Zondag 28 November 2004 (21.10)   Mother...

Het mooiste Engelse woord is verkozen: MOTHER!  Mooi woord inderdaad. Op de tweede plaats kwam PASSION en derde werd SMILE.  Onder de 70 woorden die in de eindronde terecht kwamen, kwam het woord FATHER niet voor! Geeft te denken...

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 28 November 2004 (21.00)   Hè-hè...

Ongelukken komen zelden alleen....  Achter elkaar gaan de dingen naar de filistijnen de afgelopen weken. Diepvries, wasdroger, auto, computer.... We hadden opeens last van stroomuitval,  en er waren nog wat dingen niet helemaal zoals het hoorde...  Ik zal er maar niet te lang over uitwijden, 't is zo al erg genoeg..  Maar het spul werkt weer en we zijn nog redelijk gezond erbij gebleven ook. Want je kan er ook zwaar door gestresst raken met alle gevolgen van dien voor de bloeddruk, de cholesterol, de jicht en wat er allemaal nog meer aan vastzit.

  NU nog een paar programmaatjes weer op de pc installeren en dan is het net of er nooit wat verandert is!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 21 November 2004 (21.21)   Bibliotheek...

Er wordt ontzettend bezuinigd op het bibliotheekwerk de komende jaren. Was afgelopen week in het nieuws  Deed mij opeens terugdenken aan de bibliotheek in het lokaal achter de kerk. Ik geloof dat mijn zus er nog heeft gewerkt. En Elsje Winkel dacht ik. Op zaterdagavond haalde ik daar regelmatig boeken. Van "Arendsoog" en "In de Soete Suickerbol"... Hoge kasten vol boeken. Ook tegen de achterkant waar toch ooit een soort podium was?  Zouden er nog foto's zijn van die bibliotheek? Ben ik best benieuwd naar!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 21 November 2004 (20.39)   Quibus...(2)

Dat doet me goed, dat er lezers zijn die meedenken als ik eens een keer geen zin heb om het zelf uit te zoeken! Wat is een kwiebus?  Ik heb een Latijns woordenboek waarin het woord niet voorkomt terwijl je toch zou denken dat het uit die richting komt.  In gewone woordenboeken staat het wel. Zie:
 

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 21 November 2004 (19.18)   Gedoe...

De hele week gedoe gehad met de computer. Begon met de installatie van een videoprogramma. Was plotseling de DVD speler niet meer te vinden en wat we ook probeerden, hij deed het niet meer. Daarna nog allerlei rare problemen waar we met de gehele familie behoorlijk gestrest van geraakten en besloten tot aanschaf van een beter apparaat en verbouw van de huidige tot computer voor Fake. Daardoor natuurlijk weer geklooi met programma's die niet werkten, of nog moesten worden geïnstalleerd en meer van dat soort tergende zaken.

   Nu werkt het allemaal weer naar behoren. Eindelijk!!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Vrijdag 19 November 2004 (Laat)   EO LID

Ongeveer de helft van de EO leden doet HET voor het huwelijk! En daar hebben ze spijt van, zo las ik in de krant.  Nou, ik denk niet dat onze lieve heer ze dat vergeeft!  Want er staat duidelijk geschreven dat je eerst naar een gemeentehuis moet om tegen een ambtenaar in functie JA te zeggen in het bijzijn van getuigen en familieleden. En na afloop moeten er foto's worden gemaakt op de stoep van het gemeentehuis. Staat allemaal in de bijbel, ze hadden het dus kunnen weten en dat maakt het dubbel erg!   Deze ontzettend zondige EO leden belanden dus zonder twijfel in de hel want een WVHH* poets je niet zomaar weer weg van je CV.

 Ik ben blij dat ik geen EO-Lid heb.  Euh... Sorry, BEN!

*WVHH betekent:  Wip Voor Het Huwelijk

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Dinsdag 16 November 2004 (Laat)   Kastanjes...

"Had je maar niet zo dom moeten zijn om die tamme kastanje op te eten! Als je hem in de grond had gestopt had je een grote kans op een tammekastanjeboom gehad volgend jaar...."!   Ja, leuk! Ik kreeg er twee. De eerste was lekker en dus leek de tweede ook lekker en wat doe je dan? Pas nadat de tweede was opgepeuzeld kwam het in me op dat er misschien ergens wel een tamme kastanjeboom op de kop zou zijn te tikkken.

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Maandag 15 November 2004 (23.60)   Kastanjes en NN...

Heb ik dat nou al geschreven? Van de tamme kastanjes en die film van No Name? Ik wordt af en toe alvast een beetje sement geloof ik... Eerst maar die tamme kastanjes. Daar heb ik er onlangs een paar van opgepeuzeld. Herkende meteen de smaak weer van vroeger toen we nog wel eens naar de Coevorderstraatweg gingen om ze te zoeken. Later werd dat ernstig afgeraden want dankzij het aldaar gevestigde woonwagencentrum was de grond zo verontreinigd dat je waarschijnlijk groen begon op te lichten als je teveel van die tamme kastanjes zou eten. Geen idee of dat ondertussen al weer is verbeterd. De kastanjes die ik nu at waren gevonden op een plaats waar de bodem redelijk schoon was. En ik vond de tamme kastanjes best lekker en zou ook wel een tamme kastanjeboom in de tuin willen hebben. Zijn ze ergens te koop???

