Dinsdag 2 November 2004 (01.06) Vreemd....(6)
We zijn weer een jaar verder. Het is 1997. Ook de
tweede vakantie in Engeland is ondanks het akelige begin een pracht vakantie
geworden. Misschien wel juist dóór dat akelige begin... We gaan nu weer naar
Engeland maar nu helemaal naar de andere kant, naar Wales. En we gaan
met de boot. Drie keer is scheepsrecht immers? In Hoek van Holland moeten we
de boot op met de auto's, we zijn met 2 auto's deze keer. Vanaf Hull
rijden we dwars door Engeland. Een behoorlijk eind maar het is een prachtig
land, zelfs als je over de grote autowegen rijdt. Maar er is wel iets wat me
dwars zit. Ik kom er mee als we richting Wales rijden.
"Hebben we niet iets vergeten ?"
"Iets vergeten? Ik zou niet weten wat. We hebben alle papieren, kaarten,
onze bagage voor 14 dagen... Ik geloof niet dat we iets vergeten zijn",
reageert mijn vrouw.
"Nee, het is niet zoiets. Is er niet iemand jarig een dezer dagen? Een
jubileum, gaat er iemand trouwen ofzo waar we naar toe hadden gemoeten?"
De rest van de familie kan zich er helemaal niks bij voorstellen. Ze kennen
niets of niemand die in deze vakantietijd een jubileum of zoiets viert
en al helemaal niemand in onze kennissenkring. Ik geef het op maar het
laat me niet los.
Ook als we ter plekke zijn begin ik er weer
over. Als we de omgeving bekijken en er rondrijden blijf ik dat rare gevoel
houden dat we iets belangrijks zijn vergeten. "Ik kan er niks aan doen
maar er is iets waar we naar toe hadden gemoeten ofzo. Het moet zo zijn,
waarom kan ik er dan toch niet opkomen?" roep ik bijna wanhopig want ik word
er zelfs een beetje iebel van. We komen er ondanks alle pogingen, niet
uit. "Ach", zegt iemand, "als we straks weer thuis zijn dan weet je het vast
wel weer. Zo belangrijk zal het toch ook niet zijn..."
Ze hebben gelijk. Ik zwijg er over maar ik hou het bij me, loop er mee
rond en ben er van overtuigd dat ik op een goed moment opeens weet wat ik
vergeten heb...
We zijn al een paar dagen in de weer als we vinden dat we maar eens naar een grotere plaats moeten, een behoorlijk eind verderop. We rijden er naar toe en komen langs grote meren waar de streek zo van bekend is, the Lakes. Het is een werkelijk schitterende wereld waar ik heimwee naar krijg als ik er over schrijf. Hoe de plaats heette waar we naar toe gingen weet ik niet meer. Misschien was het Manchester, zeker is dat we aan het begin van de avond weer richting vakantiehuis gaan. Het is nog niet donker maar in bergachtig gebied gaat het soms heel snel. Er is weinig verkeer als we weer langs de grote meren rijden. Aan de ene kant de hoge bergtoppen, aan de andere kant het water. We genieten van Wales zoals we de vorige keren ook al van het Britse Rijk genoten!
Er is weinig verkeer maar in het halve schemer zie ik in de spiegels nu toch een auto naderen. "Bliksem", zeg ik. "Daar komt een snelle jongen aan, let es op hoe snel die dichterbij komt!" Ze kijken en allemaal zien we de grote donkere auto aankomen. Het duurt maar even dan is ie naast ons en vliegt-ie ons voorbij. Op het moment dat hij voor ons is zie ik het nummerbord. Donkere letters, lichte achtergrond. "Kijk nou! Kijk nou toch eens wat daar op z'n nummerplaat staat!", roep ik opgewonden... Ze zien het allemaal en we roepen het bijna in koor, lachend: OMA!!!!
Op hetzelfde ogenblik weet ik waar ik de hele vakantie tot nu toe al naar zocht! Oma. De tranen springen me in de ogen... "Ik weet het", zeg ik tegen de familie. "Ik weet nu waar ik al een paar dagen over loop te zeuren! Het is toch niet te geloven!! Weet je wat voor datum het vandaag is? Potverdorie.... Het is 22 juli vandaag. 22 juli!! Vandaag is het precies twee jaar geleden dat ik m'n moeder voor het laatst in leven heb gezien... Dat ik daar niet eerder aan heb gedacht! Dat ze ons nota bene zélf daar voor moet waarschuwen..."
De grote donkere auto is in luttele seconden ook weer uit ons zicht. Als we weer een beetje bij komen is hij gewoon weg. Geen spoortje meer van te zien... Het is donker geworden.
We zijn een beetje stiller als we in ons vakantiehuis
terug zijn Iedereen heeft z'n eigen gedachten over de vreemde gebeurtenis
onderweg. Vreemd was het. Vreemd ja, daar zijn we het allemaal over eens.
