveldse Chinees. Even later is Lenie weg en de hond ook. Zullen wel even in de tuin zijn. Het briefje met de bestelling ligt nog op tafel. Susanne belt de Chinees en geeft onze bestelling door. Als ze dan de autosleutels pakken en weg willen gaan om de bestelling op te halen komt Lenie weer binnen met de hond en..... de bekende witte plastic zak met Chinees voedsel! Is ze dus niet in de tuin maar naar de Chinees gegaan... Wat nu ? Want er staat zometeen nog een keer precies hetzelfde klaar en je kan daar zo'n Chinees niet mee laten zitten. Esther gebeld dus, of die al eten klaar hadden. Dat was wel het geval maar ze wilden het wel voor morgen. Dus kwam Martijn het even ophalen met de twee buitels. Zie je die ook nog eens.....
Zondag 29 augustus 2004 (20.40) Radio
Gepraat in de nieuwe studio van RTV Drenthe vanmorgen. Over het jubileum van No Name. Een uur lang fragmenten met muziek uit de geschiedenis van de band en veel anekdotes. Eén anekdote niet verteld. Doe dat dan maar even hier.
We speelden in Meppel en het was een leuk feest. Zo leuk dat bezoekers ons na afloop aanhielden. René Bremer werd aangesproken door een man die zwaar onder de indruk was van onze prestaties. Hij vond vooral dat Rene dat nummer 'Walk of life" van Pink Floyd zo mooi had gezongen. René gaf de man volkomen gelijk natuurlijk terwijl wij met elkaar het bijna in de broek deden van het lachen. Want: René was toen technicus en stond de hele avond achter het mengpaneel in de zaal en had nog nooit een nummer gezongen, Pink Floyd heeft helemaal geen nummer dat 'walk of life' heet (wel the Wall geloof ik) , en wij speelden absoluut geen enkel nummer van Pink Floyd....
Het programma is normaal gesproken vanaf morgen op Internet te beluisteren via www.rtvdrenthe.nl . Zoeken op HET ARCHIEF
Zaterdag 28 augustus 2004 (Laat) Jaarmarkt
Gek misschien, maar mijn aanwezigheid op de jaarmarkt beperkte zich vandaag tot enige uren heen en weer flaneren en foto's maken. Dat vind ik verweg het mooist. Ik fotografeer graag mensen, Hollandschevelders. Maar er lopen steeds minder Hollandschevelders die interessant genoeg zijn....
Gelul natuurlijk, er zijn genoeg Hollandschevelders die interessant zijn. Ik moet het anders zeggen, er zijn steeds meer Hollandschevelders die ik niet of nauwelijks ken....
VOOR FOTO'S ZIE www.hollandscheveld.nl/jaarmarkt04
Vrijdag 27 augustus 2004 () !!!!!
Absurde situatie binnen de band vandaag. Aan de ene kant de blijdschap om de geboorte van Mirte, Esthers kind. Aan de andere kant het verdriet om het overlijden van René's vader, Jan Bremer. En dan sta je toch gewoon voor een zaal met feestende bruiloftsgangers waardoor geboorte, trouwen en dood bij elkaar komen...
Donderdag 26 augustus 2004 () Geen tijd
Woensdag 25 augustus 2004 (Vroeg) Lachen!
Na zo'n dag, zo'n feestelijke dag zal ik maar zeggen, is het goed dat je eens even lekker kan lachen. Lachen om de grote kleinkinderen die opeens grote zus en grote broer zijn... Lachen om van alles.....
Maar vooral natuurlijk lachen om de LPF. Om de LPF? Ja, om de LPF. Ik geloof niet dat we in de geschiedenis van Nederland ooit zoiets hebben meegemaakt! Nawijn: Hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahohohohohohohohohhahahjhohaohaohaohahaoah!!!
Herben: hahahaoahaoahaoahahahahahahahahaoahaoaoahaoahaoahaoahaoahahahahahahaoahaoaoahahaoao
Enz. enz. en het is nog niet afgelopen: hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahaha!!!!
Dinsdag 24 augustus 2004 (00.40) MIRTE
Negen minuten geleden werd warempel mijn derde kleinkind geboren. Om 1 minuut over half 1, 24 augustus 2004. Dat het zo snel zou gaan had niemand verwacht, zelfs de gelukkige ouders niet! Het is een gezond meisje dat Mirte heet en alles schijnt goed te zijn. Esthers eerste opmerking na de geboorte van het kind: "Ipe's kind is op mijn verjaardag geboren, mijn kind op Ipe's verjaardag!".... Ipe van der Deen uit Kerkenveld was enige jaren basgitarist in No Name. En Ipe is dus vandaag ook jarig!!!
Esthers eerste, Jurgen, werd geboren op 10 juli 1999, om een uur of 8 's morgens. Op de avond ervoor stonden we met de band in de Bonte Wever te spelen en stond Esther om 1 uur nog gewoon mee te doen. We zijn dus weer opa, oma, oom en tantes geworden en Esther en Martijn moeder en vader van telg nummer 3!
Maandag 23 augustus 2004 (22.50) Bijna...
Vanavond leek het erop dat er wel eens wat zou kunnen gebeuren in Huize Hoekstra te Hoogeveen alwaar mijn 2 kleinkinderen opgroeien. Nu we het toch over opa's hebben... Maar het zou best nog wel een dag kunnen duren ook natuurlijk, maar het leek nu toch wel erg dichtbij.
Zondag 22 augustus 2004 (23.10) Opa Bijl...
De wereld is en blijft opmerkelijk, verrassend, schokkend en vooral fascinerend. Vrijdagavond lees ik in de krant dat Hendrik Bijl is overleden. Hendrik Bijl met Elsie woonden ooit schuin achter ons aan de Kerkenkavel. Hij was zo'n man die ik maar niet zag veranderen in al die jaren dat ik hem kende. Als kind zag ik hem als vader van Henk en Albert Bijl. Een grote stevige man die in zijn achtertuin werkte aan de Kerkenkavel. Later zag ik hem wel eens langs fietsen als hij naar Albert en Tineke ging. Of er weg kwam. En altijd als ik hem zag fietsen verbaasde ik mij erover dat hij maar niet veranderde. De laatste keer dat ik Hendrik Bijl zag was aan het Hoekje, niet eens zo gek lang geleden. Hij zat in een rolstoel. Het was voor het eerst dat ik dacht dat hij was verandert. Ik zag een oude man in een rolstoel...
Nog maar een paar uur geleden schreef ik over mijn eigen vader. En dat wij hier eigenlijk maar gewoon even langs komen, een beetje lawaai maken en weer weg zijn... . Hendrik Bijl was 87, tijdgenoot van mijn vader en moeder.