  Ik was al jarenlang op zoek naar een filmpjedat ooit was gemaakt toen ik met No Name of de voorloper daarvan, Reaction, speelde in de Dukdalf in Hoogeveen. Kwam er maar niet achter. Nu op radio Drenthe een oproep geplaatst en binnen een kwartier had ik het telefoonn ummer van de man die indertijd filmde!!! Ik belde hem en hij kon het zich allemaal nog best herinneren. Was in die tijd -tweede helft jaren 60- fanatiek aan het filmen geslagen en had dat ook in de Dukdalf regelmatig gedaan. Hij zou kijken of er nog wat bewaard was gebleven en als dat zo is dan krijg ik ze!  En als ik ze krijg dan is de premiere uiteraard op 26 februari 2005 op het No Name Giga-Jubilame!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Maandag 15 November 2004 (23.59)   K.Wiebes...

Krijg vast weer mailtjes dat ik maar eens op Google moet kijken, dat weet ik natuurlijk wel, maar soms moet je je gewoon iets kunnen afvragen zonder dat je meteen het antwoord erbij hoeft te zoeken. Afgelopen week hoorde ik op de radio ene meneer Wiebes. Kees Wiebes. Moest meteen lachen want dit moet Kwiebes himzelf zijn... Kwiebes??? Ja "Kwiebes!"  Volgens mij was het mijn moeder die dat nog wel eens zei vroeger: "Wat een rare kwiebes is dat..." of iets van die strekking.  En dat ik later dacht, wat zou nou eigenlijk precies een KWIEBES zijn???  Ik heb dus nog niet op Google gezocht. Mag u voor mij doen en dan mail het maar!       info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 14 November 2004 (13.54)   MOAR of MAOR...

Ik ben allergisch voor overdreven spellingsregels. Als we weten wat er staat vind ik dat in principe goed. Maar als iets gedrukt staat dan lijkt het wel netjes om in elk geval sommige afspraken over schrijfwijze te gebruiken. In de afgelopen week verscheen de nieuwe Ollansevelder met daarin een poging tot nieuwe rubriek. Als titel heeft men bedacht "Gooi't r moar uut!  Leuk idee, al vrees ik dat de redactie voornamelijk zelf zal moeten schrijven (ervaring...)  Maar houdt moed! 
   Maar dat terzijde, het is vooral de schrijfwijze van die titel die mij opvalt. Om te beginnen het woord MOAR. Dat is namelijk niet de Drentse maar de Groningse schrijfwijze.  In Drenthe is de afspraak dat we schrijven: MAOR!!!  In dit geval zou men trouwens ook hebben kunnen kiezen voor MOR of MAR. Klinkt als je het uitspreekt wat korter en dus heftiger dan het langere MAOR.  Vertalen we de titel even naar het Nederlands dan staat er: "Gooi het er maar uit". Op de manier zoals men het nu in d'Ollansevelder heeft afgedrukt is men niet konsekwent. Er wordt wel 'T  in plaats van HET geschreven om daarna de losse R in plaats van 'R voor ER te schrijven. Mijn eerste bijdrage aan de rubriek is dan ook een TIP: Maak van de titel:

  "Gooi 't er mar uut!"

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 14 November 2004 (13.39)   Deukje...

Begin juli bekwamen wij een fraai leuk autootje. Mazda.  Dak kon open, ding liep lekker, Rem van de Bergh had hem leuk opgeknapt. Lenie blij, Fake blij. Iedereen blij!  Op 24 juli werd de blijdschap enigzins getemperd toen we in de eerste de beste stad in Tsjechië, op de eerste dag van de vakantie door een Tsjech werden aangereden.  Zie voor details Elke Dag Vers  Augustus    

   Gelukkig konden we gewoon blijven rijden want de Tsjech was exact midden achterin de auto gereden. Reparatie, zo bleek na thuiskomst en met expert erbij, was nogal prijzig. Tsjechische verzekering keerde eind oktober een aardig bedrag uit. Wij stonden in dubio over wel of niet laten maken. Afgelopen week rijdt Fake 's morgens naar zijn werkstage in Hoogeveen. Moet op de parkeerplaats even wachten voor een wegrijdende auto, rijdt dan ook zelf weer door en wordt vervolgens keihard in de flank aangereden door iemand die zonder te kijken achteruit van de parkeerplaats komt rijden... Gevolg: nu is ook de rechter deur naar z'n mallemoer....

   Hebben wij ook eens een leuk autootje....
      
Ons leuke autootje na 2 door anderen veroorzaakte aanrijdingen.....

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 14 November 2004 (13.28)   Amerika...

Gisteravond tegen achten. Telefoon. Of wij even snel op de PC de webcam van Venice Beach op willen zoeken want Tamara en Juliette staan daar!  Tamara  (mijn dochter) en Juliette (dochter van de vader van de vriend van de moeder van mijn kleinkinderen...) maken momenteel een trip door Amerika en zijn met een huurauto op weg van San Fransisco naar Los Angeles. En staan dus nu op Venice Beach in het zicht van de webcams aldaar!  We bellen haar ook nog even en hebben  dan zowaar zicht op de twee aan de andere kant van de wereld terwijl we ook nog met ze praten. Wat leven we in een wereld vol wonderbaarlijke mogelijkheden!!!!!!! Ik heb even snel een paar foto's van het beeldscherm gemaakt:
Direct links van de blauwe parasol staan ze!

+

Links Juliette, rechts Tamara.

 

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 14 November 2004 (heel vroeg)   Heb ik weer...