Vreemd, heel vreemd....
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Maandag 1 November 2004 (19.00) Vreemd....(5)
Het is een jaar later. 1996, vakantietijd. Ze hebben opnieuw Engeland uitgekozen als vakantieland. Dit jaar zullen we met de Hoovercraft het Kanaal oversteken. In 1995 waren we met de trein en je m oet alles proberen toch? De reis gaat opnieuw naar Calais want daar komen ook de Hoovercrafts aan. We vertrekken op vrijdagavond laat, komen zelfs nog een keer terug naar huis nadat we net waren vertrokken! Net voor de afslag naar Assen kom ik er achter dat ik het instructieboekje van de auto thuis heb laten liggen en dat de ruiten wel heel erg smerig zijn. We draaien richting Assen, gaan dwars door Hoogeveen weer richting huis en staan krap een kwartier later weer bij de achterdeur... Het boekje wordt opgezocht, de ruiten gewassen en weer een dik kwartier later zijn we opnieuw op weg. Nu definitief.
Voorbij Nijmegen draaien we een parkeerplaats op en besluiten dat we toch maar even een half uurtje gaan uitrusten. Drukte hebben we niet want er is tijd genoeg om in Calais te komen. Blijkbaar is de rust nodig want het is pas na een uur dat ik wordt gewekt door de piepjes van het nieuws op de radio. Vier uur in de morgen is het. Het is nog donker, we frissen ons wat op, de kinderen slapen half en wij starten de auto en vervolgen onze weg. Waarom gingen jullie in vredesnaam dáár langs horen we later als we vertellen dat we de weg richting Rosmalen, 's Hertogenbosch gingen. Geen idee, het leek ons wel een goeie route... Dat zou het ook geweest zijn -we waren er het jaar daarvoor immers ook langs gegaan- als niet rond half vijf een enorme klap een abrupt einde maakt aan onze dromerijen over het vakantieland.... Een Mercedes boort zich met een snelheid van bijna 200 km. per uur achterin onze Citroën. Wij worden gelanceerd en komen achterstevoren tot stilstand op nauwelijks twee meter voor de eerste boom die op dat deel van de weg staat... Onze auto is totaal vernield, onze bagage ligt over een afstand van een paar honderd meter op de snelweg maar wij mankeren geen van vieren iets! Als door een wonder gered! Een fractie van een seconde later en we waren met volle snelheid tegen de boom geknald. Je moet er niet aan denken... Doe ik dus ook maar niet! We spreken het later een beetje lachend hardop uit als we in de fraaie kamer van Hotel Nuland zitten: MIsschien is Oma -mijn moeder- ons beschermengeltje geweest...... (Het hele verhaal van het ongeluk is te lezen als u HIER KLIKT)
Als ik uit de auto stap sta ik bovenop het
hectometerpaaltje. Dat ligt plat. Ik zet het rechtop tegen de boom en ga me
bezighouden met opruimen van onze spullen en sta mensen van de politie, van
slachtofferhulp, van de ambulances, van kijkers en anderen te woord. Pas als
we thuis zijn en de filmpjes zien die we een paar uur later van de situatie
maakten valt het vreemde me op. Op het hectometerpaaltje lees ik 10.2
Tien-twee, m'n geboortedatum...
!
We zitten niet bij de pakken neer. De
verzekering zorgt dezelfde middag nog voor een vervangende auto en de
volgende dag komen we alsnog op het park aan. Er staan tientallen
stacaravans. Ik vrees dat wij ook in zo'n ding moeten en dat vond en vind ik
niet echt aantrekkelijk maar het wonderbaarlijke toeval is, dat wij in een
dubbele stacaravan zitten die eruit ziet als een Chalet. Het nummer: 56!
Niets vreemds aan ? Toch wel, in '56 overleed mijn vader. Zelfs het
getal 56 is voor mij altijd een beladen getal geweest. Hier staan we, op de
mooiste plek van de camping in het enige en ook grootste "huis"
dat er staat op nummer 56!
Het houdt nog niet op. Als we binnen zijn heeft iedereen
direct het gevoel of het iets eigens heeft. We voelen ons gelijk op ons
gemak. We worden rustig en hebben geen van allen last van angstige dromen of
zoiets vanwege het ongeluk. Al gauw zien we waarom we direct zo'n
huiselijk gevoel kregen toen we binnenkwamen. Op de vloer door het hele huis
ligt exact de zelfde vloerbedekking als bij m'n moeder thuis in haar eerste
bejaardenwoninkje. We kijken elkaar aan en denken allemaal hetzelfde zonder
iets te zeggen....
Vreemd? Vreemd....