Vanavond kreeg ik een mailtje van Gerrie Bijl. Met een foto van zijn eerste kleindochter. Gerrie woonde ooit schuin voor ons aan het Hoekje, bij de molen.
Opa's Bijl gaan en komen...
De kleindochter van Gerrie Bijl
Zondag 22 augustus 2004 (20.13) Patat
Toen ik nog heel jong was, zo tussen m'n 8e en m'n 12e, gebeurde het wel eens dat ik vanuit school naar huis liep en plotseling bij de kerk de geur van patat in m'n neus kreeg. Ik ging naar de ds. Kooimanschool aan het Zuideropgaande en het was meestal tussen de middag. Ik liep dan zo hard als ik kon naar huis en warempel, soms was mijn moeder dan aan het patat bakken!!! Dat was geen voorgebakken diepvriespatat maar zelf gemaakte patat van echte aardappelen! En de patat werd ook niet gebakken in een "friteuse" maar gewoon in een pan met olie op het gasstel! Het kwam ook voor dat ik dan nog even naar bakker de Boer moest om een potje Calvé Mayonaise te halen want dat was de lekkerste. En dan aten wij - mijn broertje, mijn moeder en ik- tussen de middag zomaar patat met mayonaise. Die patat smaakte beter dan alle patat die ik later ooit nog heb gegeten.
Maar vanavond kreeg ik even weer die ouderwetse geur in m'n neus toen Lenie mij verrastte met eigengemaakte patat. Geluk is veel dichterbij dan menigeen denkt!!!!!!!!!!!
Zondag 22 augustus 2004 (19.25) Pa
Vanmiddag ben ik bezig geweest met de familie. Foto's vooral en daaraan zie je in onze tijd zo mooi hoe de generaties elkaar opvolgen en merk je ook hoe betrekkelijk alles is. Wij doen alsof we hier voor eeuwig zijn maar we komen gewoon even langs, zetten een paar stapjes en doen de boel over aan onze kinderen... Zeker in deze tijd van snelheid en de hele wereld kunnen bekijken is het goed af en toe terug te gaan in de tijd. Om te proberen iets van toen te zien, te voelen te ondergaan.
Mijn vader werd gefotografeerd, ergens in de jaren dertig van de vorige eeuw. Zo gewoon als foto's nu zijn, zo zeldzaam waren ze toen. Mijn vader, een jaar of 25 oud, poserend met de hond aan de zijkant van het huis. Was het aan het Hollandscheveldse Opgaande nr. 5 ? Of was het aan het Oostopgaande... Hoe heette de hond? Wat voor tabak rookte mijn vader in zijn pijp? Is dat die pet die ik nu nog altijd hier heb hangen? En wie maakte indertijd die foto?????
Ik wil het allemaal weten maar ik ben bang dat ik te laat ben! Er is in 2004 helaas vrijwel niemand meer die zulke vragen nog kan beantwoorden...
Fake ten Caat 1916-1956
Zaterdag 21 augustus 2004 (23.51) Vliegtuigen.
Donderdagmiddag was het prachtig helder weer. Het waaide behoorlijk maar de lucht was blauw en het was vrij warm. Na de middag staan we even achter het huis naar die mooie blauwe lucht te kijken als er opeens hoog in de lucht een groot vliegtuig opdoemt. Zonder de bekende condensstreep erachter. We babbelen wat over het fascinerende van zulke grote dingen vol mensen als er weer 1 aankomt. De eerste, die richting zuidwesten vliegt maakt dan een bocht en gaat naar het zuidoosten. Even later komen er twee achter elkaar vanuit het zuidoosten die ook weer een grote bocht maken. We blijven staan kijken en voordat de bewolking helemaal dichttrekt zien we zeker een stuk of 10 grote vliegtuigen die in cirkels lijken te vliegen boven ons. Was Schiphol even niet bereikbaar ofzo????????
Zaterdag 21 augustus 2004 (23.37) Vakantie?
Katten zijn op zichzelf geen vervelende beesten maar af en toe kan ik ze wel schieten. Vooral als ze weer ergens bovenop gaan liggen pitten waar ze absoluut niet horen. Maar zouden katten ook op vakantie gaan? Je zou het bijna gaan geloven want één onzer katten had zich vanaf het begin van onze vakantie niet weer vertoond. Toen we 14 dagen geleden terugkwamen was ie er nog steeds niet en sindsdien werd ie ook niet meer gesignaleerd. Ik al voorzichtig blij want het was zeker niet mijn lievelingskat en als zo'n dier dan gewoon wegblijft is dat niet onprettig...
Kom ik afgelopen nacht thuis na een optreden. Probeer nog even wat bij te komen en zie tot mijn grote schrik dat het kattebeest weer bovenop mijn papieren boven de computer ligt. Alsof ie geen 4 weken foetsie is geweest. Hij was nog net zo grijs als voor een maand terug dus naar de zon is ie zeker niet geweest....
Vrijdag 20 augustus 2004 () Schoolklassen(2)
We hebben al wat schoolfoto's binnen. Maar voor alle duidelijkheid, het gaat om schoolfoto's van de HOLLANDSCHEVELDSE scholen. We gaan de pagina enigzins verfraaien en ik moet nog een methode vinden waarmee ik de foto's groot kan laten zonder dat ze enorm veel mb's zijn waardoor het laden een eeuwigheid duurt. Tips zijn welkom!!!
Donderdag 19 augustus 2004 (20.30) Schoolklassen!
Er zijn in de afgelopen paar honderd jaar honderden schoolklassen geweest op de diverse scholen in Hollandscheveld. En regelmatig werden die klassen gefotografeerd. Dat begon al in de tijd van meester Veldkamp, voor 1900! Toen was het nog een zeer zeldzaam verschijnsel, pas in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw werd het "normaal"... Op www.hollandscheveld.nl willen we graag schoolfoto's publiceren en daarvoor heben we een speciale pagina gemaakt: DE SCHOOLKLAS
Zijn er onder onze bezoekers mensen die foto's willen plaatsen, neem dan kontakt op met ons, stuur ons uw foto's en zet er zo veel mogelijk namen bij! MAIL ONS UW BIJDRAGE!
Donderdag 19 augustus 2004 (vroeg) VOETBALLIED!
