SRI LANKA NA DE TSUNAMI  (een reisverslag)

 Iedereen weet wat voor een geweldige ramp zich heeft voltrokken in de
 landen die rondom de Golf van Bengalen liggen. In 15 minuten tijd heeft een
 vloedgolf die soms een hoogte had van 20 meter alles vernietigd wat op
 zijn weg lag.
 Het gevolg is dat er inmiddels al 150.000 mensenlevens zijn te betreuren
 en de verwachting is dat dit aantal nog steeds zal stijgen. Immers water wat
 het land instroomt moet er ook weer uit dus talloze slachtoffers zijn
 meegesleurd terug in de oceaan.
 In Sri Lanka, een van de meest getroffen landen, zijn inmiddels 30.721
 doden geborgen. Tijdens ons verblijf daar werden nog 28 lijken onder de modder
 en puin weggehaald..
 Onder de doden zijn 9.000 kinderen, jonger dan 18 jaar en 12.083 vissers.
 Er zijn 4.951 vermisten en ongeveer 1 miljoen daklozen. Bijna iedereen in het land

heeft wel een familielid of een vriend verloren want de vloedgolf heeft de gehele noord-

oost- en westkust getroffen. 32.000 vissersboten zijn beschadigd of verzwolgen door

de vloedgolf.  Alleen het kustgebied ten noorden van Colombo tot Chilaw is gespaard

gebleven.  Dat is juist het gebied waar wij ieder jaar naar toe gaan. Maar hele
kustgebieden zijn vaak tot 5 kilometer landinwaarts vernietigd. Huizen staan
er niet meer.  Palmbomen gaan dood en rijstvelden zijn voor jaren onbruikbaar

geworden.
 Ieder jaar bezoeken we als het even kan dit mooie Sri Lanka en we hebben  in
 dubio gestaan of we het in deze situatie wel konden maken om te gaan.  Immers
we wilden beslist geen ramptoeristen zijn en niemand in de weg lopen. Wel waren we

ervan overtuigd dat we niet met lege handen aan konden komen, als we zouden gaan.

Daarom hadden we besloten om een actie op touw te zetten en deze hulp ter plekke

aan te bieden. We konden de bewoners van ons  tweede vaderland niet in de kou laten

staan. Veel Hollandschevelders hebben onze actie gesteund en we kunnen niet genoeg

zeggen hoe we deze steun  gewaardeerd hebben.
 Dit jaar is ons bezoek aan Sri Lanka dan ook een reis met meerdere gezichten geworden.

Enerzijds was er het blije terugzien van vrienden en bekenden. Anderzijds hebben we met

eigen ogen gezien hoe dit mooie land met zijn prachtige bewoners getroffen is door een

geweldige catastrofe. Op ons heeft dat geweldig veel impact gehad en daardoor was er

eigenlijk van een 'normale' vakantie geen sprake. Het waren dan ook drukke weken voor

ons. De bezoeken aan de inmiddels dierbare vrienden en bekenden slokten veel tijd op. We

hadden, net als  ieder jaar trouwens, fietsen gehuurd om iedereen te kunnen bezoeken. En

dan is  het ook oppassen geblazen met dat chaotische verkeer en moet je er steeds aan
denken links te rijden. Bovendien was het altijd 30 graden C en soms meer. (één dag meer

dan 40 gr.C)
 Het verschil met andere jaren was ook de verblijfsduur. Ons budget reikte niet voor een

langer verblijf dan twee weken, waar het anders meestal 3 of  4 weken waren. We moesten

dus zelfs, hoe gek het ook klinkt, in deze  'vakantie' een agenda bijhouden, om iedereen te

kunnen bezoeken. De streek waar wij altijd onze uitvalsbasis hebben (rond Negombo) was,
zoals gezegd, door de tsunami nauwelijks getroffen. Er ligt een koraalrif voor de kust, die

de tsunami brak. Maar indirect weer wel, want toeristen zijn massaal weggebleven en hotels

werden daardoor gedwongen personeel te ontslaan. En op kleine schaal zijn ook daar toch

een aantal huizen verwoest. Een van de bewoners is een bekende van ons. (ober van ons hotel)

Zij leefden letterlijk op de puinhopen van wat eens hun huis was. Nog wel een dak  boven het

hoofd, wat bijna op instorten stond en geen voor en achtermuur...
 Eén van de baby's was door de omstandigheden al getroffen door een  ernstige bronchitis.