Dat ik dus EVEN een nieuw programma installeer op de computer zou de reden kunnen zijn om de bond tegen het vloeken op te richten maar die bestaat al... Godallemachtig wat een gedoe! Een upgrade van een video-editingprogramma. Simpel. Ouwe even eraf gooien. Vorige versie er weer op. CD erin en installeren maar.

   Kan je net denken! Ouwe eraf geen punt. Maar de nieuwe erop??? Forget it! Wat ik ook probeer, hij zegt alleen maar dat de installatie wordt voorbereid om daarna te verdwijnen en niet weer terug te komen. De PC maar even uitzetten dan. Zo'n ding moet af en toe ook rusten... Weer aangezet en glimlachend opnieuw beginnen. Glimlach wordt grimlach en zelfs met alle heiligen erbij wordt het niks. De CD-rom wordt niet weer gevonden. Is nu blijkbaar geheel van de PC verdwenen. Daarna met enige hulp zo ongeveer alles geprobeerd wat we maar konden bedenken  maar de CD-speler komt niet terug.  Ik heb dus iets fouts gedaan. Maar die rotcomputer mag dan nog zoveel geheugen hebben en een harde schijf van heb ik jou daar, wat ik fout heb gedaan weet het kreng niet en ik krijg hem dus niet weer normaal aan de praat.
  Zaterdagavond kan ik ook niet meer bij m'n mailbussen komen en ben ten einde raad!

Het is nu zondagmorgen vroeg, m'n mailbox werkt weer maar de DVD-speler/brander is nog steeds niet terug.

  Negatieve Aardstralen ??!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Woensdag 10 November 2004 (19.07)   Wijsheid...

Na de moord op Theo van Gogh lijkt het alsof in sommige hoofden van zich Nederlander noemende oeten het verstand heeft plaats gemaakt voor gehakt ofzo...  Alsof alle moslims schuldig zijn aan wat één gek uithaalt. Hoe dom moet je zijn om scholen, moskeeën of kerken in brand te steken en daarbij ook nog te doen alsof van Gogh het daar mee eens zou zijn?!  Ik ben niet christelijk, en ook niks anders. Ik ben niks. Gelukkig!!!!  Dat neemt niet weg dat ik geen wijsheden uit de bijbel zou kennen. In de Koran ben ik minder thuis, en ook in allerlei andere godsdienstige werken heb ik weinig tijd gestoken. Maar met de bijbel ben ik opgegroeid, zoals veel andere wereldbewoners met de Koran zijn opgegroeid. "Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede" is een wijsheid die ik graag opvolg. En zo zijn er meer prachtige wijze woorden in de bijbel. Ik ben trouwens van mening dat het geen wijze woorden zijn omdat ze in de bijbel staan, ze staan in de bijbel omdat het wijze woorden zijn!

  Gisteravond bladerde ik even in een oud fotoalbum dat nog van m'n moeder was. Bijna het eerste wat ik zag toen ik het album opensloeg was een oud kaartje met een prachtige wijsheid die ik geheel en al onderschrijf:

 

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zondag 7 November 2004 (23.57)   De blafband...

Over onze prachtige Duitse herder heb ik het dacht ik wel es gehad. Goed beest, zo waaks als een herder betaamt en lief voor de kleinsten. Onhebbelijk was zijn gedrag als er een dier op TV was te zien. Dat begon ooit met het Klokhuis. Daar lopen twee hondjes voorbij in de intro van het programma. Onze Tarzan merkte dat op een goeie dag en begon driftig tegen deze indringers te blaffen. Dat was wel even leuk want goh, dat zo'n hond dat ziet is toch wel wat! Maar de irritatiegrens was bereikt toen ons hondevriendje ook al begon te blaffen als hij de Tune van het programma hoorde... En als er ergens een hond opdook in welk programma dan ook, of een kat, of paarden, leeuwen, bizons, muizen enz. enz. enz.  Zelfs de melodietjes van reclame waarin een hond voorkwam begon hij te herkennen en hij begon nu zelfs af en toe de TV gewoon aan te vallen.  En daar werd ik dus scheitziek van. Je kon niet meer normaal naar een natuurfilm of welk programma dan ook kijken.

   Maar zoals altijd, als de nood het hoogst is, is de redding nabij!  Afgelopen week kwam ik in gesprek met iemand die een Mechelse herder had en die had af en toe ook van die neigingen. Hij had een blaf-trainingsband gekocht en zonder te overdrijven durfde hij te beweren dat dat een uitstekend middel was tegen de overlast! Ik liet mij overtuigen, bestelde donderdag zo'n ding en had hem vrijdag al binnen. Vrijdagmiddag uitgeprobeerd op de hond. Hij reageerde er perfect op! Twee keer blaffen en toen een  ferme jank en voorbij was het. Ook zaterdagavond probeerde hij het nog een paar keer, kreeg weer een schok en zondag was het klaar! De band hoefde niet meer om. Je gelooft het niet, maar hij ziet nu een dier, blaft voorzichtig nog 1 keer en gaat dan snel onder tafel liggen want hij wordt onmiddellijk gestraft, denkt ie!!!  Het is werkelijk fantastisch, het apparaat maar ook de intelligentie van de hond die binnen twee dagen van een zeer lastige "kwaal" is genezen!  Voor mensen met irritant blaffende honden die in een straat bij menig buur het leven zuur maken is dit echt de ultieme oplossing. 