Bijna anderhalf jaar geleden maakten we in de studio een opzet voor een clublied voor de vv. Hollandscheveld. En toen crashte de harde schijf van onze gloednieuwe opnamerecorder! Niet alleen alle songs kwijt die we al hadden opgenomen voor een CD met eigen werk van No Name, ook waren we het lied voor de vv. Hollandscheveld kwijt! Dat was balen en door alle drukte met de band kwamen we maar steeds niet verder met een nieuwe opzet. Totdat we afgelopen maandagavond de koe maar eens even bij de vette horens pakten en met een opgefriste tekst en nieuw elan tegenaan gingen. Dat heeft geresulteerd in een nieuw lied voor de voetbalvereniging Hollandscheveld en binnen een paar weken is het helemaal af! De bedoeling is dat we er ook weer een leuke videoclip van gaan maken en \het zou leuk zijn als we dat in de voetbalkantine zouden kunnen doen. We denken nog even na over de opzet maar Roel Metselaar kan zich alvast warmlopen want het is vrijwel zeker dat hij weer op moet komen draven met z'n trommel!!!!!
Woensdagnacht 18 augustus 2004 () @!~`^6***$#@!!!
Ben ik eindelijk eens weer in de mood voor enige updates en zit te werken aan een nieuwe opzet voor het bedrijventerrein en jawel, daar heb ik thans opheden geen verbinding meer met de server!!! En dus kan ik weer niks updaten en upgraden en wat er allemaal eventueel nog meer zou kunnen.....
Woensdag 18 augustus 2004 (18.04) Verjaardag!
Mijn moeder was jarig op 28 mei. Die datum is al weer even geleden, en ook haar overlijdensdag, 1 augustus 1995 ligt al weer enige tijd achter ons. Afgelopen week vond ik in een doos met spullen van m'n moeder een rijm dat ik schreef voor 72e verjaardag in 1987. Raar is dat, dat je een beetje emotioneel kan worden door zulke eenvoudige dingetjes die toen zo gewoon waren en waar je met z'n allen ook een beetje om kon glimlachen. Mooie herinneringen noemen we dat geloof ik:
Voor Oma
Er was eens een oma in Drenthe
Die had nogal wat mankementen
Altijd alles kwijt
en geen ondertapijt...
Kouwe voeten dus, zelfs in de lente...
Haar tuin is een hofje vol kleuren
Vol leven en bloemen die geuren
Maar wat ze graag had
was daarachter een pad
Zo het nu is kan zij het niet goedkeuren
De koffie en koeken met slagroom
Zijn elke week weer de wensdroom
Van Coba en Beegie
En Bertus en Leenie
Zo houdt ze de kleinkinderen in toom...
En elke middag de fronttroep
van kinderen die met bravogeroep
Haar kookkunst wegsmullen
Wij staan niet te lullen
Maar Oma maakt goddelijke vermicellisoep
't Is bekend dat ze graag op de fiets zit
Met mooi weer heeft ze drie keer zoveel pit
'd Heele streek door gepeest
Ze is overal geweest
Ga zo door want dan blijft je body fit!
Ze is jarig en dat zal ze weten
Dat feit zullen wij nooit vergeten
twee-enzeventig jaar
En wij houden van haar
Veel meer dan van de wet en de profeten....
Wij hebben wat kleine geschenken
zodat u ook aan ons kunt denken
Als wij er niet zijn
Dat vinden we fijn
En nu mag er wel iemand wat inschenken!!!!!!!!!
Bertus ten Caat, 28 mei 1987
Woensdag 18 augustus 2004 (18.01) Niet leuk!
Moest ik hedenmorgen de vrachtwagen van de band naar Henk Boertien brengen teneinde gekeurd te worden, de vrachtwagen dus. Sta ik bij de Rieg en moet wachten voor een enorme stroom grote motoren! Dat duurde even en direct daarna een lijkwagen met daar weer achter een rij volgauto's. Daarop kon ik oversteken en achter de stoet aanrijden. Op het moment dat ik daar rij besef ik dat het dan wel puur toeval is, maar wel een redelijk wrang toeval. Langs de weg staan mensen te kijken naar de opzienbarende begrafenisstoet. Ik voel me ietwat ongemakkelijk maar ik kon er echt niks aan doen dat ik precies daar rijd met de bus waar met grote letters op staat: NO NAME MAAKT VAN ELK FEESTJE EEN FEEST.....
Dinsdag 17 augustus 2004 (23.00) Sport!
Normaal gesproken zou ik nog geen halve minuut naar zwemmen, hockey of judo kijken op tv. Nu die Olympische spelen er weer konstant voor zijn is het anders. Opeens is volleybal spannend, Hockey, badmintond, judo, roeien, honkbal, zwemmen, fietsen enz. enz. Raar is dat, dat je jezelf opeens een superchauvinist ziet worden....
Over 3 weken kunnen al die domme sport-spelletjes me weer gestolen worden!
Maandag 16 augustus 2004 (00.00) VakantieAvonturen !!!!
Komt er vanmorgen een klant bij me binnen die vraagt of ik toevallig vorige week zaterdag met mijn bus in de buurt van Dresden op de autoweg reed!! Dat klopt, zei ik, We waren op weg naar huis vanuit Tsjechië. "We reden daar en passeerden een paar auto's toen mijn vrouw opeens zei dat ze een busje had gezien met www.hollandscheveld.nl achterop", vertelt de man. Het was zo, waarmee maar weer eens duidelijk wordt hoe klein ons wereldje eigenlijk is. Je denkt wel dat je 1000 km van huis bent en dat is ook wel zo maar dat zijn er meer! Bijzonder is dat de man ook nog eens woont in het huis van mijn opa en opoe Tangenberg!
Zondag 15 augustus 2004 (laat) Vakantiefoto's
Op vakantie maak je foto's en in ons digitale tijdperk is dat meer dan normaal. Met de videocamera heb ik al eens in een vakantie meer dan 6 uur gefilmd, nu hebben we enige honderden foto's. Om in de sfeer te blijven en de plaatjes bij de verhalen hieronder zal ik maar zeggen...
Ons vakantieverblijf in Tsjechië
Harde confrontatie met een Tsjechische Skoda in Liberec...
De betrokkenen...
Dat is nog eens reclame!
Een trosje giraffes in een Tsjechische dierentuin....
Donderdag 12 augustus 2004 (00.00) KANKER
1 op de 3 mensen in ons land wordt geconfronteerd met
de ziekte kanker! Een afschuwelijke ziekte die niet altijd dodelijk
hoeft te zijn maar het heel vaak wel is... Mijn zwager Luuks
Zwiggelaar overleed afgelopen jaar: longkanker. Zijn zoon en
naamgenoot, mijn neef Luc, gaat op 29 augustus a.s. fietsen om geld in
te zamelen voor de kankerbestrijding. Kijk eens op de site van Luc, steun
hem en daarmee de mensen die met de ziekte worden geconfronteerd!
