Vrijdag 27 januari 2003

Dinsdag 10 januari 2006

 

W O N E N  ( door Wim Kramer)

 

Ik heb het onlangs eens uitgerekend en kwam tot de conclusie dat ik in mijn leven al heel wat keertjes verhuisd ben. Al met al een stuk of 15 keer! En dat ik nu zo’n rusteloos type ben kan ik nu ook weer niet zeggen. De verhuizingen hadden wel te maken met het beroep van mijn vader en daarnaast ook van mijzelf. De laatste verhuizingen hebben  vooral te maken met mijn wat broze gezondheid.

Ik ga nu maar snel over in de “wij” vorm omdat mijn vrouw toch ook maar zonder sputteren meegelift is in de verhuisauto’s  naar veel van deze woningen en ik haar anders te kort doe.

We hebben gewoond in dienstwoningen in rijtjeswoningen, in premie A woningen in vakantiewoningen en vrijstaande woningen. Daarnaast hebben we ook nog “landelijk” gewoond (Noordscheschut), “paradijselijk” gewoond (Oostwijk- Hollandscheveld en tot slot wonen we op dit moment op “niveau” jazeker, ook in Hollandscheveld.
Ik zeg wel tot slot, maar het eind is nog steeds niet in zicht, want we hopen in augustus te gaan wonen in een huis aan de Hoogeveense Vaart in Hoogeveen. Je zou het bijna een dijkwoning kunnen noemen. Nou ja, het is in ieder geval een dijk van een woning…

Het leuke is dat al die woningen wel iets hadden. We zijn nergens vertrokken omdat de woning of de buurt niet beviel. We visiten nog steeds bij onze allereerste buren in Gramsbergen en ook met andere buren is er nog steeds contact.

Ook waren er grote contrasten qua woonomgeving.  Vooral de laatste verhuizing leverde wel het grootste contrast op. Van de serene stilte van de Oostwijk naar de drukte van het Hoekje (‘t Oekie).

Toch bevalt het ons tot nu toe best wel goed in het centrum van Hollandscheveld.

Alle voorzieningen in de directe nabijheid, wat wil je nog meer. Een snackbar, een chinees, twee supermarkten, een apotheek, een drogisterij, een bank, een poelier, een cafe en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat dat betreft, met al die middenstand om ons heen, kunnen we toch met recht zeggen dat we op “niveau” wonen of niet dan? De enige woonvormen die we nog niet uitgeprobeerd hebben is een woonboot en een woonwagen, in ieder geval niet in permanente vorm, maar wie weet….  Want aan onze allerlaatste woonvorm zijn we nog niet toe immers…. ;-)

Mochten er mensen zijn in Hollandscheveld die hun plaats ook eens uit de hoogte willen bekijken dan kan dat bij ons. Niet iedereen kan tenslotte op niveau wonen, toch?

We heffen zelfs geen entree en de koffie is gratis. Wat wil je nog meer.

 

Wim Kramer

Het Hoekje 45 (boven!!)

 

 

Donderdag 6 januari 2005

SRI LANKA ( door Wim Kramer) 

Met enige regelmaat veroorloven wij ons de luxe om Sri Lanka te bezoeken. Natuurlijk was dat niet de opzet toen wij er de eerste keer naar toe gingen. Maar ik kan iedereen verzekeren dat één bezoek al tot een verslaving kan leiden. En nu leggen we er iedere eurocent voor opzij om er in ieder geval één keer per jaar te komen.
Een schitterend land, nog niet overspoelt met toeristen. En de meest vriendelijke bevolking van deze aardbol. Met een Nederlandse historie uit de tijd van de Oost Indische Compagnie.

Onze uitvalsbasis is een hotel, gelegen in klein plaatsje aan de westkust van Sri Lanka en ongeveer 40 km ten noorden van de hoofdstad Colombo.  Als we er arriveren, worden we enthousiast verwelkomt door veel mensen die we er hebben leren kennen de afgelopen jaren. Over het algemeen is de Sri Lankaanse bevolking erg arm. Ik denk zelfs zeker 90 procent. Bovendien heeft er al jaren een burgeroorlog gewoed, die het land heeft uitgemergeld.

Maar het gekke is dat diezelfde bevolking van dat kleine beetje wat ze hebben ook nog met je willen delen. Als we ergens uitgenodigd waren, kregen wij vaak thee met een banaan en zaten zij toe te kijken. De gasten gaan altijd voor. We voelden ons niet altijd even gemakkelijk in zo’n situatie. Het meubilair bestond vaak uit vier stoelen en een tafel. Er werd op de vloer geslapen op een matje. Er was slechts één kast, zonder deur en daar zat hun hele hebben en houden in.

Natuurlijk komen we er nooit met lege handen, want je ziet vanzelf wel wat ze nodig hebben en niet zelf kunnen kopen.. Zeep, shampoo, tandpasta, maar ook schriften en pennen voor de schoolgaande kinderen. Het vervelende is dat je aan een aantal kilo’s gebonden bent en heel erg goed moet uitkijken wat je meeneemt aan gewicht.

Eigenlijk kun je zeggen dat het deze kansarme mensen aan alles ontbreekt. Maar hun optimisme is grenzeloos.Het zijn lieve spontane open mensen. 