  En wat doet die blafband nu precies?  Wel, aan de band zit een sensor met een batterij. De sensor is instelbaar  van 0 tot 10. Op het moment dat de hond blaft krijgt hij een elektrische schok door het apparaatje dat tegen de keel van de hond drukt.  De hond wordt "gestraft" op het moment dat ie de overtreding begaat (zou ook bij sommige mensen goed zijn...)  Maar het is niet het baasje dat straft, het komt bij hemzelf vandaan en hij heeft dus heel snel door dat zijn overdreven geblaf zorgt voor een zeer onprettige schok!  Het gedrag van de hond wordt gecorrigeerd en hij blijft gewoon je vriend.
Ik ben er blij mee.

  Trouwens, zomaar bij ons de keuken binnenstormen blijft onverstandig want ik kan niet garanderen dat een niet-blaffende hond ook een niet-bijtende hond is.....

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                    

Zaterdag 6 November 2004 (23.50)   RTV Drenthe...

Gisteren werd het nieuwe gebouw van RTV Drenthe geopend. Prachtig gebouw! Zaterdagmiddag hadden we met No Name de eer om op de open dag op te treden. Een optreden waarvan een deel rechtstreeks voor de radio werd uitgezonden. Het is elke keer weer leuk om de dingen die je zelf zo graag doet aan anderen te laten horen. En zo'n life-gebeuren is ook altijd weer een beetje spannend en dat is weer goed voor de concentratie!  Overigens werd er alleen life gezongen, het instrumentale deel stond op CD. Waren wel eigen opnames . Enige sfeerindrukken:
                          

Sjoerd Looyenga, presentator, praat met het zingende deel van de band.

                                             Het was zeer druk op de open dag van de omroep. Meer dan 3500 mensen kwamen naar de nieuwe studio en lieten zich rondleiden. En er werd ook druk gefotografeerd!

Meer NO NAME nieuws en bijzonderheden op WWW.NO-NAME.NL !!!!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Vrijdag 5 November 2004 (13.50)   Theo van Gogh...

Kreeg ik dus een mailtje waarin mij werd gevraagd waarom ik niets over Theo van Gogh had geschreven. Ik was toch zo'n voorstander van het vrije woord?  Dus schrijven jij!!!!

   Wat moet je daar nou in vredesnaam aan toevoegen, aan alles wat er de afgelopen dagen over gezegd en geschreven is? En over zo'n brief ? Het is walgelijk, afschuwelijk, ronduit belachelijk en krankzinnig! En wat is weer de achterliggende oorzaak? Fanatieke godsdienstwaanzin. 

 Niet dat Theo van Gogh nou zo'n lieverdje was. Hij ging in zijn taalgebruik af en toe wel heel ver maar dan nog hoef je het niet in je botte zaagselkop te halen om zo iemand te vermoorden.  Helaas schuilt in elk mens ook de krankzinnige. Hoe vaak heb ik me al niet afgevraagd hoe het toch mogelijk was dat zoveel mensen onder het bewind van Hitler deze dictator blindelings volgden. Afgelopen vakantie bezocht ik met m'n familie het voormalig concentratiekamp Auschwitz.  Je loopt daar rond met honderden andere mensen uit bijna alle landen van de wereld. Je staat bij de galg waar mensen werden opgehangen alsof het slachtvee was... Je staat bij de muur waar mensen die men niet meer nodig had zomaar werden doodgeschoten.  En je weet dat de mannen die daar het bevel voerden gewone mannen waren met vrouwen, kinderen, vaders, moeders....
 Krankzinnigheid, waanzin, het zit in elk mens. De jongen die Theo van Gogh vermoordde was ooit een voorbeeldige jongeman. Totdat hij door bijzondere omstandigheden verzeild raakte in kringen die van hem de moordenaar maakten die hij werd!

Ik heb medelijden met dat ventje, zijn 'leraren', ouders en omgeving! Triest is het! In- en intriest!!!!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Donderdag 4 November 2004 (13.22)   Achter of onder?...

Nou weet ik weer niet waar het was, maar ik geloof in NOVA, dat iemand het had over een ACHTERGESCHOVEN KINDJE....  Voor dergelijke samenvoegingen van begrippen, gezegdes is ook een naam maar daar wil ik nu even niet binnenin schieten. Ik blijf ze wel leuk vinden en het is bijna onvoorstelbaar hoe er telkens weer nieuwe tevoorschijn komen!  Hier werd bedoeld: een ONDERGESCHOVEN kindje en dat betekent dat het wat achtergesteld wordt ten opzichte van anderen. Maar ja, het kan iedereen gebeuren want zoals ik al eerder heb opgebiecht (kan binnenkort weer in de protestantse kerk, biechten!) heb ik het ooit gepresteerd om op tv te roepen dat ze "met een mug op een olifant schoten"....  Het was in van Gewest tot Gewest bij het uitkomen van de Opstand der Braven. Ik bedoelde dat ze met een kanon op een mug schoten... 

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Dinsdag 2 November 2004 (13.12)   Helderziend...

Ik ben helderziend. Dat ik dat nu durf te schrijven  is  geen toeval. Gistermiddag komt iemand met een stoel bij me. Ik had hem nooit eerder gezien. Hij had alleen een zitting en een rugje bij zich en vroeg of ik kon zeggen wat de kosten van reparatie zouden kunnen worden. Ik kijk hem aan en vraag hem of het voor een café is. Waarom ik dat vraag weet ik niet. Ik vraag dat voorzover ik weet nooit aan iemand. De man antwoordt: "Ja". Zijn er een stuk of veertig van voor in een restaurant.