( Wordt Vervolgd)
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Maandag 1 november 2004 (12.23) Vreemd....(4)
De volgende morgen waren we allemaal vroeg wakker en wat we vreesden maar ook wel hadden verwacht was gebeurd. In die nacht van 31 juli op 1 augustus was m'n moeder overleden. Op 28 mei was ze 80 geworden. Een raar gevoel, zo ver van huis te zijn als een van de ingrijpendste gebeurtenissen in je leven daar zo onverwacht plaatsvindt. Onverwacht niet in de zin dat we het niet hadden verwacht maar onverwacht omdat het veel sneller was gegaan dan we hadden verwacht. We bleven nog een paar dagen in Engeland want overhaast terugkeren zou aan de situatie niets veranderen. Mijn broers en zusters, schoonzusters en zwagers regelden alles. Vrijdag 4 augustus was de begrafenis. Op donderdagavond kwamen we terug en gingen naar de aula waar ze was opgebaard. Toen we er aan kwamen moesten we wachten omdat er net op dat moment nog een overledene werd binnengebracht. Ik schoot Henk de Jonge, de uitvaartleider, aan en vroeg wie dat was. Tot mijn grote verbijstering was het Klaas Hartman, de man van de boerenpartij waar ik de afgelopen 10 jaar heel veel mee had gepraat . Over zijn leven en de toestanden rond de boerenopstand in Hollandscheveld schreef ik het boek "De Opstand Der Braven" dat een jaar eerder was verschenen. Klaas was die middag heel plotseling overleden. Ik heb hem nog even gezien gelukkig! Bij zijn begrafenis, 's maandags, bleef de kist gesloten... Had misschien te maken met de weersomstandigheden. Het was bijzonder warm begin augustus 1995.
Maar het leven gaat door. Het huis van m'n moeder moest worden opgeruimd en schoongemaakt. De spullen werden verdeeld en dan is een periode in je leven voorbij. Bij het opruimen van de spullen vonden we de emmertjes en bakjes met stenen die mijn moeder tijdens haar leven verzamelde. Wat moeten we daarmee, was de vraag. We bedachten dat het misschien mooi zou zijn om de stenen op het graf te leggen. Dat gebeurde. Ze liggen er nog op de begraafplaats van Hollandscheveld......
Maar ik heb meer spullen bewaard. Een deel van haar meubels, allerlei kleine dingetjes, dozen met oude bladen, een jas... Ik hoor het haar zeggen: "Ik kun niet te komen en doen 't weg..." En sommige dingen mogen ook gewoon niet weg omdat ze het er zelf op zette:
Vreemd? Ach, misschien....
(WORDT VERVOLGD)
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Zondag 31 oktober 2004 (Laterder) Vreemd.... (3)
Toch, ondanks mijn scepsis ten aanzien van zulke merkwaardige verschijningen en allerlei ander mysterieus gedoe, heb ik ook zelf een aantal ervaringen gehad die op z'n zachtst gezegd behoorlijk tot nadenken stemden! Het is een redelijk lang verhaal maar ik vertel het toch nog maar eens:
In 1995 gingen we voor het eerst naar Engeland op vakantie. We zouden twee weken naar Dover, de laatste week van juli en de eerste week van augustus. Het was mooi weer toen we van huis vertrokken. Ergens rond de middag was het. We hadden tijd in overvloed want we hoefden pas de volgende dag bij de Kanaaltunnel te zijn. Op 1 juni van dat zelfde jaar was mijn moeder naar verpleeghuis Weidestein gegaan. De Alzheimer had er voor gezorgd dat de laatste maanden in haar eigen huisje aan de Wolgrasstraat al niet altijd even prettig waren en toen er eindelijk een plekje vrij kwam maakten we daar direct gebruik van. In de bijna 2 maand dat ze er woonde was haar toestand hard achteruit gegaan. De laatste paar weken lag ze eigelijk alleen nog maar op bed en kwam er vrijwel geen woord meer uit. Ik wilde nog even naar haar toe voor we op vakantie gingen. Ze lag in de zaal bij de medebewoners. Op een klein koptelefoontje draaide de muziek van het Hollandscheveldse mannenkoor. Ze merkte nauwelijks dat we er waren. Heel even gingen haar ogen een beetje open maar of ze ons herkende of misschoen een klein beeje iets bekends zag? Ik moest wel even slikken toen we weg gingen. Niemand wil z'n ouders zo zien. Hoe lang zou ze zo nog zijn? Het kon nog maanden duren...
Onze reis naar Engeland ging zeer voorspoedig.
Ik was vanaf het moment dat ik links de trein uit draaide en Engeland
binnenreed verliefd op het land! En onze eerste week was dan ook een week
vol prachtige ontdekkingen en ervaringen. Fantastisch!