Waarom vertel ik dit verhaal? Dat mag duidelijk zijn. Want ook Sri Lanka is getroffen door de tsunami ramp. Met name het oosten, noorden en zuiden van het land is ernstig getroffen. Er zijn duizenden doden. Hele plaatsen zijn letterlijk weggespoeld. Zo is de plaats Galle in het uiterste zuiden ernstig getroffen. Vorig jaar hebben we er nog een bezoek gebracht. Het gekke is dat alles wat de Nederlanders er indertijd neergezet hebben nog staat. De rest is verdwenen. Wat nog staat is een museum, met heel veel overblijfselen uit de OIC tijd, de Ned Herv. Kerk, die wel wat weg heeft van de Hollandscheveldse Herv. Kerk en het fort.  Dat zegt toch wel iets over de bouwkunde van de Nederlanders.

Maar met name alle plaatsen die aan de kust liggen zijn bijna zonder uitzondering zeer ernstig getroffen door de zeebeving. De plaats waar wij altijd verbleven, is als door een wonder gespaard gebleven, maar wel verklaarbaar. Voor de kust ligt namelijk een koraalrif en dat heeft de golven al gedeeltelijk kunnen breken. Alle mensen die wij kennen zijn daardoor gespaard gebleven.

Maar velen van hen zijn toch getroffen doordat familieleden, vrienden en bekenden wel zijn omgekomen.  Bovendien zijn alle vissershutjes op het strand wel weggespoeld. En dat zijn nu net echt de allerarmste mensen. Deze mensen kennen we allemaal persoonlijk. En voor hen willen we dan ook iets doen. We kunnen niet rustig toe kijken vanuit onze luie stoel, maar daadwerkelijk steun verlenen.

Er is al heel veel geld beschikbaar gekomen gelukkig. Maar er zijn nog miljarden nodig. Want je kunt rustig stellen dat het land Sri Lanka in puin ligt en dat het jaren zal duren voor ze er weer een beetje bovenop zijn. In februari hopen we er naar toe te kunnen gaan. Er zijn, voor al die getroffenen. En geloof me, we zijn daar beslist geen ramp toeristen. Regelmatig hebben we telefonisch contact met Sri Lanka en zijn goed op de hoogte van de situatie ter plekke.

Wilt u ook bijdragen aan directe hulp aan getroffenen dan kunt u uw bijdragen storten op rek. nr 3990.02.510 t.n.v. Wim en Diny Kramer, Oostwijk 13, 7913 TW. Hollandscheveld. (graag met vermelding Sri Lanka)

Een alternatief is natuurlijk ook giro 555, maar wilt u dat er niets aan de strijkstok blijft hangen, dan kunt u beter het geld ter plekke laten brengen en zijn wij uw koerier. En natuurlijk zullen wij verslaglegging doen.

Vandaag hebben wij onze vlag halfstok gehangen en drie minuten stilte gehouden ter nagedachtenis aan al die slachtoffers in Z.O. Azië. Een speciale plaats in ons hart is er voor de bevolking van Sri Lanka. En we willen het niet alleen bij woorden laten, u kunt ons allemaal daarbij helpen!!

 Wim Kramer

00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Vrijdag 24 september  2004  BOEK!