Zondagmiddag en zondagavond ben ik mail aan het opschonen. Wat moet weg en wat niet? Ik kom de namen Leo Bomhof en Pauline Broekema tegen. Leo heeft een foto bijgevoegd die ik opsla, mailadres staat in m'n adresboek, mailtje zet ik even apart. Doe ik ook met de mail van Pauline.
 Vanmiddag tijdens het eten hoor ik de naam Leo Bomhof op de radio,  en als ik even later de email bekijk heb ik een mailtje van Pauline. Maandagavond  heeft ze  een bijdrage in het NOS-Journaal over café de Hemel in Volendam...

Een aantal jaren geleden begonnen we in het dorp met de "Night of the Proms" in de sporthal. Doel was geld bij elkaar te brengen voor een permanente muziekkoepel op het Allee. Was Plaatselijk Belang ooit al mee begonnen, door 't Oekie in de jaren 70-80 weer opgepakt maar nooit afgekomen. Een speciale commissie ging zich daarna bezig houden met de herinrichting van het hele gebied. De koepel zou uiteraard steeds in de plannenmakerij meedraaien want daar was het immers allemaal mee begonnen toch?!
  Een aantal maanden geleden ontstond er op deze site (vers 2) een discussie over de koepel. Ik kreeg meteen argwaan, vreesde dat die koepel wel eens van de baan zou kunnen zijn nog voordat er serieus aan begonnen zou worden.

Ik ben helderziende!                                                                                       

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Dinsdag 1 November 2004 (01.06)   Vreemd....(6)

We zijn weer een jaar verder. Het is 1997.  Ook de tweede vakantie in Engeland is ondanks het akelige begin een pracht vakantie geworden. Misschien wel juist dóór dat akelige begin... We gaan nu weer naar Engeland maar nu helemaal naar de andere kant,  naar Wales. En we gaan met de boot. Drie keer is scheepsrecht immers? In Hoek van Holland moeten we de boot op met de auto's, we zijn met 2 auto's deze keer.  Vanaf Hull rijden we dwars door Engeland. Een behoorlijk eind maar het is een prachtig land, zelfs als je over de grote autowegen rijdt. Maar er is wel iets wat me dwars zit. Ik kom er mee als we richting Wales rijden. 
"Hebben we niet iets vergeten ?"
"Iets vergeten? Ik zou niet weten wat. We hebben alle papieren, kaarten, onze bagage voor 14 dagen... Ik geloof niet dat we iets vergeten zijn", reageert mijn vrouw.
"Nee, het is niet zoiets. Is er niet iemand jarig een dezer dagen? Een jubileum, gaat er iemand trouwen ofzo waar we naar toe hadden gemoeten?"
De rest van de familie kan zich er helemaal niks bij voorstellen. Ze kennen niets of niemand die in deze vakantietijd  een jubileum of zoiets viert en al helemaal niemand in onze kennissenkring.  Ik geef het op maar het laat me niet los.
 

   Ook als we ter plekke zijn begin ik er weer over. Als we de omgeving bekijken en er rondrijden blijf ik dat rare gevoel houden dat we iets belangrijks zijn vergeten.  "Ik kan er niks aan doen maar er is iets waar we naar toe hadden gemoeten ofzo. Het moet zo zijn, waarom kan ik er dan toch niet opkomen?" roep ik bijna wanhopig want ik word er zelfs een beetje iebel van.  We komen er ondanks alle pogingen, niet uit. "Ach", zegt iemand, "als we straks weer thuis zijn dan weet je het vast wel weer. Zo belangrijk zal het toch ook niet zijn..."
 Ze hebben gelijk. Ik zwijg er over maar ik hou het bij me, loop er mee rond en ben er van overtuigd dat ik op een goed moment opeens weet wat ik vergeten heb...

  We zijn al een paar dagen in de weer als we vinden dat we maar eens naar een grotere plaats moeten, een behoorlijk eind verderop. We rijden er naar toe en komen langs grote meren waar de streek zo van bekend is, the Lakes. Het is een werkelijk schitterende wereld waar ik heimwee naar krijg als ik er over schrijf.  Hoe de plaats heette waar we naar toe gingen weet ik niet meer. Misschien was het Manchester, zeker is dat we aan het begin van de avond weer richting vakantiehuis gaan. Het is nog niet donker maar in bergachtig gebied gaat het soms heel snel. Er is weinig verkeer  als we weer langs de grote meren rijden. Aan de ene kant de hoge bergtoppen, aan de andere kant het water. We genieten van Wales zoals we de vorige keren ook al van het Britse Rijk genoten!

  Er is weinig verkeer maar in het halve schemer zie ik in de spiegels nu toch een auto naderen. "Bliksem", zeg ik. "Daar komt een snelle jongen aan, let es op hoe snel die dichterbij komt!"  Ze kijken en allemaal zien we de grote donkere auto aankomen. Het duurt maar even  dan is ie naast ons en vliegt-ie ons voorbij.  Op het moment dat hij voor ons is zie ik het nummerbord. Donkere letters, lichte achtergrond. "Kijk nou! Kijk nou toch eens wat daar op z'n nummerplaat staat!", roep ik opgewonden...  Ze zien het allemaal en we roepen het bijna in koor, lachend: OMA!!!!