Woensdag 11 augustus 2004 (01.00) VakantieAvonturen (7)
Er gebeurt nog van alles in de laatste twee dagen Tsjechië maar niet echt opzienbarend of spannend. Vrijdagavond pakken we de meeste spullen al in de bus zodat we zaterdagmorgen alle tijd hebben om de boel netjes achter te laten. Ik sluit de achterdeuren van de bus af maar kijk niet verder. Zaterdagmorgen blijkt dat het rechterportier de hele nacht open heeft gestaan waardoor de lamp in de auto eveneens de hele nacht brandde. Gevolg is een lege accu. De bus start niet meer...
Gelukkig hebben we de startkabels bij ons en lukt het ons de bus te starten op de accu van de Mazda. Intussen hebben we de zaken afgewerkt met de eigenaar. We moeten 434 kronen bijbetalen voor de stroom. Er is een kleedje vies gemaakt... En we hebben ook blokken hout gebruikt wat niet had gemogen. Of we 500 kronen willen betalen, hij is wat chagrijnig... We geven 600 kronen om hem weer te laten lachen en dat lukt. Hij is daarna weer uiterst vriendelijk. Honderd kronen is ongeveer 3 euro! Terwijl de man aan het rekenen is met de stroom vertelt de vrouw, de tolk, wat voor gebied en wat voor huis het is. We zitten in het Sudeten-gebied. Na de tweede wereldoorlog zijn alle Duitsers daar door de Tsjechen weggejaagd. Zijzelf had een grootmoeder die Duits was maar die mocht blijven omdat ze met een Tsjech was getrouwd. In dit huis woonde een tante van de huidige eigenaar. Toen tante overleed werd hij eigenaar en gingen ze het huis verhuren als vakantieonderkomen.
We vertrekken om half 11, kopen vlak voor de grens nog wat broodjes voor onderweg. Nou ja, broodjes, het zijn BRODEN! Vol kaas, ham, sla, tomaat, salami, kip enz. enz. Kosten? 28 kronen per stuk, nauwelijks 1 euro. En ze zijn nog lekker ook, fantastisch.
We rijden honderden kilometers, rusten regelmatig zoals het hoort en als het avond is geworden en alle broodjes op zijn hebben we eigenlijk wel zin aan nog wat broodjes en koffie. We stappen bij een Duits tankstation binnen en komen even later zwaar teleurgesteld in de vrije markt weer naar buiten... De broodjes zijn hier niet half zo groot als in Tsjechië en er zit nog geen kwart in van wat er in de Tsjechiese broodjes zat. En de prijs? Drie Euro Tachtig per stuk!!! En een kopje automatenkoffie? Twee Euro Twintig. 7 broodjes X 3,80 = 26,60. 7 koffie X 2.20 = 15,40
Bij elkaar zou dat 42 euro zijn. Volslagen absurd en wij hebben de mensen vriendelijk in het Nederlands uitgescholden voor woekeraars en halve gare uitbuiters van hongerige passanten. Belachelijk, belachelijk, belachelijk.
Een heel eind verder hebben we voor 1,30 euro per kopje koffie gekocht bij een hele vriendelijke Duitse dame. Nog veel maar iets dichter bij normaal. De laatste kilometers gaan nog weer redelijk snel. Als we de Nederlandse radio weer horen is het eerste nieuws dat er brand is bij Nijverdal ten Cate. We gaan er niet langs. Oom Nijverdal kent ons toch niet meer....
Om even over 4 in de vroege zondagmorgen rijden we thuis het erf op. We hebben dan zo'n 1050 kilometer achter de kiezen.
We moeten er weer een jaartje tegen kunnen!!!!!!!!!!!
Woensdag 11 augustus 2004 (00.42) VakantieAvonturen (6)
De gigantische rit naar Auschwitz, woensdag 4 augustus, zorgt ervoor dat ik de volgende 2 dagen niet zo nodig meer "ergens" naar toe hoef. De rest gaat wel en dus kan ik mij zonder gestoord te worden storten op mijn verhaal waar ik nu al een aantal dagen aan werk. Ze zijn nog geen 5 minuten weg als Susanne weer binnenkomt en roept dat Martijn de bus in de sloot heeft gereden... Dat viel mee, maar het ene achterwiel hangt wel boven de sloot. De bus komt geen centimeter meer vooruit of achteruit... We proberen met balken en palen van alles, maar de bus blijft staan waar ie staat. Het loshangende wiel draait, het wiel dat nog vaste grond voelt staat stil. Wat nu?
Dan stopt er een busje met een aantal mannen die bezig zijn met het opknappen van de weg. Ze kijken even, lachen wat en rijden dan weer door. Wij roepen een beetje onnozel: "Ja bedankt he! Maar niet echt dus....."
Nog wel een minuut of tien staan we te martelen en proberen we een oplossing te bedenken voor ons probleem. We hadden de Mazda er ook al voor gehad maar zo'n bus tegen een helling optrekken is niet niks! Een beetje teneinde raad staan we nog wat te zeuren en horen dan opeens het tsjoeke-tsjoeke. van een soort shovel. Langzaam komt het ding voorbij gereden.... Denken we want het is niet zo. Als hij voor de gestrande bus aankomt draait hij plotseling haaks om en rijdt op onze bus af. Met enig behendig manoeuvreerwerk weet hij het zo te versieren dat hij met z'n shovelschop onder de achterkant van de bus kan komen. Ik zit op dat moment achter het stuur, hij duwt de bus omhoog, ik geef gas en 10 seconden later staan we weer hoog en droog op ons parkeerplaatsje naast het huis. De man in de shovel lacht nog een keer naar ons, draait zich om en rijdt weer weg.
We vinden dat we de mannen wat schuldig zijn en pakken een karton bier om ze die als dank te geven. Men wuift het weg, ze lachen zich een kriek...
De familie kan op pad. Ik blijf alleen en na de afwas van 2 dagen schrijf ik verder aan een 'groot' verhaal. Lukt me redelijk alleen mis ik enige eerder geschreven verhalen die thuis ergens op een schijf staan. Moet dus thuis van alles afmaken!
1
Dinsdag 10 augustus 2004 (01.30) VakantieAvonturen (5)
Een bezoek aan een voormalig concentratiekamp waar je tot
dan toe alleen nog maar uit geschiedenisboekjes en documentaires van
had gehoord is anders dan alles wat ik ooit eerder in een vakantie deed.
Vakantie is immers plezier, vertier, zonnen, uitrusten en vul zelf nog maar
in. Met betere woorden, vakantie is ontspanning. Van daaruit gezien
was onze rit van en naar Auschwitz een gruwelijke rit.... Voor je
plezier ga je misschien 17 uur in een auto zitten, voor het
tegenovergestelde???