Onderstaande gebeurtenis heeft niet zoveel met Hollandscheveld te maken maar het is wel een leuk verhaal.
Ooit gaf ik mijn broer voor zijn verjaardag een boek. Een ontzettend leuk boek(je). Ik weet nog dat ik het kocht bij Pet aan de Hoofdstraat. Korte tijd later is mijn broer het boek kwijt en hij zegt dat ik het van hem
geleend heb. Kan best, maar ik kan het me niet herinneren. Ik kan en kon het nergens vinden. Ik dacht dat ik het boekje begin zeventiger jaren gekocht heb, zeker weet ik het niet meer. Sindsdien kijk ik in boekwinkels altijd of ik het boek nog kan vinden. Verder heb ik er nooit moeite voor gedaan. Ik lag er nimmer wakker van (mijn broer ook niet) maar toch dacht ik er nog wel eens aan als ik in een boekwinkel kwam.
Ik woon nu in Duitsland en in het begin van de zomer komt m'n zus uit Delft op bezoek. Ze heeft een hele stapel kranten bij zich, waaronder Het Parool. In Het Parool een artikel over Vic van de Reijt, de schrijver van het boek. In was die naam nimmer vergeten. Hij blijkt een bekend figuur te zijn in Nederland. Zei mijn broer die het boekje ooit bezat. Dat wist ik niet eens. Hij doet veel met Nederlandstalige muziek, geeft daar lezingen over en schrijft over teksten. Het artikel in Het Parool was naar aanleiding van zijn top 100 Nederlandstalige muziek en dan vooral tekstueel. In ieder geval bel ik met Het Parool over het artikel en vraag hoe ik in contact kom met Vic van de Reijt. Hij werkt bij een uitgeverij, verneem ik en ik leg vervolgens de secretaresse van de uitgeverij uit wat ik zoek. Vic van de Reijt is op vakantie. Als hij terug is zal ze mij e-mailen. Dat doet ze. Ik dacht dat de titel van het boek ,,Schijt aan van der Reijt'' was of zoiets. Het blijkt ,,voetbal, drank en vrouwen'' te heten. Vic van de Reijt heeft het boekje niet maar ik krijg het ISB nummer en de tip het eens te proberen bij de Nationale Bibliotheek in Amsterdam. De bibliotheek verwees me naar Antiquariaat Boek en Glas in Amsterdam en een telefoontje leverde de verheugende mededeling op dat daar het boekje te verkrijgen was. Voor zeven euro. Boek en Glas had het op haar website staan. (Uitgegeven in 1978. Ik woonde van 1977 tot 1987 in Hollandscheveld). Het was halverwege juli en ik wist toen al dat ik 21 september in Amsterdam moest zijn voor wat anders. Met de antiquair sprak ik af dat ik het boek op die datum af zou halen. Hij beloofde het exemplaar voor mij te bewaren. Op 21 september met de trein, vanuit Hengelo, naar Amsterdam Centraal en onderweg zag ik (gelukkig) een paar flinke files (het is fijn in de trein). Met de tram naar de Agatha Dekenstraat en ik kon het boekje in ontvangst nemen.
In een Amsterdams restaurant ben ik gelijk gaan lezen. Het enige wat me tegenviel was de dikte van het boekje. In mijn herinnering was het dikker. De tekst is echter waanzinnig humoristisch. Dat het grappig was konden zowel mijn broer als ik zich nog wel herinneren.
Vic van de Reijt beschrijft zijn belevenissen bij een Amsterdamse voetbalclub en maakt van muggen zelf verzonnen olifanten. In het restaurant had ik in mijn eentje dikke pret. Later in de trein op de terugweg moet ik het boekje wegleggen. In tijden niet zo gelachen.
Binnenkort krijgt mijn broer het cadeau uit 1978 nog een keer. 26 jaren later!
Wim Muller.

00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Maandag 21 juni 2004  Parkeren in en rond Holl-veld

 

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
Maandag 21 juni 2004  Viagra Alternatief
Onlangs moest ik met één van de muziekverenigingen waar ik lid van ben,
optreden in een verzorgingstehuis. De naam is daarbij minder belangrijk.
Maar soms maak je dingen mee, die je nauwelijks geloven kunt..

Een geinteresseerde bejaarde man kwam de zaal binnen waar we op moesten
treden. Ons was al opgevallen dat zijn gulp wagenwijd open stond. Maar wie
zijn wij, om daar iets van te zeggen..
Een mevrouw van dezelfde leeftijd had deze "open deur" kennelijk ook in de
gaten en maakte de man wel attent op de toestand van zijn kleding. Ze zei "u
heeft uw gulp open staan", de man keek haar geheimzinnig aan en antwoordde
"experiment" en liep door zonder zijn gulp dicht te doen.
De mevrouw liep geergerd naar een zuster met het verzoek hier toch wat aan
te doen.
De zuster sprak de man aan, maar kreeg van de man hetzelfde antwoord
"experiment".
De zuster dacht hier moet ik de hoofdzuster maar even bij halen want het is
vast niet helemaal in orde met deze man.
De hoofdzuster sprak de man enigszins streng toe en verzocht hem dringend
zijn broek dicht te doen. Maar ook zij kreeg slechts als antwoord
"experiment"
Toen ze hem vroeg wat dit experiment dan wel was, antwoordde de man "mijn
buurman had onlangs de knoopjes van zijn overhemd opengelaten en had daarna
wel drie dagen een stijve nek..."

Over een goed Viagra alternatief gesproken..

Wim Kramer
 

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Woensdag 17 maart 2004  MUZIEK!

Muziekuitvoering Juliana/de Bazuin

 

Een aantal keren per jaar presenteert onze muziekvereniging zich den volke. Maar één keer per jaar is er een presentatie waar Juliana/de Bazuin extra haar best voor doet.Dat is het zgn. voorjaarsconcert. Zeker een paar maanden van te voren worden er al muziekstukken uitgezocht door de muziek- commissie en even zovele maanden wordt er op deze stukken geoefend.
En vorige week was het dan zover. Tegen beter weten in verwachtte ik dat heel Hollandscheveld en omgeving uit zou lopen voor deze happening. Want een happening was het zeker. Leuke muziek gepresenteerd door alle onderdelen die JdeB rijk is.

Voor ons muzikanten is zo’n avond erg spannend en ik weet zeker dat bij verschillende jonge muzikanten het zweet in de handen gestaan heeft. Voor sommigen was het dan ook de eerste keer dat ze hun kunnen aan een “groot” publiek mochten tonen.
Vorig jaar mocht ik mijn “50 jarig muzikant” zijn jubileum vieren. Voor mij was het dan ook niet zo heel spannend meer en zeker als je lid bent van 4 muziekverenigingen.
Maar natuurlijk kan ik me de eerste uitvoeringen in mijn lange carriere nog heel goed voor de geest halen. Er is in de loop van de jaren toch wel het één en ander veranderd.