  Op hetzelfde ogenblik weet ik waar ik de hele vakantie tot nu toe  al naar zocht! Oma. De tranen springen me in de ogen...  "Ik weet het", zeg ik tegen de familie. "Ik weet nu waar ik al een paar dagen over loop te zeuren! Het is toch niet te geloven!! Weet je wat voor datum het vandaag is? Potverdorie.... Het is 22 juli vandaag. 22 juli!! Vandaag is het precies twee jaar geleden dat ik m'n moeder voor het laatst in leven heb gezien...  Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht! Dat ze ons nota bene zélf daar voor moet waarschuwen..."

 De grote donkere auto is in luttele seconden ook weer uit ons zicht. Als we weer een beetje bij komen is hij gewoon weg.  Geen spoortje meer van te zien... Het is donker geworden. 

  We zijn een beetje stiller als we in ons vakantiehuis terug zijn Iedereen heeft z'n eigen gedachten over de vreemde gebeurtenis onderweg. Vreemd was het. Vreemd ja, daar zijn we het allemaal over eens.
  Vreemd, heel vreemd....                                                                                        

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Maandag 1 November 2004 (19.00)   Vreemd....(5)

Het is een jaar later. 1996, vakantietijd.  Ze hebben opnieuw Engeland uitgekozen als vakantieland. Dit jaar zullen we met de Hoovercraft het Kanaal oversteken. In 1995 waren we met de trein en je m oet alles proberen toch? De reis gaat opnieuw naar Calais want daar komen ook de Hoovercrafts aan. We vertrekken op vrijdagavond laat, komen zelfs nog een keer terug naar huis nadat we net waren vertrokken! Net voor de afslag naar Assen kom ik er achter dat ik het instructieboekje van de auto thuis heb laten liggen en dat de ruiten wel heel erg smerig zijn. We draaien richting Assen, gaan dwars door Hoogeveen weer richting huis en staan krap een kwartier later weer bij de achterdeur...  Het boekje wordt opgezocht, de ruiten gewassen en weer een dik kwartier later zijn we opnieuw op weg. Nu definitief.

     Voorbij Nijmegen draaien we een parkeerplaats op en besluiten dat we toch maar even een half uurtje gaan uitrusten. Drukte hebben we niet want er is tijd genoeg om in Calais te komen. Blijkbaar is de rust nodig want het is pas na een uur dat ik wordt gewekt door de piepjes van het nieuws op de radio. Vier uur in de morgen is het. Het is nog donker, we frissen ons wat op, de kinderen slapen half en wij starten de auto en vervolgen onze weg.  Waarom gingen jullie in vredesnaam dáár langs horen we later als we vertellen dat we de weg richting Rosmalen, 's Hertogenbosch gingen.  Geen idee, het leek ons wel een goeie route... Dat zou het ook geweest zijn -we waren er het jaar daarvoor immers ook langs gegaan- als niet rond half vijf een enorme klap een abrupt einde maakt aan onze dromerijen over het vakantieland.... Een Mercedes boort zich met een snelheid van bijna 200 km. per uur achterin onze Citroën. Wij worden gelanceerd en komen achterstevoren tot stilstand op nauwelijks twee meter voor de eerste boom die op dat deel van de weg staat... Onze auto is totaal vernield, onze bagage ligt over een afstand van een paar honderd meter op de snelweg maar wij mankeren geen van vieren iets! Als door een wonder gered!  Een fractie van een seconde later en we waren met volle snelheid tegen de boom geknald. Je moet er niet aan denken... Doe ik dus ook maar niet!  We spreken het later een beetje lachend hardop uit als we in de fraaie kamer van Hotel Nuland zitten: MIsschien is Oma -mijn moeder- ons beschermengeltje geweest......    (Het hele verhaal van het ongeluk is te lezen als u HIER KLIKT)

   Als ik uit de auto stap sta ik bovenop het hectometerpaaltje. Dat ligt plat. Ik zet het rechtop tegen de boom en ga me bezighouden met opruimen van onze spullen en sta mensen van de politie, van slachtofferhulp, van de ambulances, van kijkers en anderen te woord. Pas als we thuis zijn en de filmpjes zien die we een paar uur later van de situatie maakten valt het vreemde me op. Op het hectometerpaaltje lees ik 10.2  Tien-twee, m'n geboortedatum...
!

   We zitten niet bij de pakken neer. De verzekering zorgt dezelfde middag nog voor een vervangende auto en de volgende dag komen we alsnog op het park aan. Er staan tientallen stacaravans. Ik vrees dat wij ook in zo'n ding moeten en dat vond en vind ik niet echt aantrekkelijk maar het wonderbaarlijke toeval is, dat wij in een dubbele stacaravan zitten die eruit ziet als een Chalet. Het nummer: 56! Niets vreemds aan ?  Toch wel, in '56 overleed mijn vader. Zelfs het getal 56 is voor mij altijd een beladen getal geweest. Hier staan we, op de mooiste plek van de camping in het enige en ook  grootste  "huis" dat er staat op nummer 56! 
    Het houdt nog niet op. Als we binnen zijn heeft iedereen direct het gevoel of het iets eigens heeft. We voelen ons gelijk op ons gemak. We worden rustig en hebben geen van allen last van angstige dromen of zoiets vanwege het ongeluk.  Al gauw zien we waarom we direct zo'n huiselijk gevoel kregen toen we binnenkwamen. Op de vloer door het hele huis ligt exact de zelfde vloerbedekking als bij m'n moeder thuis in haar eerste bejaardenwoninkje. We kijken elkaar aan en denken allemaal hetzelfde zonder iets te zeggen....