Het was op de maandagavond van de tweede week dat er 's avonds om een uur
of kwart over 12 op de deur van ons huisje werd gebonkt. Geschrokken
opende ik. Een Engelse jongen die ik herkende als medewerker in de bar op
het park, vroeg of ik "Ten Gaat..." was. Dat kon ik niet
ontkennen. Of ik mee wilde gaan want er was voor mij gebeld. Ik moest snel
terug bellen. "It was urgent!"
De schrik sloeg me om het hart. De twee meiden waren alleen thuis, er zou
toch niets gebeurd zijn? Ik maakte Lenie wakker en zei dat ik even
naar huis moest bellen want er was iets...." . Ook de beide kinderen,
Marijke en Fake, waren nu wakker. Een beetje bang waren we
allemaal....
Toen ik in de bar na veel gedoe met de Engelse ponden eindelijk thuis aan de telefoon had en hoorde dat daar alles in orde was, werd de schrik al een stuk minder. Het was oma. Oma lag op sterven. De laatste paar dagen was het al een beetje achteruit gegaan, maar vanavond moest de familie komen want het ging plotseling heel snel. Ik moest maar naar Weidesteijn bellen. Daar was iedereen voor zover ze te bereiken waren. Toen ik na veel geschakel eindelijk m'n schoonzus aan de lijn kreeg bleek dat het inderdaad heel snel ging. M'n moeder zou waarschijnlijk de morgen niet meer halen...
Ik heb die nacht, 1000 kilometer van huis tot diep in de morgen in 'm'n eentje aan het tafeltje in het vakantiehuisje gezeten. Allerlei gedachten, herinneringen, mooie momenten, droevige momenten spelen door je hoofd. Ik heb zitten schrijven. Gedichten, gedachten. Woorden... Toen m'n vader dood ging was ik te jong om te beseffen wat er aan de hand was. Nu ging m'n moeder en ik zat 1000 kilometer van huis! Hoe kreeg ze het voor elkaar om juist nu te gaan!...
Het was in een nacht als nu, de overgang van juli naar augustus zoals nu de overgang van oktober naar november bezig is...
( WORDT VERVOLGD)
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Zondag 31 oktober 2004 (Later) Vreemd....(2)
Maar ik wilde het over dat Boshard programma heben. Daarin kwam namelijk plotseling een jonge vent aan het woord die buitenaardse verschijningen op foto's kon vastleggen. Hij kon ook graancirkels aanwijzen, en sprak met geesten, kon genezen enz. enz. enz. Even later was er op de bank een volslanke dame aan het woord die kon spreken met overledenen via ene Isak of Isar. Dat deed ze ook even want hij was er natuurlijk bij, die Isar/Isak en de dame begon een ingestudeerd verhaaltje af te draaien wat bij mij nogal op de lachspieren werkte. Natuurlijk waren er in het programma ook al foto's gemaakt en jawel, de buitenaardse verschijningen waren ook in de studio gesignaleerd! Ik geloof dus helemaal geen barst van dat soort onzinnige gezemel want waarom maakt die vent dan niet even een foto met een camera derbij zodat we allemaal kunnen zien dat er niet getrukt wordt? Nee, dat willen die buitenaardsen dan natuurlijk net weer niet ofzo. Ze doen wel alle moeite om met rare cirkels in graanvelden te laten zien dat ze er zijn.... Ze willen ook op de foto bij iemand uit Zeeland, maar als ze zich echt groots kunnen manifesteren via de televisie dan lukt dat allemaal weer niet. wat een ontzettende domme ordinaire oplichterij allemaal en wat sneu dat er ook nog mensen zijn die er in trappen en het geloven! Bah!!!!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Zondag 31 oktober 2004 (Laat) Vreemd......
Al zappend belandde de tv aan het einde van de middag op een zender en een programma waar ik vrijwel nooit naar kijk. Programma schijnt wel populair te zijn bij veel mensen maar ik hou niet zo van de kinderachtige manier waarop die Boszhart (Boschard, Bosshard of weet ik veel....) tegen mij, het publiek en z'n medepresentator spreekt. Alsof de kleuterklas er zit en ik vrees dat het gemiddelde nivo van de aanwezigen helaas daar niet zo heel ver bovenuit komt... Maar goed, dat zal me verder worst zijn want van mij mogen ze die rommel uitzenden als ik ook maar naar echte programma's mag kijken. Zoals zondagavond toen ik weer eens de prachtige stem van Hans Keller hoorde in een drieluik over Amerika bij de VPRO. Nog altijd hangt de sfeer van "het gat van Nederland" in de documentaires van Keller. Ook nu weer. Prachtige beelden, schitterende interviews en een kijkje in de Amerikaanse samenleving waar ik uren van kan genieten. Wat een eenzame klasse is dit en wat is het jammer dat er zo weinig van dergelijke documentaires te zien zijn op de Nederlandse tv!