Vroeger was zo’n avond opgesplitst in twee delen. Het deel voor de pauze was bestemd voor de muzikanten. Na de pauze werd er meestal een toneelstuk opgevoerd. Soms gebeurde dat door leden van de muziekvereniging, maar meestal werd een reciteervereniging ingehuurd om een veelal komisch toneelstuk voor het voetlicht te brengen. In die tijd waren er in iedere plaats wel één of meerdere van deze reciteer verenigingen.Tegenwoordig zie je op zo’n voorjaarsconcert eigenlijk nog alleen maar familie vrienden of andere bekenden van de muzikanten. Maar vroeger had je twee soorten publiek. De één kwam voor de muziek terwijl de ander juist voor het toneelstuk kwam. En natuurlijk waren er ook nog mensen die voor beide kwamen. Soms was het zelfs zo dat er mensen waren die met de pauze weer naar huis gingen en anderen kwamen pas in de pauze.

Succes was in ieder geval verzekerd als er ook nog in de streektaal gesproken werd.Bij niet chr. muziekverenigingen was er vaak dansen na. Want kunt u  nog de tijd herinneren dat dansen in bepaalde kringen zondig was? Nou ik wel…..

Iedere verandering hoeft nog geen verbetering te zijn want die avonden hadden toch best wel wat. Met enige weemoed kijk ik in ieder geval wel op die avonden terug. En zeker als ik kijk naar de huidige publieke belangstelling voor een dergelijk voorjaarsconcert. Dan vraag ik me zelfs af of we toch maar niet  terug moeten naar de voorbeelden uit vroeger tijden. Het “voorjaarsconcert” kan dan ook weer gewoon de naam “jaarlijkse uitvoering” krijgen.

Wat er in ieder geval niet veranderd is, is de belangstelling van de jeugd voor de muziek. Binnenkort starten 13 jonge aspirant muzikanten. Te overwegen valt hen naast muzikale vorming ook de eerste beginselen van acteren bij te brengen……

 Wim Kramer.

000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

Zondag 22 februari 2004 KOEPEL (13)

Ja, maar Bertus, het feit dat  ook ik meegewerkt heb aan de Promsconcerten ten bate van de oprichting van een muziekkoepel  betekent in geen geval dat ik voorstander ben van een (permanente) koepel. Ik heb
aan deze "Proms" meegewerkt omdat ik hier min of meer toe verplicht werd. Zoals je weet,  ben ik lid  van "Juliana/de Bazuin" en van "de Schorre Morries" en moest als zodanig meewerken maar  privé en
verenigingswerk horen in de koepeldiscussie gescheiden te blijven.Er zijn reconstructieplannen en er schijnt een commissie te zijn voor de inrichting van de Brink. Maar ik mag toch op z'n minst aannemen dat de
aanwonenden van de Brink toch nog wel wat meer mogen inbrengen dan alleen maar lege briefjes. Wie is Dé commissie?
De heer van der Weide is, zoals hij schrijft, in het bezit van informatie over een verplaatsbare koepel die in slechts enkele minuten gebruiksklaar te installeren is. Het lijkt mij een heel goede zaak dat van der Weide direkt zitting neemt in Dé commissie.
Eerst de "problematiek" rondom de hangjongeren aanpakken vind ik goed bedacht. Maar doe het maar dan.
Wie pakt er het eerst?  We kunnen wel roepen en schrijven dat het kwaad in de kiem gesmoord moet worden maar de persoon die de ideeën over hoe het allemaal  zou moeten, in de praktijk ook wil, kan en  durft uit te voeren mag van mij direct benoemd worden tot ereburger van de gemeente Hoogeveen.Wie komt er met de oplossing en hoe pakken we dat aan.  GEEN WOORDEN MAAR DADEN !
Kom mensen wees nou toch eerlijk. De enige aanpak is waarschijnlijk om de ouderwetse dorpsveldwachter weer terug te halen. We kennen ze toch van vroeger. Toen haalden we ook wel kattekwaad uit. Maar wanneer je een keer goed kennis had gemaakt met hem dan je bedacht je wel duizend keer voordat je weer in herhaling verviel.
Trouwens vijf dagen achter elkaar een feestweek voor de deur vind ik best gezellig. En ook de twee of drie muziekavonden in het jaar een muziektent is ook best vol te houden. Gewoon proberen mee te genieten
van het de muziek. Geen TV aan, want het geluid is echt niet te verstaan.  Ach en voor je het weet is de feestweek voorbij.Maar met vaste regelmaat allerlei muziek of wat ook maar op een geluidskoepel bij mij voor het huis?
Ik zie misschien wel teveel beren op de Brink , maar ik zie dit echt, totaal maar dan ook echt totaal helemaal niet zitten. Ik denk dat ik mij ook maar eens ga mobiliseren en een commissie ga oprichten. Een naam heb ik al. Wat vind je van een "ANTI-KOEPELCOMMISSIE" ?