De ratten kropen overal op en door.Dank zij onze gulle gevers konden we zorgen voor

vervangende woonruimte voor dit gezin van 9 personen waaronder twee baby's, door hen een

jaar huur aan te bieden (een jaar huur is in SR voorwaarde om te kunnen huren) Ook  meege-

brachte kledingstukken  van Hollandscheveldse modezaken werden dankbaar in ontvangst genomen.

 Het op instorten staande huis                                Hun nieuwe huis

Het gezin in hun nieuwe woning       
 

 Twee dagen hebben we in het zuidelijkste puntje van Sri Lanka door  gebracht bij Age en Gerard.

Twee Nederlandse mannen die al meer dan dertig jaar Sri Lanka een warm hart toedragen.

Onderweg naar het zuiden hebben we zeker  160 km kuststrook gezien die totaal weggevaagd is.

Het lijkt alsof er een bom  op is gevallen. Kilometers en kilometers tentenkampen zorgen voor

vervangend onderkomen. Maar denk je eens in, in een tent met een gloeiend hete zon en dan bij

meer dan dertig graden.. Het regenseizoen staat eraan te komen. En die tropische buien zijn

geen buitjes zoals hier. Hier wordt het dan al  gauw een wolkbreuk genoemd. Onderweg kwamen

we honderden demonstrerende mensen tegen keurig geformeerd langs de weg met protestborden.

Hier zouden we in zo'n situatie allang een weg hebben geblokkeerd, maar die mensen zijn daar

 veel te vriendelijk  voor. Ze demonstreerden tegen het ondoorzichtige beleid van de overheid.
 Getroffenen weten totaal niet waar ze aan toe zijn. Of ze een andere  woning kunnen krijgen

en waar die dan gebouwd moet worden. Want in een strook tot 100 meter van zee mag niet meer

gebouwd worden Het resultaat is, dat er  een run op grond is ontstaan en er inmiddels woeker

prijzen gevraagd worden.  De overheid heeft ervoor gezorgd dat de infrastructuur weer hersteld is
 (spoor en weg) maar laat de mensen tot nog toe aan hun lot over. Er gaan hardnekkige geruchten

dat alle ministers een nieuwe mercedes hebben  gekregen en de president zelfs drie... Vanmorgen

kregen we nog een mail met het bericht dat de onrust in Sri  Lanka lijkt toe te nemen. Uit alle

landen van de wereld zagen we vrijwilligers aan het werk. Belangeloos zetten ze zich in, door

b.v. het bouwen van houten  noodwoninkjes (eigenlijk provisorische schuurtjes) voordat de regen

komt. Diepe indruk heeft ook het bezoek aan de weggespoelde trein gemaakt. Op de TV hadden we

hier al beelden van gezien, maar als je daar dan staat.. 1700 Mensen zijn er omgekomen. De trein is

inmiddels weer rechtop gezet en men heeft plannen hier een  soort van herdenkingsmonument van te

maken.
 Aan de rand van de weg is een massagraf gegraven waar tweeduizend doden begraven zijn. Slechts

een afzettingslint markeert de plaats... Bij Age en Gerard aangekomen, die overigens schitterend

wonen in de  bergen, werden we meegenomen naar hun guesthouse. Tenminste naar dat wat ervan
 over was. Met tranen in de ogen lieten ze ons hun voormalige bezit zien, want herbouwen doen ze

niet meer. Wel zetten ze zich in voor andere  getroffenen. Zo zijn ook zij een actie begonnen om drie

dakloze gezinnen weer een huis  te bezorgen. De grond hiervoor is inmiddels gekocht (net op tijd) en

de fundering is al gelegd. Aan dit project hebben we ook een deel van ons actiegeld afgestaan, 

wetend dat dit een goede besteding is. Door A en G worden we ook verder op de hoogte gehouden

 via mailcontact. Onderweg  konden we ook op hun advies onze meegebrachte kleding aan mensen

geven die het  echt nodig hadden. De dankbaarheid van de mensen was geweldig groot.