Onze terugweg was minder erg dan de heenweg. In Polen liggen hele goeie
autowegen en dat schiet toch iets beter op. Totdat we in de buurt van ons
vakantiehuis kwamen. Aan de andere kant van de berg moesten we zijn en er
waren wegen over die bergen. Dat hebben we geweten! Om 3 uur in
de nacht reden wij op bospaden in bergen waar voetgangers nauwelijks uit de
voeten konden... Waarschuwingsborden met van ravijnen af vallende auto's
kwamen op onze weg, wij kwamen loslopende paarden tegen, zagen reeën,
bunzings, vossen, hermelijnen, egels, vroege vrouwen op koeienjacht enz.
enz... Zeker twee uur reden we op bijna onbegaanbare bergweggetjes op zoek
naar die ene grensovergang. Toen alles klopte stonden we opeens voor een
bord waar we niet verder mochten.
Om 4 uur 's morgens waren we weer thuis. Na een gruwelijke dag in allerlei opzichten.
Maar het 'gruwelijk' van nu is luxe, pure luxe!
Dinsdag 10 augustus 2004 (00.28) VakantieAvonturen (4)
Ver van tevoren hadden we het er al over gehad, als we een beetje in de buurt zitten dan moeten we ook naar Auschwitz. In het concentratiekamp Auschwitz, Oswiecim in het Pools, werden duizenden mensen door de Duitsers vermoord. Niet bepaald een vrolijke vakantiebestemming maar allen vonden we dat we dit zouden moeten zien!
Volgens onze kaarten en wat hulp in Nederland vonden
we uit dat we op zo'n 200 tot 250 kilometer van Auschwitz zaten. Wij
overlegden en vergaderden en besloten dat we het erop zouden wagen. Een
beetje op tijd weg, flink doorrijden, dan zou het lukken. Okee, het was best
wel een heel eind, maar in de vakantie moet je tot iets meer in staat zijn
dan normaal.
We vertrokken om 9 uur 's morgens. Vier uur later reden we nog maar
hadden we het gevoel dat we nog maar weinig waren opgeschoten. Vanuit
Tsjechië reden we door bergen waar geen einde aan leek te komen en toen we
eindelijk in Polen waren zaten we tientallen kilometers op wegen waar aan
werd gewerkt. Snelheden van 30-40 km en dat hield maar niet op. Het liep
tegen drieën toen we eindelijk het bord Oswiecim zagen. daarna duurde
het nog zeker een half uur voor we eindelijk op de parkeerplaatsen stonden.
Ruim 3 uur zijn we in Auschwitz en Birkenau geweest. Om 7 uur sloot men de
musea en vertrokken we weer. Drie uur is te kort om alles goed te zien
en te ondergaan. Maar zelfs in die paar uur zijn de indrukken die je opdoet
niet in woorden uit te drukken. Hoe is het mogelijk dat een relatief
beschaafd land als Duitsland dat 70-60 jaar geleden was, tot zoiets
mensonterends kon komen? Onbegrijpelijk en dat gevoel groeit naarmate je
langer rondloopt in deze voormalige HEL! Ik ga hier ook geen poging
doen. Komt misschien nog eens... Alles wat ik nu kan doen is een aantal
sites aanbevelen aan bezoekers die er meer van willen weten.
Er zijn nog tientallen sites over de verschrikkingen van de kampen. Typ in Google "auschwitz" in en ze verschijnen!
Maandag 9 augustus 2004 (19.25) VakantieAvonturen (3)
Het is vandaag, vrijdag 30 juli, mooi weer, iedereen
is weer redelijk op de been en de weg voor ons huis is afgesloten waardoor
we een gruwelijk eind moeten omrijden om in het dorp te komen voor brood.
Terwijl Fake, Susanne, Marijke en Jurgen brood halen maak ik een film. Op
onze fotocamera kan ik iets van 25 minuten achter elkaar filmen. Voor film
natuurlijk geen heel hoge resolutie maar goed genoeg om via de PC een
redelijk beeld te krijgen van de omstandigheden waarin wij op vakantie
leven. We vertrekken vrij laat en besluiten onderweg dat we naar Kralevic
gaan (ofzoiets...). Is een behoorlijk eindje rijden maar om een uur of drie
zijn we in een stad die zeker 10 keer groter is dan de plekjes waar we tot
nu toe zijn geweest. We parkeren op een groot plein in het centrum en
beginnen met het bezoeken van een soort museum/tentoonstelling. We sjouwen
daarop nog een flink eind door de stad langs allerlei mooie gevels en oude
gebouwen zoals een kerk uit 1575. Raar dat overal kerken zijn. Nou ja,
raar... Het katholicisme heeft zich over de hele wereld verbreid en de
gevolgen daarrvan is in elke stad en dorp in Europa zichtbaar! Protserige
kerken met torens die nergens op lijken en als je naar binnen kijkt staat
het bol van de heiligenbeelden, goud en andere dingen waar niemand wat aan
heeft of had. Die enkel maar tot doel hadden de mensen nietiger te laten
lijken in verhouding met de door machtige bisschoppen en pausen bedachte
"wrekende goden". En maar blijven roepen dat god "liefde" is. . Het
hoogtepunt van protserige schijnheiligheid heb ik beleefd in Rome, twee jaar
geleden. Kleine kinderen die door oude monniken worden aangesproken omdat ze
wat geluid maken, vrouwen die de schouders moeten bedekken want daar kan
onze lieve heer blijkbaar niet tegen... Maar dat terzijde want ondanks
dat is het ongelooflijk indrukwekkend, fascinerend en mooi!.
De stad waar we vandaag zijn is al helemaal van het communisme bekeerd. Al
jaren waarschijnlijk, maar wij zien dat vandaag voor het eerst. Hebben er
ook nog een soort gevoel bij want de streek waar wij "wonen" is een stuk
armoediger. Hier vind je in de kleine grauwe gehuchten wel cafe's en
restaurants waar wij westerlingen ons te geef te barsten kunnen eten en
drinken, maar winkels zijn er nauwelijks. De supermarkt die in "ons" dorpje
staat zou met gemak 10 keer in de Plusmarkt in Holl-veld passen en het is
er een rommelige ouwe bende. Toch voldoet het uitstekend want je kan er zo
ongeveer alles kopen wat je maar wil. Geen overbodige luxe en dat vinden we
een beetje raar terwijl dat eigenlijkgewoon zou moeten zijn. In de plaats
van vandaag is het totaal anders. Kilometers voor de stad zelf opdoemt wordt
het kapitalisme al grootscheeps langs de wegen aangekondigd. Enorme
reclameborden ontsieren het landschap en als we dat net hebben geconstateerd
dan verschijnt er opeens een enorme Ford-garage. Het houdt ook niet meer op.