Albert Tibben.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zondag 15 februari 2004 KOEPEL (12)

Ik kan me de angst van omwonenden echt wel voorstellen. Het zal geen pretje zijn de hangjongeren voor je deur te hebben. Toch blijf ik erbij dat we zijn begonnen met de reconstructieplannen voor het Allee op basis van de ideeën voor een permanente muziekkoepel aldaar.  Dat was niet een ondoordachte spontane oprisping. Zoals ik al eerder betoogde hebben we daar als muzikanten in Hollandscheveld een aantal jaren geld voor bij elkaar gespeeld tijdens de Proms-concerten in de sporthal en zijn we vanuit die organisatie begonnen aan een grotere opzet van de plannen. Er is ook heel duidelijk gepraat over een soort culturele commissie die zich in de toekomst zou moeten gaan bezighouden met het organiseren van zomeractiviteiten op zo'n koepel. Activiteiten op allerlei gebied: muziek, dans, zang, toneel enz. enz. Daar komt nog eens bij dat algemeen het idee was dat zo'n muziekkoepel ook een verfraaiing van het parkje zou kunnen zijn.

Ik ben het  volledig met Wim Kramer eens!  Niet die permanente koepel moet in eerste instantie ter discussie staan maar de jongeren die de overlast veroorzaken. Het zou inderdaad een enorme nederlaag zijn al op voorhand toe te geven aan het onaangepaste gedrag van een klein deel van de jeugd van Hollandscheveld! Geef je daar wel aan toe dan is er helemaal niets meer mogelijk in dit dorp. Dat zou niet alleen jammer zijn maar ook schandalig en te gek voor woorden!!!

  En dus herhaal ik mijn eerder ingenomen standpunt: Het is te vroeg nu al over semi-permanente koepels te praten. Simpelweg TE VROEG!!  De groep die zich bezighoudt met de plannen voor het Allee onderzoekt de mogelijkheden voor een permanente muziekkoepel. Daarbij behoren alle aspecten aan de orde te komen en dus ook het eventuele probleem van overlast veroorzakende hangjongeren. Het doel was, is en moet blijven die permanente muziekkoepel op een mooie plaats in ons mooie dorp.

Als ergens in het traject duidelijk wordt dat het om welke reden dan ook niet haalbaar is moeten we die semi-permanente koepel tevoorschijn halen. Dan pas. Niet nu al!

BERTUS TEN CAAT

-----------------------------------------------------------

Zondag 15 februari 2004 KOEPEL (11)

 

-----------------------------------------------------------

Zondag 15 februari 2004 KOEPEL (10)

Natuurlijk kan ik begrip hebben voor aanwonenden aan de Brink, die klagen
over overlast. Maar dan stel ik toch liever niet de permanente koepel ter
discussie maar wel de jongeren die overlast bezorgen en daarnaast het
wettelijk gezag wat hiertegen optreden moet.
Ik ervaar het als een nederlaag als we gaan wijken voor onaangepast gedrag
van jongeren. Nu is het een permanente koepel wat moet wijken, wat is het
volgende?
Moet een commissie cq een gemeente beleid gaan voren op dit onaangepaste
gedrag of juist een beleid wat gericht is op aanpakken van dit gedrag.
Creëren we niet een soort van gedoogsituatie als we met een boogje om
probleemjongeren heen gaan? Of kun je me verwijten gebrek aan realiteitszin
te hebben? Wat is wijsheid in deze?
Wim Kramer
 

-----------------------------------------------------------

Vrijdag 13 februari 2004 KOEPEL (9)

Natuurlijk moet er zo snel mogelijk een muziekkoepel in het muzikale dorp Hollandscheveld komen. Wij Hollandschevelders houden toch allemaal van muziek. Bijna iedere inwoner van Hollandscheveld is immers, zo verwacht ik, ook in het bezit van de CD “Er zit muziek in Hollandscheveld”.  Op deze CD laten “de Schorre Morries”, “Hollands Geweld” en “de Klimroos” hun muzikale kunnen horen. Verder om hebben wij om niet te vergeten “No Name”, het Mannenkoor, de kerkkoren, Give us Peace, Jedaja en wat nog niet meer. Het zou toch prachtig zijn als genoemde groepen kunnen optreden op een muziekkoepel.

Ik ben zelf ook liefhebber van bijna alle soorten muziek, hoewel “alles op zijn tijd”.

De personen die vinden dat de koepel ergens op de Brink moet komen zijn vast en zeker GEEN aanwonenden van deze Brink. Nou ik  toevallig WEL. En degenen die roepen dat we niet meteen moeten zeuren over hangjongeren, die hebben zelf vast en zeker geen ervaring met geluidshinder of  zijn zelf ’s nachts nooit in hun broodnodige nachtrust gestoord. Graag wil ik iedereen uitnodigen om onze fraaie parkeerplaats naast de Hervormde pastorie te bekijken op een maandagmorgen. Meer regel dan uitzondering dat het de VAM er heilig bij is.  Je houdt het soms niet voor mogelijk wat hier ’s avonds en in de nachtelijke uurtjes gebeurt. Autorodeo, scooterrace, rondrijden met petroleum door de benzine (rookt en stinkt lekker), afval in vele soorten zoals kapot gegooide flessen en vanaf begin december lawinepijlen afsteken en natuurlijk rond de jaarwisseling carbid schieten met een melkbus en zo kan ik nog wel veel meer spannende aktiviteiten opnoemen.   
Het prachtige idee om de oude zieke beuk op de Brink te “droppen” hebben we inmiddels leergeld uit kunnen trekken.