    

Op de puinhopen                                                                  De gekochte al bewerkte grond

 Uitdeling van kleding

 Terug op onze uitvalsbasis hadden we nog alle verschrikkingen op ons netvlies staan. Er is nog

onnoemelijk veel te doen daar. Dat gaat jaren kosten... Het overgebleven geld wilden we besteden

aan het kopen van een boot voor getroffen vissers. We konden kiezen tussen het kopen van een

motorboot,  waar twee gezinnen mee geholpen zouden worden. Het alternatief was de aanschaf
 van twee (zeil) catamarans, waardoor 4 gezinnen weer een perspectiefvolle toekomst kunnen

krijgen. Onze keuze was dus niet moeilijk. Het werden de twee catamarans. De maker verzocht

ons onze namen op te geven om op de  boot te kunnen zetten. Wij kozen ervoor, zonder anderen

tekort te willen doen, de school waar onze dochter Mirjam les geeft, "de Wingerd" te vernoemen.

Zij hadden als school ook de grootste financiële bijdrage geleverd. Dus het wordt nu "de Wingerd"

NL

     

 De foto zegt genoeg.                                        De nieuwe catamarans   

          Zo komen ze er uiteindelijk uit te zien

 We hebben de grootste uitgaven hier genoemd. Maar ook her en der hebben we mensen kunnen

helpen door hen b.v. te helpen om een maand eten te kunnen kopen. We hebben een bewogen

reis achter de rug. Maar onze dankbaarheid is ook geweldig groot, dat we toch een steentje

 hebben kunnen bijdragen om het  leed van mensen te verzachten. We beseffen dat dit nooit

gekund had zonder de steun van al die mensen die aan onze actie hebben bijgedragen! Het was
 wellicht maar een druppel, maar vele druppels maken toch een regenbui!!

Nogmaals heel, heel hartelijk dank!!!

 Wim en Diny Kramer,
 Oostwijk
 H'veld
 

SRI LANKA ( door Wim Kramer) 

Met enige regelmaat veroorloven wij ons de luxe om Sri Lanka te bezoeken. Natuurlijk was dat niet de opzet toen wij er de eerste keer naar toe gingen. Maar ik kan iedereen verzekeren dat één bezoek al tot een verslaving kan leiden. En nu leggen we er iedere eurocent voor opzij om er in ieder geval één keer per jaar te komen.
Een schitterend land, nog niet overspoelt met toeristen. En de meest vriendelijke bevolking van deze aardbol. Met een Nederlandse historie uit de tijd van de Oost Indische Compagnie.

Onze uitvalsbasis is een hotel, gelegen in klein plaatsje aan de westkust van Sri Lanka en ongeveer 40 km ten noorden van de hoofdstad Colombo.  Als we er arriveren, worden we enthousiast verwelkomt door veel mensen die we er hebben leren kennen de afgelopen jaren. Over het algemeen is de Sri Lankaanse bevolking erg arm. Ik denk zelfs zeker 90 procent. Bovendien heeft er al jaren een burgeroorlog gewoed, die het land heeft uitgemergeld.

Maar het gekke is dat diezelfde bevolking van dat kleine beetje wat ze hebben ook nog met je willen delen. Als we ergens uitgenodigd waren, kregen wij vaak thee met een banaan en zaten zij toe te kijken. De gasten gaan altijd voor. We voelden ons niet altijd even gemakkelijk in zo’n situatie. Het meubilair bestond vaak uit vier stoelen en een tafel. Er werd op de vloer geslapen op een matje. Er was slechts één kast, zonder deur en daar zat hun hele hebben en houden in.