Bijna alle automerken zijn vertegenwoordigd langs deze invalsweg. Auto's
schijnen hier nogal wat status te vertegenwoordigen. En dat terwijl het
hier stikt van de Skoda's waar je in Nederland de weg niet eens meer mee op
zou mogen. En autowrakken
staan ook overal. Tenminste, wij noemen het autowrakken maar geregeld
pruttelen deze roestbakken ons voorbij op onze omzwervingen in de streek.
Op de terugweg zien we, hoe wrang, dat juist de Skoda dealer een armetierig
klein onderkomen had. Had ja, want de naam prijkt nog wel aan het stulpje
maar er is geen teken van leven meer te bespeuren. Als ik Tsjech was zou ik
dat flutgebouwtje proberen als een erfenis uit een andere tijd te
conserveren en te bewaren. Maar het zou best eens zo kunnen zijn dat de
Tsjechen alhier blij zijn met hun VOORUITGANG!!!
De 'zegeningen' van het kapitalisme zijn overal zichtbaar en merkbaar. Niet
alleen de grote automerken schetteren ons tegemoet, ook MacDonalds is
uiteraard neergestreken en vindt ook hier ruime klandizie. Als wij op de
terugreis daar toch even neerstrijken komen we na enkele simpele BigMacs,
wat Menu's en wat kindereten tot de conclusie dat het bijna de helft kost
van de drie-gangen maaltijd die ons in het restaurant deze week werd
geserveerd! Terwijl het toch maar een derde kost van wat we er in Nederland
voor betalen is het naar verhouding gruwelijk duur. Bijna 600 kronen voor
het lopende-band-voer van niks. Voor ruim 1200 kronen hadden we een goed
verzorgde complete maaltijd met soep, brood, patat, aardappelen, gebakken
aardappelen, salades en vleesgerechten! Ze kunnen die MacDonalds hier beter
gewoon wegjagen!!!
In deze grote plaats vinden we ook de enorme grote Super-de-luxe-markten aan
de rand van de stad. Vergelijkbaar met Italie, Zwitserland en Engeland. We
hebben nog veel in huis maar moeten toch nog wat inkopen doen dus belanden
we op de terugweg bij een enorme KAUFMARKT. Al winkelend vinden we dat we
ook wel vlees enzo kunnen inkopen voor de barbecue want dat moet er ook nog
van komen. En enige drank om mee te nemen naar huis is ook niet weg. En we
moeten nog bier. En heel veel fruit en groente voor pasta's. En aardappelen,
blikgroente, paprika's, grote glazen, kleine glazen, kinderspeelgoed,
yoghurt, ijsjes, make-up enz. enz. enz. We schrikken van de rekening als
alles langs de kassa is geweest: 3393 kronen! Dat is in verhouding met
thuis volslagen waanzin. Omgerekend hebben we het over ongeveer 105 euro.
Voor wat wij nu in onze kar hebben zouden we in elke supermarkt in Hoogeveen
en de rest van Nederland en west-Europa minstens drie keer zoveel kwijt zijn
geweest!!!
Als west-Europa goochem is dan komt ze nu echt massaal profiteren van het
voormalig communisme... Of is het op de een of andere manier toch misbruik
maken?...
Op weg terug moeten we nog even wachten omdat een weg is afgesloten
vanwege een ongeluk. Ik heb niet echt een goeie dag! Nee,dat ongeluk hadden
we niks mee van Doen. Bij mij zijn het de naweeen van de 'griep'. Mijn
ribbenkast is door het overgeven blijkbaar zo geforceerd dat ik nauwelijks
kan lijden dat ik hoest. De paar niezen die me overkomen knerpen door tot in
m'n oren. En met m'n maag is het ook nog niet allemaal op orde. Behoorlijke
steken af en toe en met mijn stoelgang is het sinds gisteren vrijwel
gebeurd. Vanavond probeer ik nog wat maar het is weer loos alarm. Moge de
nieuwe dag nieuwe kansen bieden! Over het bier zijn we trouwens niet echt
tevreden. Het ene merk smaakt niks, het andere nergens naar en het derde
smaakt naar Buckler. Als we daar maar uitkomen in krap 14 dagen ik!
Wat ik nog wel even moet melden is het merkwaardige feit dat Susanne en ik
allebei het gevoel hebben dat de bedden waarin we slapen scheef zijn. Ik zei
dat terloops vanmorgen omdat ik steeds het gevoel had dat ik uit bed zou
kunnen rollen, waarna Susanne bijna triomfantelijk tegen Fake zei: "Zie je
wel, dat zei ik ook al!!!"
Is wel grappig.
Mandag 9 augustus 2004 (18.16) VakantieAvonturen (2)
We zijn in Tsjechie. Als we na een schier eindeloze rit door
de bergen eindelijk in de buurt van ons onderkomen arriveren, kunnen we het
niet vinden. We blijven maar rondjes rijden en komen niet op de plek die op
de kaart van het reisburo wordt aangegeven. Ten einde raad -het is al
ongeveer 6 uur en daarna is de verhuurder niet meer aanwezig- bellen we
naar het nummer dat op onze papieren staat. Men spreekt Duits en we geven
aan dat we het dorpje niet doorkomen omdat er een markt is. Daar waren we
ondertussen achter gekomen. Wij kunnen dus niet volgens de
op de papieren aangegeven route komen... Het wordt begrepen. Ze zullen de
verhuurders van het vakantiehuisje vragen of ze ons op kunnen halen. "Witte
Mercedes bus en rooie Mazda", leg ik uit en we staan bij het marktterrein.
We worden een kwartiertje later netjes opgehaald en zijn dan na een korte
rit een eindje de bergen in eindelijk bij ons vakantiehuis. Een groot huis
waar we met gemak met z'n allen in kunnen. Bij de uitleg die de man in het
Tsjechies geeft, vertaalt de vrouw en horen we haar steeds "no-no-no-no-no-no-no"
zeggen. Dat klinkt heel raar in onze oren. No zeggen en Ja bedoelen???? De
volgende dag komen we erachter dat "ano" Tsjechies is voor JA!
Op zondagavond eten we in een plaatselijk restaurant. Belachelijke
prijzen. Met z'n zevenen + 2 kinderen eten en drinken we ons stijf vol en
het kost omgerekend maar iets van 35 euro. In Nederland zou je voor
datzelfde minimaal het driedubbele hebben betaald! Maandag is Iris ziek. Ze
kotst en haar ogen staan niet goed, zoals dat dan heet. Op de heen weg
hadden de beide kinderen ook al in de auto gekotst maar dat kwam meer door
de akelig slechte wegen vol gaten en kuilen. Nu was ze echt ziek. Esther
blijft thuis als wij met z'n allen weggaan om de omgeving een beetje te
verkennen.