Groepen jongelui die zich mateloos vervelen en midden op de straat blijven staan ook al komen er honderd auto’s aan die graag willen passeren. Nee hoor niet aan de kant gaan, gewoon blijven staan . En het gezegde dat gaat over het aangenaam verpozen, de schillen en de dozen hebben we nooit begrepen laat staan van gehoord want  ook daar gooien we de rotzooi gewoon op de grond dat wil de andere dag vast nog wel branden en anders wordt het wel door een ander opgeruimd.

Ik moet er niet aan denken dat er een muziekkoepel permanent op de Brink komt. Wellicht wordt de koepel binnen de kortst mogelijke tijd veranderd in  een tent waar  je stijle wand race in kunt houden. Een paar lawinepijlen in de koepel afsteken geeft vast en zeker ook wel een paar lekkere knaleffecten.

Een koepel op de Brink prima, maar zeker geen permanente. En de tijdelijke koepel alleen met duidelijke afspraken over hoe, wat, waar, hoelang en wanneer.

Nou ga ik nog vlug even trompetspelen want vanavond hebben we weer muziekrepetitie. Per slot van rekening moet ik er voor zorgen dat ik m’n muziekstukken goed ken. Je weet maar nooit, met de gemeente Hoogeveen.

Zo’n koepel staat er misschien maar zo en dan moet ie wel gebruikt worden!

Albert Tibben

 =======================================================

Maandag 12 januari 2004 KOEPEL (8)

Als toekomstige gebruiker ben ik uiteraard een warme voorstander van het realiseren van een muziekkoepel. Met Juliana /de Bazuin geven we op mooie zomeravonden buurtschapconcerten en één ervan is natuurlijk ook in het centrum van Hollandscheveld. Maar het vinden van een geschikte lokatie is erg moeilijk. Er is erg veel verkeer langs de openbare weg en ook staan de parkeergelegenheden altijd vol auto's.

De muziekvereniging heeft daarom in arremoede de stoep van de eigen repetitie lokaliteit maar als podium
gekozen. Ideaal is dit natuurlijk niet. Het geeft het idee van een buitenrepetitie en mensen lopen dan ook meestal gewoon door met de boodschappen die ze bij de overburen gekocht hebben.
Voor tal van evenementen is zo'n muziekkoepel gewoon noodzakelijk. Denk aan de feestweek, openluchtoptredens van muziek en zangverenigingen, optreden van (amateur) bandjes en noem maar op. Een muziekkoepel is vaak HET centrale punt van een dorp waar in de zomermaanden voortdurend activiteiten moeten zijn. Ik pleit dan ook voor een permanente plaats van zo'n koepel en geen
semipermanente plaats. We laten ons toch niet ringeloren door een stel aan drank en drugs
verslaafde jongeren die de boel proberen te verzieken? Daar is toch een andere koepel voor?
In de vorige 7 afleveringen heb ik niets gelezen over een subsidieaanvraag bij het Prins Bernhard Cultuurfonds. Is dat nooit aangevraagd? Vanuit een andere plaats weet ik dat zij voor de bouw een subsidie van 50.000 euro toegezegd hebben gekregen van dit fonds.
We moeten er vanaf om zo'n muziekkoepel als curiositeit te zien. Het hoort gewoon in ons dorp. En dat niet alleen, het is vooral een noodzakelijkheid!

Wim Kramer

Zondag 11 januari 2004 KOEPEL (7)

De website is wat in de war zodat ik nu pas door krijg waar al dat gekoepel van Bertus en Bert eigenlijk over gaat. Nu snap ik het en ik moet zegge en schrijven dat ik stomverbaasd ben. Ik ben al enige jaren vertrokken uit Hollandscheveld maar als iemand mij tot vanavond de vraag had gesteld: staat in Hollandscheveld een muziekkoepel? Dan zou ik tot vandaag hebben geantwoord: ja, op de brink naast de kerk! In mijn herinnering staat op die plek, op de brink naast de kerk, een muziekkoepel. Ik had zelfs de kleur van de koepel in gedachten: geel met wit. Nu lees ik dat zoiets niet het geval is. Heeft er dan ooit zo'n muziekkoepel gestaan? Tijdens de jaarmarkt bijvoorbeeld? In mijn herinnering heb ik er ook een fanfare orkest horen spelen. Of zit ik er totaal naast? Als er geen muziekkoepel is moet er wel zo gauw mogelijk eentje komen. Ik vind dat iedere Drentse brink (of wat op een brink lijkt) standaard uitgerust moet zijn met een muziekkoepel. Met verplichte muziek van wie muziek wil maken op de zwoele zomeravonden. Niet te luid voor de buren, dus zonder versterkers. Misschien kan 't Oekie eens een balletje opgooien bij de provincie voor subsidie. Met z'n allen op mooie zomeravonden op naar de Brink voor muziek. Ook goed voor toerisme.