Natuurlijk komen we er nooit met lege handen, want je ziet vanzelf wel wat ze nodig hebben en niet zelf kunnen kopen.. Zeep, shampoo, tandpasta, maar ook schriften en pennen voor de schoolgaande kinderen. Het vervelende is dat je aan een aantal kilo’s gebonden bent en heel erg goed moet uitkijken wat je meeneemt aan gewicht.

Eigenlijk kun je zeggen dat het deze kansarme mensen aan alles ontbreekt. Maar hun optimisme is grenzeloos.Het zijn lieve spontane open mensen. 

Waarom vertel ik dit verhaal? Dat mag duidelijk zijn. Want ook Sri Lanka is getroffen door de tsunami ramp. Met name het oosten, noorden en zuiden van het land is ernstig getroffen. Er zijn duizenden doden. Hele plaatsen zijn letterlijk weggespoeld. Zo is de plaats Galle in het uiterste zuiden ernstig getroffen. Vorig jaar hebben we er nog een bezoek gebracht. Het gekke is dat alles wat de Nederlanders er indertijd neergezet hebben nog staat. De rest is verdwenen. Wat nog staat is een museum, met heel veel overblijfselen uit de OIC tijd, de Ned Herv. Kerk, die wel wat weg heeft van de Hollandscheveldse Herv. Kerk en het fort.  Dat zegt toch wel iets over de bouwkunde van de Nederlanders.

Maar met name alle plaatsen die aan de kust liggen zijn bijna zonder uitzondering zeer ernstig getroffen door de zeebeving. De plaats waar wij altijd verbleven, is als door een wonder gespaard gebleven, maar wel verklaarbaar. Voor de kust ligt namelijk een koraalrif en dat heeft de golven al gedeeltelijk kunnen breken. Alle mensen die wij kennen zijn daardoor gespaard gebleven.

Maar velen van hen zijn toch getroffen doordat familieleden, vrienden en bekenden wel zijn omgekomen.  Bovendien zijn alle vissershutjes op het strand wel weggespoeld. En dat zijn nu net echt de allerarmste mensen. Deze mensen kennen we allemaal persoonlijk. En voor hen willen we dan ook iets doen. We kunnen niet rustig toe kijken vanuit onze luie stoel, maar daadwerkelijk steun verlenen.

Er is al heel veel geld beschikbaar gekomen gelukkig. Maar er zijn nog miljarden nodig. Want je kunt rustig stellen dat het land Sri Lanka in puin ligt en dat het jaren zal duren voor ze er weer een beetje bovenop zijn. In februari hopen we er naar toe te kunnen gaan. Er zijn, voor al die getroffenen. En geloof me, we zijn daar beslist geen ramp toeristen. Regelmatig hebben we telefonisch contact met Sri Lanka en zijn goed op de hoogte van de situatie ter plekke.

Wilt u ook bijdragen aan directe hulp aan getroffenen dan kunt u uw bijdragen storten op rek. nr 3990.02.510 t.n.v. Wim en Diny Kramer, Oostwijk 13, 7913 TW. Hollandscheveld. (graag met vermelding Sri Lanka)

Een alternatief is natuurlijk ook giro 555, maar wilt u dat er niets aan de strijkstok blijft hangen, dan kunt u beter het geld ter plekke laten brengen en zijn wij uw koerier. En natuurlijk zullen wij verslaglegging doen.

Vandaag hebben wij onze vlag halfstok gehangen en drie minuten stilte gehouden ter nagedachtenis aan al die slachtoffers in Z.O. Azië. Een speciale plaats in ons hart is er voor de bevolking van Sri Lanka. En we willen het niet alleen bij woorden laten, u kunt ons allemaal daarbij helpen!!

 Wim Kramer,