En nu ik het daar toch over heb, van de week zag ik een programma over het begrafeniswezen. Op zichzelf een aardige poging om het hele gebeuren rond dood, begrafenis en crematie wat inzichtelijk te maken. Ook wel integer gefilmd enzo, maar wat mij enorm stoorde waren de amateuristische teksten die toon- en sfeerloos over de beelden waren ingesproken! Ongeveer zoals de gemiddelde amateurfilmer zijn vakantiefilm van passend commentaar voorziet. Juist voor zo'n programma zouden ze moeten beschikken over tekstschrijvers en stemmen die in staat zijn de sfeer van zo'n gebeuren feiloos aan te voelen en over te brengen. Dat men dat bij de NCRV(???) niet in de smiezen heeft vind ik vreemd! Heel vreemd!!!!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Woensdag 27 oktober 2004 (01.38) Traag...
Ik ben de afgelopen dagen bezig geweest met de opzet van een aantal nieuwe pagina's voor de website www.hollandscheveld.nl Nieuw in elk opzicht in deze regio. Een eerste eenvoudige opzet is er al maar het moet en kan nog mooier. Daar wordt aan gewerkt. Zodra het er uitziet zoals we graag willen gaan we online en zullen er ook enige publiciteit voor gaan maken. Dit alles houdt wel in dat ik wat traag ben met het verversen van Elke Dag Vers maar het is niet anders. Ik kan ook maar iets van 5-6 dingen tegelijk....
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Woensdag 27 oktober 2004 (01.33) Bill...
Zaterdag stond het in de krant: Bill Wyman, ex-bassist van the Rolling Stones was die dag jarig. De man ziet er nogt altijd uit alsof ie 35 is maar de tijd staat niet stil. Hij is 68 jaar oud geworden. Ik heb ooit voor zijn Londense restaurant gestaan dat is genoemd naar een van de beroemdste platen van de Stones, Sticky Fingers Cafe. En hij maakt ook nog altijd muziek met andere oudere Engelse sterren als Georgie Fame. Ik hou daar wel van, van zulke doorzetters! Ik voel trouwens wel enige verwantschap met Bill. Hij heeft vrijwel alles wat met de Stones te maken had bewaard en daar een paar jaar geleden een dik boek mee gevuld. Wel een aardig sinterklaaskado...
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Woensdag 27 oktober 2004 (01.30) Regelmaat... of niet?
Ik weet het niet zeker, het kan dus zijn dat ik het verkeerd
heb gehoord, maar ik meende dus in een reclamespot te horen dat iemand vroeg
of zei dat -ie regelmatig last had van een onregelmatige stoelgang. Dan denk
ik al gauw: Kan dat?? Want als er regelmaat is dan kan het niet gelijk
onregelmatig zijn zak mar zeggen! Niet dan??? Ja toch!
REACTIES
info@hollandscheveld.nl
Zondag 24 oktober 2004 (ook vroeg) Klagen over klachten
Van de week in de krant gelezen: "Ze klaagde over rug en
nekklachten". Of de gewonde dus zelf nekklachten of iets met de rug
had werd niet duidelijk. Ze klaagde over de klachten en dat zouden dus de
klachten van een ander kunnen zijn geweest. Ik heb het al eens eerder
geconstateerd maar het blijft lachwekkend als je het zo in de krant
leest....
REACTIES
info@hollandscheveld.nl
Zondag 24 oktober 2004 (vroeg) ...Kassa
Vanmiddag, zaterdagmiddag dus, zag ik het weer in de
herhaling: KASSA. Het konsumentenprogramma van de VARA was met de BELBUS bij
een oude dame waar meubelen waren gestoffeerd. Hoe is het toch mogelijk dat
er mensen zijn die met wildvreemde oplichters in zee gaan en dan ook nog
ongelofelijke bedragen neertellen voor de verwoesting van hun spullen! Ik
heb het al een menig keer meegemaakt dat ik bij klanten konstateerde dat het
meubel er eigenlijk niet uitzag zoals zou moeten. En in een aantal gevallen
hoorde ik dan van de klant dat de knoeier had gezegd dat ie het zo mooier
vond... "Maar vond u het ook mooier dan", was meestal mijn vraag en
daar kwam altijd een negatief antwoord op. Waarom men het dan toch had
genomen was in veel gevallen te wijten aan het feit dat men min of meer
overbluft werd door de bezorgers. Onbegrijpelijk , want als je je auto laat
overspuiten en de spuiter maakt er allerlei rare figuren op omdat hij dat
mooier vindt dan neem je dat toch ook niet ?!