Vreemd?  Vreemd....

                                                                                                                ( Wordt Vervolgd)

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Maandag 1 november 2004 (12.23)   Vreemd....(4)

De volgende morgen waren we allemaal vroeg wakker en wat we vreesden maar ook wel hadden verwacht was gebeurd. In die nacht van 31 juli op 1 augustus was m'n moeder overleden. Op 28 mei was ze 80 geworden. Een raar gevoel, zo ver van huis te zijn als een van de ingrijpendste gebeurtenissen in je leven daar zo onverwacht plaatsvindt. Onverwacht niet in de zin dat we het niet hadden verwacht maar onverwacht omdat het veel sneller was gegaan dan we hadden verwacht.  We bleven nog een paar dagen in Engeland want overhaast terugkeren zou aan de situatie niets veranderen. Mijn broers en zusters, schoonzusters en zwagers regelden alles.  Vrijdag 4 augustus was de begrafenis. Op donderdagavond kwamen we terug en gingen naar de aula waar ze was opgebaard. Toen we er aan kwamen moesten we wachten omdat er net op dat moment nog een overledene werd binnengebracht. Ik schoot Henk de Jonge, de uitvaartleider, aan en vroeg wie dat was. Tot mijn grote verbijstering was het Klaas Hartman, de man van de boerenpartij waar ik de afgelopen 10 jaar heel veel mee had gepraat . Over zijn leven en de toestanden rond de boerenopstand in Hollandscheveld schreef ik het boek "De Opstand Der Braven" dat een jaar eerder was verschenen. Klaas was die middag heel plotseling overleden. Ik heb hem nog even gezien gelukkig! Bij zijn begrafenis, 's maandags, bleef de kist gesloten... Had misschien te maken met de weersomstandigheden. Het was bijzonder warm begin augustus 1995.

  Maar het leven gaat door. Het huis van m'n moeder moest worden opgeruimd en schoongemaakt. De spullen werden verdeeld en dan is een periode in je leven voorbij. Bij het opruimen van de spullen vonden we de emmertjes en bakjes met stenen die mijn moeder tijdens haar leven verzamelde.  Wat moeten we daarmee, was de vraag. We bedachten dat het misschien mooi zou zijn om de stenen op het graf te leggen. Dat gebeurde. Ze liggen er nog op de begraafplaats van Hollandscheveld......

  Maar ik heb meer spullen bewaard. Een deel van haar meubels, allerlei kleine dingetjes, dozen met oude bladen, een jas... Ik hoor het haar zeggen: "Ik kun niet te komen en doen 't weg..."  En sommige dingen mogen ook gewoon niet weg omdat ze het er zelf op zette:

Vreemd?   Ach, misschien....                              

                                                                                                                                          (WORDT VERVOLGD)

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Zondag 31 oktober 2004 (Laterder)   Vreemd.... (3)

Toch, ondanks mijn scepsis ten aanzien van zulke merkwaardige verschijningen en allerlei ander mysterieus gedoe, heb ik ook zelf een aantal ervaringen gehad die op z'n zachtst gezegd behoorlijk tot nadenken stemden! Het is een redelijk lang verhaal maar ik vertel het toch nog maar eens:

  In 1995 gingen we voor het eerst naar Engeland op vakantie. We zouden twee weken naar Dover, de laatste week van juli en de eerste week van augustus. Het was mooi weer toen we van huis vertrokken. Ergens rond de middag was het. We hadden tijd in overvloed want we hoefden pas de volgende dag bij de Kanaaltunnel te zijn.  Op 1 juni van dat zelfde jaar was mijn moeder naar verpleeghuis Weidestein gegaan. De Alzheimer had er voor gezorgd dat de laatste maanden in haar eigen huisje aan de Wolgrasstraat al niet altijd even prettig waren en toen er eindelijk een plekje vrij kwam maakten we daar direct gebruik van. In de bijna 2 maand dat ze er woonde was haar toestand hard achteruit gegaan. De laatste paar weken lag ze eigelijk alleen nog maar op bed en kwam er vrijwel geen woord meer uit.  Ik wilde nog even naar haar toe voor we op vakantie gingen. Ze lag in de zaal bij de medebewoners. Op een klein koptelefoontje draaide de muziek van het Hollandscheveldse mannenkoor. Ze merkte nauwelijks dat we er waren. Heel even gingen haar ogen een beetje open maar of ze ons herkende of misschoen een klein beeje iets bekends zag?  Ik moest wel even slikken toen we weg gingen. Niemand wil z'n ouders zo zien. Hoe lang zou ze zo nog zijn? Het kon nog maanden duren...

   Onze reis naar Engeland ging zeer voorspoedig. Ik was vanaf het moment dat ik links de trein uit draaide en Engeland binnenreed verliefd op het land! En onze eerste week was dan ook een week vol prachtige ontdekkingen en ervaringen. Fantastisch!
  Het was op de maandagavond van de tweede week dat er 's avonds om een uur of kwart over 12 op de deur van ons huisje werd gebonkt.  Geschrokken opende ik. Een Engelse jongen die ik herkende als medewerker in de bar op het park, vroeg of ik  "Ten Gaat..." was.  Dat kon ik niet ontkennen. Of ik mee wilde gaan want er was voor mij gebeld. Ik moest snel terug bellen. "It was urgent!"
De schrik sloeg me om het hart. De twee meiden waren alleen thuis, er zou toch niets gebeurd zijn?  Ik maakte Lenie wakker en zei dat ik even naar huis moest bellen want er was iets...." .  Ook de beide kinderen, Marijke en Fake,  waren nu wakker. Een beetje bang waren we allemaal....