Dinsdag is ook Martijn ziek. Hij kotst en heeft diarree en gaat niet mee als
wij weggaan. Hij vindt dat niet erg want hij is zo beroerd als wat.
Woensdag is hij weer een stuk beter en gaan we weer met z'n allen op sjouw.
Woensdagavond eten we weer in het plaatselijke restaurant. Met z'n allen is
de bedoeling maar nu is Marijke zo beroerd als een kraai! Zij blijft thuis
en kotst evenals haar voorgangers Iris en Martijn... Als wij 's avonds na
het eten thuis komen is het hek van de dam. Achter mekaar beginnen we nu
allemaal ziek te worden. Jurgen kotst boven en even
later ligt Lenie beneden met haar hoofd boven een emmer. Een tijdje later is
Susanne aan de beurt. Ikzelf heb een gevoel alsof ik 40 km hard heb gelopen
en duik om half 11 in mijn nest. Dat is me de afgelopen 20 jaar nog niet
overkomen. Het is ijskoud onder het dekbed en het lukt me niet om warm te
worden. Toch moet ik in slaap zijn gevallen want om half 12 word ik wakker
met een uiterst beroerd gevoel en heb ik het heet alsof ik 40 graden koorts
heb en in de oven lig.... De wc en allerlei emmers zijn nu voortdurend in
gebruik want Martijn en Iris waren al redelijk opgeknapt, de rest van de
familie is ook aan de race en kotst dat het een lieve lust is. Het kotsen
blijft bij mij nog uit maar aan de andere kant komt het bij mij nu ook naar
buiten als water... Ik ben de rest van de nacht elk uur wakker, lig te
woelen omdat alles zeer doet, hoor Fake regelmatig naar de wc sprinten om
over te geven en ook boven is het nog lang niet stil. Het is tegen de
ochtend als ik dan ook eindelijk aan de beurt ben. Een uur of half 8 is
het. Ik word weer wakker en merk dat ik snel bij de emmer moet zien te komen
die nog bij Lenie staat. Met veel gebrul gaat mijn maaginhoud de emmer in en
heb ik de rest van de dag een uiterst zere strot! Overgeven is een
pijnlijke geschiedenis ! Toch ook humor, Lenie wordt natuurlijk wakker van
mijn gebrul en vraagt waarom ik er zoveel lawaai bij maak... Met de tranen
in de ogen roep ik dat ik dat echt
niet met opzet doe... Echt slapen doe ik daarna niet weer. Ik blijf liggen
woelen en draaien en heb ook het virus te pakken zoals ook de rest van de
familie. Want dat moet het haast wel zijn, een virus! Echt alles doet pijn
en ik lig de hele verdere dag op bed. En dat geldt voor allemaal. Alleen
Martijn en Iris zijn weer helemaal fit en grote uitzondering is onze
zwangere Es. Die heeft blijkbaar zoveel afweerstoffen opgebouwd dat zij
geheel gespaard blijft tot nu toe. Het is donderdagavond 29 juli, 23.29
uur.
Vanavond nog wat gebabbeld over een en ander. Susanne schijnt vanmiddag zo
ongeveer te hebben liggen hallucineren en ik had vanmorgen plotseling de
geur van gebraden vlees in m'n neus. Hebben die lui in dat restaurant iets
door ons eten gedaan ofzo?!...
In de loop van vanavond is iedereen weer redelijk op de been. We eten en we
drinken zelfs weer wat en besluiten de dag met een spelletje Yahtzee.
Vakantiezonde...
Maandag 9 augustus 2004 (.71.45) VakantieAvonturen (1)
Om precies half acht vertrokken we op vrijdagavond 23 juli
uit Hollandscheveld. Volgens de dames van de voorbereiding was het
ongeveer 800 kilometer naar de plaats van bestemming en dus zouden we ruim
op tijd kunnen aankomen. We waren immers met genoeg chauffeurs om elkaar
regelmatig af te kunnen wisselen. Tijd van aankomst zou tussen 4 en 6
uur zaterdagmiddag moeten liggen. Tijd zat dus.
Maar zoals het elk jaar gaat ging het ook nu weer. Verkeerd rijden en dan
dwalen.... De eerste paar honderd kilometer liep het allemaal
voortreffelijk maar het gebeurde toch weer... Ergens bij Braunschweig namen
we net even een verkeerde afslag om vervolgens in volslagen onbekend gebied
terecht te komen. Op de borden staan plaatsnamen die niet op onze kaarten
staan en we komen op plaatsen waar in de vertste verte geen autoweg meer is
te bekennen.... Ik denk dat we minstens een uur hebben rondgedoold door
voormalig Oost-Duitsland voordat het ons gelukt weer op een fatsoenlijke
snelweg te komen. Salsgitter was de naam van de plaats waar we
minstens 5 keer omheen gereden zijn. Midden in de nacht is dat geen
pretje. De eerder geschatte afstand van 800 kilometer was ook te
optimistisch was geweest. We waren er nu achter dat het wel eens tussen de
900 en 1000 kilometer zou kunnen zijn...Het zouden er uiteindelijk bijna
1100 worden, inclusief de dwaaltocht door de voormalige DDR!
Er was verder nog weinig bijzonders gebeurd onderweg. Alleen een bijna
ongeluk van een Nederlandse auto met aanhanger. We zagen hem voorbijkomen,
weer naar rechts gaan en vervolgens langzaam weer naar links schuiven. "Moet
je zien hoe raar die auto rijdt" riep Lenie. Een blauwe vrachtwagen die
erachter zat probeerde blijkbaar in te halen en op de een of andere manier
schrok de Nederlander daarvan, maakte een zwieper waardoor de aanhanger
keihard tegen de vangrail sloeg, enige keren heen en weer knalde en toen
gelukkig weer normaal achter de auto hing... Het had maar heel weinig
gescheeld of de auto was op z'n kant gegaan met zeker de blauwe vrachtwagen
er bovenop en wij daar misschien weer bovenop want ze reden hooguit een
50-60 meter voor ons! Het leek er sterk op dat de chauffeur in slaap was
gevallen!
Het zal je gebeuren, dat je op weg naar je vakantie adres een ongeluk
krijgt, lachten we. Wij mogen daar ietwat cynisch over praten. We hebben
ervaring.... Zie
"Ons
(on)geluk..."
De reis ging voor ons voorspoedig en zonder problemen
bereikten we de Tsjechische grens. Met onze spiksplinternieuwe paspoorten
was helemaal niks mis dus konden we ongehinderd doorrijden. Kort na de
grensovergang was een wisselkantoor waar we wat Euro's omruilden
tegen Kronen. Enorme bedragen... 350 euro was goed voor zo'n 11000 kronen.
Wat een geld!!