REACTIES
info@hollandscheveld.nl
wo-t/m Zaterdag 23 oktober 2004 (laat) ........Terugblik
Opnieuw zo'n week waarin ik nauwelijks tijd heb gehad iets
te doen op de PC buiten de noodzakelijke handelingen zoals het bekijken en
beantwoorden van E-mails. De titel "ELKE DAG vers..." moet dan ook met een
flinke korrel zout worden genomen.
REACTIES
info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 19 oktober 2004 (23.60) Hitler(2)
In 1976 werkte ik nog bij Jan de Boer in Hoogeveen. In mijn
werkplaats in het toen nog vrij nieuwe magazijn stond een kast die
meeverhuisd was vanuit het Haagje. Op de achterkant van de kast ontdekte ik
op zekere dag een brandmerk. Het was het hakenkruis met de Duitse adelaar
daarboven. Toen ik in de afgelopen vakantie in Auschwitz was dacht ik
in de barakken aldaar een zelfde soort kast te ontdekken. Ooit vertelde
iemand me dat het een "weermachtskast" was. Waar de kast bij de Boer wegkwam
heb ik nooit gevraagd. Hij zou nog wel ergens kunnen zijn bedenk ik nu. Maar
het intrigerende brandmerk heb ik er indertijd uitgesneden...
Waar de letters HUX voor staan is me niet bekend. iemand die dat
weet?????????
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 19 oktober 2004 (17.40) Hitler.....
Er is een geluidsband opgedoken in Finland waarop
Adolf Hitler is te horen in een normaal gesprek met de Finse
opperbevelhebber. Het is een raar idee, te horen hoe de man die de hele
wereld in de ellende stortte en verantwoordelijk is voor miljoenen doden, op
een normale toon in gesprek is. Je kent hem eigenlijk alleen van z'n
brallerige toespraken. Heel apart....
LUISTER
HIER!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 19 oktober 2004 (vroeg) Hoesten.....
Je hoort het regelmatig op radio en tv. Als mensen hoesten zeggen ze daarna: "neem me niet kwalijk", of "sorry..." Ik vind dat de grootst mogelijke onzin! Hoesten is toch niet erg? Doet ieder mens toch regelmatig. Kijk, als je expres iemand recht in z'n gezicht niest of op een andere ordinaire manier loopt te blaffen dan zijn excuses misschien op z'n plaats maar als je gewoon een simpel hoestje of kuchje pleegt dan is het belachelijk om je daar voor te excuseren. Dus!!!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Maandag 18 oktober 2004 (later) Wimmenhove.....
Vanavond in de krant gelezen dat Lambert Wimmenhove is overleden! Hij is 90 jaar geworden en kan zonder meer gezien worden als de nestor van de mensen die zich bezig hielden en houden met de geschiedenis van Hollandscheveld en omstreken. In de eerste jaren van d'Ollansevelder had ik regelmatig kontakt met hem want hij wist op elke vraag over de historie een prachtig antwoord. Dat schreef hij ook graag op en zo staan er in de eerste jaargangen van d'Ollansevelder heel veel schitterende bijdrages van Wimmenhove. In juli 1984, ruim 20 jaar geleden, maakten Klaas van Achteren en ik vide-opnames met Wimmenhove. We zijn de hele streek door geweest en lieten hem vertellen over wat hij er van wist. Later maakten we nog beelden van de dingen waar hij over praatte. Met veel ingewikkelde truuks maakte ik daar een lopend verhaal van. Met de nieuwe apparatuur kan ik er een nog betere film van maken en zal dat zeker ook doen want de originele opnames heb ik allemaal bewaard.
Lambert Wimmenhove was aannemer en zat jarenlang in de gemeenteraad voor de AR en was actief in de gereformeerde kerk. De laatste jaren had ik vrijwel geen kontakt meer met Wimmenhove maar eind jaren zeventig, begin jaren tachtig heb ik veel van hem geleerd. Hij was een wijs man die feiten uit de geschiedenis kon koppelen aan zijn eigen herinnering en levenservaring!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Maandag 18 oktober 2004 (...) Goh.....
Er zijn al weer 4 dagen voorbij en ik heb me de afgelopen dagen helemaal suf gewerkt! Zelfs een hele nacht doorgewerkt om zaken af te krijgen, vervolgens zondagmiddag op de open dag van de Smelt gespeeld waarna ik de foto's voor de kalender nog moest afwerken zodat het vannacht ook weer gruwelijk laat was en vanmorgen weer vroeg erbij.
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Donderdag 14 oktober 2004 (Laat) MOSCOU.....
In het Gastenboek van
www.hollandscheveld.nl
wordt een vraag gesteld over foto's van de winkels van Bakker en Fieten.
Even het archief opengeslagen (was toch bezig met uitzoeken foto's
voor de nieuwe ouwe kalender) en zowaar:
De winkels van Bakker en Fieten. De linker foto is gemaakt rond 1960. Het Zuideropgaande richting Hollandscheveld is nog niet gedempt. De rechter foto is jonger. Daar is het Zuideropgaande wel dicht.