   Toen ik in de bar na veel gedoe met de Engelse ponden eindelijk thuis aan de telefoon had en hoorde dat daar alles in orde was, werd de schrik al een stuk minder. Het was oma. Oma lag op sterven. De laatste paar dagen was het al een beetje achteruit gegaan, maar vanavond moest de familie komen  want het ging plotseling heel snel. Ik moest maar naar Weidesteijn bellen. Daar was iedereen voor zover ze te bereiken waren.   Toen ik na veel geschakel eindelijk m'n schoonzus aan de lijn kreeg bleek dat het inderdaad heel snel ging.  M'n moeder zou waarschijnlijk de morgen niet meer halen...

  Ik heb die nacht, 1000 kilometer van huis tot diep in de morgen in 'm'n eentje aan het tafeltje in het vakantiehuisje gezeten. Allerlei gedachten, herinneringen, mooie momenten, droevige momenten spelen door je hoofd. Ik heb zitten schrijven. Gedichten, gedachten. Woorden...  Toen m'n vader dood ging was ik te jong om te beseffen wat er aan de hand was. Nu ging m'n moeder en ik zat 1000 kilometer van huis! Hoe kreeg ze het voor elkaar om juist nu te gaan!...

    Het was in een nacht als nu,  de overgang van juli naar augustus zoals nu de overgang van oktober naar november bezig is...

                                                                                                                                                                                    ( WORDT VERVOLGD)

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Zondag 31 oktober 2004 (Later)   Vreemd....(2)

Maar ik wilde het over dat Boshard programma heben. Daarin kwam namelijk plotseling een jonge vent aan het woord die buitenaardse verschijningen op foto's kon vastleggen. Hij kon ook graancirkels aanwijzen, en sprak met geesten, kon genezen enz. enz. enz.  Even later was er op de bank een volslanke dame aan het woord die kon spreken met overledenen via ene Isak of Isar. Dat deed ze ook even want hij was er natuurlijk bij, die Isar/Isak en de dame begon een ingestudeerd verhaaltje af te draaien  wat bij mij nogal op de lachspieren werkte. Natuurlijk waren er in het programma ook al foto's gemaakt en jawel, de buitenaardse verschijningen waren ook in de studio gesignaleerd! Ik geloof dus helemaal geen barst van dat soort onzinnige gezemel want waarom maakt die vent dan niet even een foto met een camera derbij zodat we allemaal kunnen zien dat er niet getrukt wordt?  Nee, dat willen die buitenaardsen dan natuurlijk net weer niet ofzo. Ze doen wel alle moeite om met rare cirkels in graanvelden te laten zien dat ze er zijn.... Ze willen ook op de foto bij iemand uit Zeeland, maar als ze zich echt groots kunnen manifesteren via de televisie dan lukt dat allemaal weer niet. wat een ontzettende domme ordinaire oplichterij allemaal en wat sneu dat er ook nog mensen zijn  die er in trappen en het geloven! Bah!!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl 

                                                                                                                                                                                                                       

Zondag 31 oktober 2004 (Laat)   Vreemd......

Al zappend belandde de tv aan het einde van de middag op een zender en een programma waar ik vrijwel nooit naar kijk. Programma schijnt wel populair te zijn bij veel mensen maar ik hou niet zo van de kinderachtige manier waarop die Boszhart (Boschard, Bosshard of weet ik veel....) tegen mij, het publiek en z'n medepresentator spreekt. Alsof de kleuterklas er zit en ik vrees dat het gemiddelde nivo van de aanwezigen helaas daar niet zo heel ver bovenuit komt... Maar goed, dat zal me verder worst zijn want van mij mogen ze die rommel uitzenden als ik ook maar naar echte programma's mag kijken. Zoals zondagavond toen ik weer eens de prachtige stem van Hans Keller hoorde in een drieluik over Amerika bij de VPRO.  Nog altijd  hangt de sfeer van "het gat van Nederland" in de documentaires van Keller. Ook nu weer. Prachtige beelden, schitterende interviews en een kijkje in de Amerikaanse samenleving waar ik uren van kan genieten. Wat een eenzame klasse is dit en wat is het jammer dat er zo weinig van dergelijke documentaires te zien zijn op de Nederlandse tv! 

  En nu ik het daar toch over heb, van de week zag ik een programma over het begrafeniswezen. Op zichzelf een aardige poging om het hele gebeuren rond dood, begrafenis en crematie wat inzichtelijk te maken. Ook wel integer gefilmd enzo, maar wat mij enorm stoorde waren de amateuristische teksten die toon- en sfeerloos over de beelden waren ingesproken!  Ongeveer zoals de gemiddelde amateurfilmer zijn vakantiefilm  van passend commentaar voorziet. Juist voor zo'n programma zouden ze moeten beschikken over tekstschrijvers en stemmen die in staat zijn de sfeer van zo'n gebeuren feiloos aan te voelen en over te brengen. Dat men dat bij de NCRV(???) niet in de smiezen heeft vind ik vreemd! Heel vreemd!!!!

REACTIES   info@hollandscheveld.nl