Wim Muller

Zondag 11 januari 2004 KOEPEL (6)

Iedereen mag wat mij betreft een andere mening hebben. Daar heb ik niets op tegen. Zoals ik ook niets tegen voortschrijdend inzicht heb. Maar het hoofdstuk SEMI-PERMANENTE koepel hebben we jaren geleden al afgesloten! 't Oekie heeft al een semi-permanente muziekkoepel die je overal kan plaatsen. Punt is alleen dat het niet gebeurt omdat het zoveel werk is... Dus gingen we en gaan we voor een PERMANENTE MUZIEKKOEPEL op het Allee! Een plek waar in de zomermaanden culturele activiteiten rond kunnen worden georganiseerd.

Ik heb het niet over vooroordelen over hangjongeren. Ik zeg ook niet dat ik het prachtig zou vinden als zo'n koepel zou fungeren als overdekte hangplek voor jongeren. Ik zeg letterlijk: "... waarom dus niet positief op het doel af? De eerste HANGMUZIEKKOEPEL waarvoor de hangjongeren verantwoordelijk zijn bijvoorbeeld?????!!!!! Die jongeren er dus ook eens bij betrekken, desnoods met de oren erbij slepen en ze niet al bijvoorbaat tot OVERLAST bombarderen!!! "

Ja, ik heb makkelijk praten aan het Opgaande. Net zo makkelijk als mensen aan het Hoekje, de Otto Zomerweg, deRiegheidestraat, de Kreuzestraat, de Tormentil, het Zuideropgaande, de Riegshoogtendijk, de Brummelstraat, de Kerkenkavel, de Kooimanstraat, het Jan Wintersdijkje, de Sellerstraat, de Bleckkingstraat enz. enz. enz. enz.! Met andere woorden, moeten we nou potverdorie de inrichting van zo'n Allee, de bouw van een koepel, af laten hangen van de eventuele overlast van een handjevol etters??!! Oftewel, we passen onze plannen aan door de kleinst mogelijke minderheid de zin te geven??? Daar weiger ik principieel aan mee te werken!!!!!!!!!!!!!!!!

En wat die kosten betreft, daar hebben we het nog wel eens over. Jaap Wolters heeft als directeur van de RaboBank indertijd toegezegd dat die koepel er zou komen. " Daar heb ik wel een potje voor" waren zo ongeveer zijn woorden. Jaap Wolters is niet meer. De Rabobank nog wel en die kunnen zulke toezeggingen niet zomaar van tafel vegen want daar hebben we al die jaren mee gerekend!!!!!!!!

Bertus ten Caat

Zondag 11 januari 2004 KOEPEL (5)

Ideeen en meningen kunnen in de loop der jaren veranderen. Voortschrijdende inzichten noemt men dat. Ik ben geen tegenstander van een muziekkoepel. Zeker niet. Dat maak jij er steeds van. Alleen het idee voor een semi-permanente voorziening leek mij niet zo gek. Wat is er verkeerd aan een iets andere mening. Waar dient een muziekkoepel voor? Om -overdekte-uitvoeringen te houden van bv. muziekgroepen. Waarom zou dat niet kunnen in een semi-permanente overkapping. Dat veranderd toch niets aan de functie. Jij zou het prachtig vinden dat de koepel meteen zou kunnen fungeren als overdekte hangplek voor jongeren. Jij hebt makkelijk praten daar aan het Opgaande. Als buurtbewoner zou ik er toch iets anders over denken. Hangjongeren zorgen nou eenmaal per definite voor overlast. En kom nou niet aan met het woord vooroordelen want ons land zit vol met voorbeelden van overlast die hangjongeren veroorzaken. Daar verander jij ook niets aan. De (drank en drugs)overlast is ook in Hollandscheveld een probleem. Daar kun je je ogen niet voor sluiten. Hoewel ik zelf geen overlast heb bij mij in de buurt kan ik mij bij een hangplek midden in een woonbuurt van alles voorstellen. De overlast die de hangjongeren veroorzaakten bij de restanten van de beuk op de Brink waren niet gering. Ik heb het zelf aan den lijve meegemaakt. Daarom mijn voorkeur voor een muziekkoepel in een andere vorm. Als die mening door de rest van de werkgroep niet op prijs wordt gesteld, dan zal ik mij uiteraard direct terugtrekken. Maar een muziekkoepel te bouwen op de Brink omdat dat zo leuk lijkt, lijkt me geen goed uitgangspunt. Hij moet wel degelijk een functie hebben. En wat de kosten betreft: er is inderdaad begin jaren 80 een ontwerp gemaakt voor een muziekkoepel. Een eenvoudig ontwerp met eenvoudige, degelijke materialen. De kosten zijn toen door een deskundige berekend en kwamen toen al uit op f 80.000,-- De prijs zal nu, afhankelijk natuurlijk van de uitvoering, op dit moment wel beduidend hoger liggen.