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Donderdag 14 oktober 2004 (vroeg) HORIZONVERVUILING!!
Het schijnt dat er mensen zijn die het mooi vinden, die vreselijke bak van DOC die aan de snelweg is gepoot en waar men de fraaie naam "Zuivelpark" voor heeft bedacht. Woensdagmiddag kwam ik vanaf de Albartsweg en schrok er zelfs van. Oordeel zelf:
Vanaf de Langedijk lijkt het alsof de kolossale gebouwen heel dichtbij zijn..Onder de hoge bomen in het "bos" woon ik....
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Donderdag 14 oktober 2004 (vroeg) Paddestoelen.....
In onze tuin staat behalve heel veel fruit ook heel veel wild. Gisteren ontdekte ik een heel nest schitterende hele grote paddestoelen! Mooi:
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Donderdag 14 oktober 2004 (vroeg) Ganzen....
Zaterdagmiddag om een uur of twee help ik even iemand wat in de auto zetten als we opeens ganzen horen. We kijken omhoog en zien daar heel hoog twee slierten ganzen voorbij gakken. De V vorm was nog niet volmaakt maar dat zal wel komen omdat het nog vroeg in het seizoen is. maar het is en blijft een prachtig stukje natuur aan de hemel!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Donderdag 14 oktober 2004 (vroeg) Veeeeeel.....
Er zijn zo van die tijden dat je aandacht naar 1 punt wordt getrokken. Dat is thans ook bij mij het geval. jDe drukte voor de kerst zit er weer aan te komen en ik maak erg veel overuren om alles op rij te houden. Komt ook wel door een paar weken pijnlijke poot waardoor het werk niet echt uit je handen rolt zoals het zou moeten. Veel te doen dus en dan zijn we elke dag niet zo vers...
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Vrijdag 8 oktober 2004 (13.21) Jan Botter op de radio...
Jan Botter, de man die al bijna 50 jaar in Hollandscheveld aktief is in allerlei verenigingen wordt op 26 oktober door Geerhard Gras geinterviewd in het programma "Afspraak Beilerstraat" op Radio Drenthe. Het programma wordt uitgezonden tussen half 2 en 2 uur 's middags. Jan Botter was/is actief bij de ijsvereniging VIOS, de voetbalvereniging HODO, de aktiviteitenkommissie 't Oekie, Vernathol, Plaatselijk Belang, buurtbeheer enz. enz. enz. Ik denk dat er maar weinig mensen in Hollandscheveld zijn die zich zo lang en zo intensief met dorpse zaken hebben bezig gehouden! Luisteren dus allemaal!!!!!!!!!!!!!!!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Vrijdag 8 oktober 2004 (13.16) Rare spreekwoorden...
In het kader van de door elkaar gehusselde spreekwoorden en gezegdes de volgende: "Waar gewerkt wordt vallen spaanders"... Stond vanmorgen ook in de krant. Bij het artikel over de fout die woonconcept heeft gemaakt bij de nieuwbouw aan de Meteorenlaan. Daar moet alles weer uit de grond omdat ze 3 meter buiten de perken zijn gegaan (ook een spreekwoord) en dat was alle perken te buiten.... Ze bedoelen in de krant of: "Waar gewerkt wordt worden fouten gemaakt", of "Waar gehakt wordt vallen spaanders".
Dat ze dus vooral bij de krant wel even de puntjes op de zout moeten zetten vind ik!!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Vrijdag 8 oktober 2004 (12.49) Hotel Callifornia...
Lees hedenochtend de krant en zie op de pagina Shownieuws dat Hotel Callifornia van the Eagles op nummer 1 staat in de top 100 ofzo die deze week wordt uitgezonden in het kader van de week van de jaren 70 op radio 2. .... Op het moment dat ik HOTEL CALLIFORNIA lees wordt op radio Drenthe het nummer gestart. Muziek bij de krant!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Donderdag 7 oktober 2004 (23.60) Senseoationeel!...
Het is vette pech dat ik nu vrijwel geheel geen bier
meer drink en juist nu is er een nieuwe Senseo op de markt!
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Woensdag 6 oktober 2004 (23.44) Grote schoonmaak...
Het wordt hoog tijd dat we een grote schoonmaak houden op deze site want allerlei links blijken niet meer te werken of verwijzen naar verkeerde dingen. We zullen proberen de hele boel een keer flink aan te pakken. Maar het kost tijd en euh.......
REACTIES info@hollandscheveld.nl
Woensdag 6 oktober 2004 (23.40) Hij en Zij..