De taal was natuurlijk wel een probleem. Wij spreken redelijk goed Engels en
Duits maar Tsjechies???? Sommige mensen bleken zich in het Duits redelijk te
redden en wij dus ook. Het weer was in Tsjechie trouwens meteen mis. We
knalden een regengebied in, niet mooi meer! Ook dat was te doen want koud
was het niet.
Ik reed in de bus, Fake in de Mazda toen het gebeurde. In een stadje,
moeilijke naam, iets als Btypak reed ik op een rotonde bijna een afslag naar
een prive terrein op. Ik corrigeerde op het laatste moment en nam de
volgende. Rechtsaf langs een riviertje ging het, een ruime bocht en toen
weer rechtsaf. We rijden door maar opeens zie ik de Mazda niet meer achter
me. Wij doen voorzichtig aan en terwijl ik zeg dat ik de Mazda niet meer zie
gaat de telefoon. Esther : "We hebben een botsing en staan stil"... Wij
schrikken want zien onze auto al weer helemaal aan gort gereden voor
ons.....
Toch blijven we kalm en rijden terug. Bij een afslag naar een groot gebouw
zien we ze staan. Op het eerste gezicht niet echt desastreus. Een grijze
Skoda staat met een kapotte voorlamp, onze Mazda heeft een forse deuk aan de
achterkant. We proberen in het Duits een beetje met de man en vrouw in de
wagen te praten die achterop Fake is geknald. Dat lukt matig. Wat is er
gebeurd? Een auto die voor Fake rijdt staat plotseling op de rem en schiet
linksaf de oprit van het gebouw in zonder richting aan te geven. Fake moet
vol op de rem en kan daardoor een botsing met die auto voorkomen. De man die
achter Fake rijdt is minder allert en kan niet op tijd remmen. De auto knalt
bovenop de Mazda en daar staan we weer..... In de auto zelf gaat het goed,
Iris valt van de achterbank, Susanne wordt wakker en de rest ondergaat het
zonder paniek. Fake is de enige die het ziet aankomen. Hij remt op het
juiste moment maar ziet dat de auto achter hem niet reageert op zijn
noodstop en zit klaar voor de klap. Die komt binnen 2 seconden... Niemand is
gewond. De snelheid is laag want ze komen net goed en wel van de rotonde af.
Geluk bij een ongeluk zeggen we dan!
Als we op de plek des onheils zijn komen er opeens allerlei verhalen over
corrupte politiemensen in me op die ik de laatste tijd heb gehoord.
Verschillende bekeuringen voor even hard te hard rijden, te overdreven
aandacht voor buitenlanders zoals wij en dus misbruik maken van
taalbarrierres.... Dat wordt nog wat met dat bursky-bursky gepraat van de
Tsjechen want wij verstaan er geen woord van...
De man die achter op Fake is geknald lijkt erger geschrokken dan Fake. Hij
staat wat bibberig te kijken met een heel smal bekkie en stamelt een paar
woorden beginers-Duits. De politie moet worden gebeld. Met Esthers telefoon
gebeurt dat en dan is het een kwestie van wachten.
Hoewel het droog was geworden valt de regen nadat we een minuut of wat
staan te wachten met bakken uit de lucht en de politie heeft het ergens
anders te druk zo lijkt het. We wachten en wachten en dan komt er eindelijk
een soort politiewagen aan. Er stappen twee mannen uit maar die hebben na 2
minuten alleen de boodschap dat hier de Staatspolitie bij moet komen want
zij kunnen weinig doen. Na hun vertrek duurt het weer een eeuwigheid. De man
die bovenop Fake is geklapt komt naar me toe en vraagt of wij misschien aan
zijn "sicherungsnoemer" genoeg hebben. Ik zeg dat wij voor onze verzekering
moeten wachten op een procesverbaal van het gebeuren en dat we liever hebben
dat hij blijft. Hij is van goede wil, wacht gelaten af en stapt dan weer in
z'n auto om verder te wachten.....
Het duurt nog een half uur voor de "echte" politie er is. Twee mannetjes die
met een busje komen waarin zelfs een PC zit! Ze kijken allebei heel
gewichtig en verstaan geen woord Duits of Engels zodat wij sterk in de
minderheid zijn... De Tsjech die ons aanreed doet zijn verhaal en we gaan
er maar van uit dat hij vertelt wat er gebeurde. Er wordt gemeten en een
tekening gemaakt van de situatie waarop Fake z'n handtekening moet zetten.
De politieman doet nog een beetje moeilijk omdat we vragen waarom maar Fake
tekent onder voorbehoud omdat het proces-verbaal niet is vertaald en omdat
er weinig anders opzit. Ik heb dan al wel mijn verzekeringsman, Lichtendonk,
gebeld. Als je verder kan, doe dat dan is het advies want stel dat je de
auto op laat halen en een nieuwe laat brengen en de Tsjech z'n verzekering
betaalt niet dan moeten wij dat zelf betalen... Wij gaan ons redden!!!!
Het hele voorval neemt meer dan 2 uur in beslag en in die tijd komt er
een oudere dame naar me toe die bezorgd kijkt en me vraagt wat er is
gebeurd. Ik leg het uit en zij vraagt waar we vandaan komen. Als ik
Nederland zeg begint ze te glunderen. Vorig jaar is ze nog in Nederland
geweest! Haar zwager woont in Groningen, Nederland is mooi en ze vindt het
erg wat ons hier overkomt. Ik stel haar gerust in mijn beste Duits en als ze
even later weg gaat pakt ze mijn beide handen en wenst ons alle geluk. Ik
krijg bijna een brok in m'n keel van zoveel hartelijkheid! Als we allemaal
klaar zijn en afgewerkt met de Tsjechische politie en op het punt staan om
weg te rijden komt er weer een vrouw naar ons toe. Ze spreekt goed Engels en
zegt dat ze heeft gezien wat er gebeurde. Als we iets nodig hebben moeten we
het maar zeggen dan zal zij er voor zorgen! Ik dank haar met alle
hartelijkheid die ik bezit want de Tsjechen zijn klaarblijkelijk heel
sociaal opgevoed! Behalve dan die ene die ons ongeluk veroorzaakte want die
was er in een tel vandoor.....
Zondag 8 augustus 2004 (21.45) Na de vakantie ...
We zijn weer terug!! Twee weken in Tsjechië. Leuke dingen beleefd, zoals een botsing op de heenweg, een trip naar Auschwitz die gruwelijk lang duurde en waardoor wij midden in de nacht op eigenlijk onbegaanbare bergwegen belandden, met de bus half in de sloot, de hele familie 2 dagen kotsen en aan de diarree, accu van de bus leeg enz. enz. Maar het is daar goedkoop! Absoluut ongekend. Terugkeer in Duitsland was een pure Shock!