Bert van der Weide

 

Zondag 11 januari 2004 KOEPEL (4)

Als je op de fiets stapt en je zegt dat je naar Zwolle wil fietsen mag ik aannemen dat je voornemen oprecht is. Als je erbij zegt dat het vanwege moeheid, regen en andere tegenslag waarschijnlijk Meppel zal worden is je tocht al bijvoorbaat mislukt... Dat gevoel kreeg ik toen ik je stukje las Bert! Het deed me ook denken aan de ontwikkelingen rond Buitenvaart. Dat begon met een bericht in de krant waarin stond dat de Mr. Cramerweg zou worden doorgetrokken. Eindelijk!!!! Vond iedereen... Ik kreeg argwaan omdat ik het wel heel erg plotseling uit de lucht vond vallen en vroeg in een mail aan de gemeente of men misschien bezig was met het ontwikkelen van plannen voor nog meer Industrieterrein bij Hollandscheveld waarbij de doortrekking van de Cramerweg goed uit zou komen. Mij werd verzekerd dat dat niet aan de orde was. Er was nu subsidie uit Europa en de weg kon nu gewoon worden aangepakt! Nauwelijks 3 maand later kwam Buitenvaart 2 met het voorkeursrecht op een enorm gebied WEL op de proppen. We zijn nu ruim 3 jaar verder.De DOC gedrochten staan er al, gebouwd zonder vergunningen..., de fabriek draait al maar de Cramerwegdoortrekking is voorlopig weer van de baan...... Het bosje van Jan Seinen zou blijven staan als grens van het nieuwe industriegebied. Tuurlijk. Nu is de gemeente bezig met een vergunning voor de kap van meer dan 3000 m2 van dit bosje. Wantrouwen? Waarom???.....

Dat het idee van een semi-permanente koepel van jezelf is schreef je inderdaad. Maar door jou visie werd mijn wantrouwen gewekt. Je komt niet in Zwolle door te roepen dat je Meppel als einddoel beter acht! Je bouwt geen muziekkoepel door te zeggen dat je maar beter GEEN muziekkoepel kan bouwen....

Wat zo'n koepel zou moeten kosten weten we (nog) niet. Maar bedragen van ' ettelijke tonnen' (in guldens waar destijds over werd gesproken lijken me schromelijk overdreven!). Er is overigens een leuk startkapitaal bij elkaar gespeeld in de afgelopen jaren dat de Proms werden gehouden!

We zijn begonnen met het idee voor een muziekkoepel op het Allee. Dat moet ook het doel zijn en het doel blijven vind ik. Als je daar vanuit een voorbereidingsgroep (waar jij toch ook lid van bent Bert?) zélf allerlei nadelen voor gaat opvoeren wil je blijkbaar niet.....

En waarom dus niet positief op het doel af? De eerste HANGMUZIEKKOEPEL waarvoor de hangjongeren verantwoordelijk zijn bijvoorbeeld?????!!!!! Die jongeren er dus ook eens bij betrekken, desnoods met de oren erbij slepen en ze niet al bijvoorbaat tot OVERLAST bombarderen!!!

Van die dingen dus! Gewoon niet altijd naar beren zoeken die wel eens op de weg zouden kunnen liggen. Of staan of zitten of weet ik veel.... We willen en wilden een muziekkoepel. Dat is ons doel. Punt!!!

Bertus ten Caat

Zondag 11 januari 2004 KOEPEL (3)

Jouw reactie op mijn verhaal over de muziekkoepel verbaast me enigszins. Ik schreef dat de plannen voor een muziekkoepel nog steeds overeind staan, zowel bij de werkgroep, de gemeente als de projectontwikkelaar. Ik snap dan ook niet waarom je nou opeens het gevoel bekruipt dat de koepel van tafel wordt geveegd. Waarom toch dat wantrouwen. Bij elke vergadering die er in de afgelopen jaren is geweest van de werkgroep met welke instantie dan ook is steeds de muziekkoepel aan de orde geweest. Steeds werd gezegd dat dat de basis was van alle verdere plannen. En als het geld er is (hetgeen overigens nog lang niet het geval is) dan komt de muziekkoepel er zeker. En het idee van een semi-permanente muziekkoepel is puur een eigen mening van mezelf. Dat staat ook in het eerdere schrijven. En dit idee zal ik dan ook blijven verdedigen. Mijn idee is dat een permanente muziekkoepel meer nadelen dan voordelen zal opleveren. Er zijn prachtige voorbeelden van semi-permanente oplossingen. Ik ben echter de laatste die de plannen zal tegenhouden. Dat de terugkoppeling van de informatie over de vorderingen van de plannen naar de achterban (commissie Night of the Proms)  summier was, is waar. De diverse besprekingen richtten zich echter voornamelijk op de bouwplannen van het complex "t Allee, eventueel in combinatie met een nieuw dorpshuis. Hier is veel energie in gestoken en heeft heel lang geduurd. Omdat er over de muziekkoepel niets anders te melden viel dan dat deze wordt opgenomen in de plannen, was de noodzaak van terugkoppeling van deze informatie niet direct noodzakelijk. Als het aan de betrokken partijen ligt (wergroep 't Allee, gemeente en projectontwikkelaar) komt de koepel er zeker. Bij de verdere invulling van het gebied rond 't Allee zal de oorspronkelijke samenstelling van de werkgroep weer worden hersteld.

Bert van der Weide

Zondag 11 januari 2004 KOEPEL (2)
 

Zaterdag 10 januari 2004 KOEPEL (1)

Zaterdag 10 januari 2004
 

Donderdag 1 januari 2004