Ik weet niet meer precies waarom ik op het idee kwam maar ik denk vanwege een bruidspaar waar we vorig jaar voor speelden. Zij heet Ramona, hij Ramon. Prachtige combinatie. Zij bleek trouwens de dochter te zijn van een oud-Hollandschevelder Frits Doldersum die ook nog jaren bij me in de klas zat en geen familie was van Trijntje Doldersum die ook in onze klas zat maar ze waren toevallig wel op dezelfde dag jarig namelijk 15 februari. Maar dat terzijde want die namen vond ik mooi. Komt niet zo vaak voor dacht ik maar dat valt eigenlijk ook wel weer mee want ik ken Koop en Coba, Henk en Hennie, Jan en Jannie. En er zijn er vast nog veel meer. Zoals Geert en Geertje, Klaas en Klaasje, Hendrik en Hendrikje, Berend en Berendien.
Bedenk er zelf ook maar eens een paar....
REACTIES
info@hollandscheveld.nl
Dinsdag 5 oktober 2004 (Vroeg) Pick-Up..
Vroeger hadden mensen een Pick-up. Daar kon je platen op draaien. Tegenwoordig komen ze alleen nog bij ouderwetse mensen voor (zoals ik) omdat de CD wel leuk is maar daar kan je geen platen op draaien en ik heb een hele verzameling. Kwam op deze gedachte door een opmerking van Astrid Joosten afgelopen weekend in een kwizz. "Lawaai door de pick-up thuis kost 75 euro...." Het ging om boetes bij overlast. Astrid was even terug in de tijd want ik vrees dat er weinig pick-ups zijn die in deze tijd nog lawaai maken .......
Maandag 4 oktober 2004 () 0 - 0...
De hele dag al op het nieuws, alweer een bekende Nederlander overleden. Na Bram Vermeulen, Andre Hazes, Willem Oltmans en Harrie de Groot is nu Frits van Thurenhout dood. De man was 91 en deed 20 jaar de voetbal- en toto uitslagen. Hij werkte voor de KRO als portier. Die uitslagen deed hij er bij volgens mij. In oktober 1975 waren we met No Name in de KRO studio voor radio-opnames. De heer van Turenhout werkte daar toen nog en hij hielp ons zelfs mee met het uitladen van de spullen van de band! Ik heb daar zelfs nog een filmpje van maar mijn videotoestanden werken niet meer zoals het hoort dus kan ik dat niet laten zien...
Trouwens, hij zou 0-0 zo bijzonder uitspreken en dat lieten ze op het Journaal horen. Geen idee wat daar voor bijzonders aan was!
Maandag 4 oktober 2004 (Alweer Laat) Foutje....
Schrijf ik hieronder bij de foto's van de broers Otto en Berend Okken. Dat was niet helemaal goed. Het was niet Berend, zo werd mij gezegd, maar Egbert (Eppe)! Otto en Eppe waren zonen van Fritser Okken.
Zondag 3 oktober 2004 (19.21) Topgaonde..
Ik heb me vanmiddag eens weer bezig gehouden met het scannen van foto's. Kost veel tijd, dat wel maar je bekijkt dan de foto's ook weer eens en dat is op zichzelf ook wel weer een leuke bezigheid.
Zo
kwam ik er bijvoorbeeld achter dat het dit jaar 40 jaar geleden is dat het
Hollandscheveldse Opgaande dicht ging. Op deze foto, die werd gemaakt
door Tinus Kroesen of zijn vrouw, zien we de eerste zandwagen zijn lading in
de vaart lossen. Het was 14 januari 1964, ongeveer 9 uur 's morgens.
Helemaal links zien we nog een stukje van het huis van Sinus van der Haar,
rechts van de zandwagen woonde toen de fam. Lip. Op de foto zelf staan Rink
Jutstra, B. Sok uit Nieuweroord, B. Kroesen en L. Jutstra. De zandwagen was
van transportbedrijf B. Ekkel uit Den Ham.
In november 1964 ging het asfalt er overheen en 10 jaar later, in 1974, werden de fietspaden aangelegd.
Aanleg van de fietspaden. Zijn dit de bekende stratenmakers de broers Otto
en Berend Okken ???
Zaterdag 2 oktober 2004 (laat) Demonstratie..
Werd er vandaag flink gedemonstreerd in Amsterdam, ooit was
er in Hoogeveen zo'n demonstratie. Geen 200.000 deelnemers maar toch
behoorlijk veel. In het nationaal beeldarchief kwam ik een paar foto's tegen
van Hollandscheveldse demonstranten.
De man rechts is Geert van Eck.
De jongeman in het lichte jasje is Jan Swierts
Vrijdag 1 oktober 2004 (Laat) Studio..
De hele avond bezig geweest met opnames. We vorderen nu gestaag met de CD van NO NAME. Geen tijd voor dit geschrijf vandaag.
