Hollandschevelders schrijven voor en over Hollandschevelders!

Dit is een PAGINA waarop bezoekers hun reacties, nieuwtjes, feitjes,
wetenswaardigheden of andere openbaringen kunnen plaatsen. Inzenden
via email : info@hollandscheveld.nl onder vermelding
Voorwaarden: Het onderwerp moet met Hollandscheveld te maken hebben.
Hou het beschaafd, Geen nepnamen, geen advertenties en
ondertekend!

Als webredactie zullen we proberen zo objectief mogelijk inzendingen te
beoordelen en in principe alles plaatsen voor zover het mogelijk is qua
ruimte. Waar nodig zullen we redigeren!

 

 

 

 

Woensdag 10 december 2003
 
Kerstmuziek
 
Bertus zette mij aan met zijn link naar "Juliana de Bazuin", om eens een impressie te maken       van de "problemen" die een muzikant kan hebben in de kerst periode.

 

Wim Kramer als beginnend muzikant

Al een aantal jaren ben ik nu, tot genoegen, lid van de muziekver. "Juliana de Bazuin". Naast deze muziekvereniging ben ik ook nog lid van 3 andere muziekververenigingen. Op zich doe ik dat met heel veel plezier, zelfs met een kwakkelende gezondheid. En over het algemeen geeft het lid zijn van zoveel muziekverenigingen ook geen problemen. Het "bijt" elkaar niet.

 Maar in de voorbereiding naar en met de kerstfdagen is dat totaal anders.Half oktober begint het al.  Want iedere muziekvereniging kent wel z'n eigen kerstconcert en daarnaast zijn er diverse uitnodigingen van kerken, verpleeg en verzorgingshuizen. Er wordt geoefend op diverse kerstnummers. Sommigen heel traditioneel en anderen weer modern. Van het "stille nacht" tot "Rudolfh, the rednosed reindeer" Sommige nummers worden weer door meerdere korpsen gespeeld. Vaak krijg ik de vraag "komt het niet je neus uit?" Nou, ik heb daar beslist geen last van. Ik vind het een sfeervolle gezellige tijd. En daar hoort kerstmuziek bij, ook al begint dat dan al in oktober.

 
Toch veroorzaakt  deze kersttijd voor mij ook ieder jaar weer voor spanningen. En dat zou in deze periode toch eigenlijk niet moeten.
Punt is dat er soms extra gerepeteerd moet worden. Optredens ingepland. En vooral dat laatste bezorgt mij regelmatig hoofdbrekens. Want naast optredens met de verenigingen zijn er vaak ook nog individuele optredens, meestal in kerken. Maar je kunt jezelf niet opdelen natuurlijk. En toch wil je iedereen tevreden houden. Zo moet ik a.s. vrijdag in de R.K. kerk van Slagharen repeteren, omdat daar de generale repetitie is voor een kerstconcert wat a.s. zaterdag plaats vindt met een andere vereniging. Maar tegelijkertijd moet ik met "Juliana de Bazuin" optreden tijdens een kerstconcert in de sporthal van Elim. Verder heb ik een optreden 's middags en 's avonds op 17 december in het verpleeghuis Clara Feyoenaheem. Maar tegelijkertijd heb ik 's avonds ook een optreden voor bejaarden in de Tamboer.
Nu heb ik mezelf een paar regels opgelegd om toch keuzes te kunnen en te moeten maken. Een uitvoering/optreden gaat altijd voor een repetitie. En in het geval van gelijktijdig optreden kijk ik bij welke vereniging ik het hardst nodig ben. En die keuze moet je zelf maken, want daar wordt door iedere vereniging weer op dezelfde wijze over gedacht natuurlijk. Want nergens kunnen ze je missen.
 
Juliana de Bazuin heeft zelfs twee optredens gepland tijdens de kerstnacht op hetzelfde tijdstip. Hoe ze dat opgelost hebben? Gewoon een opdeling gemaakt van het korps. Een deel van het korps gaat, zoals al jaren traditie is, door dorpen en buurtschappen om kerstliederen te laten horen. Want dat wordt altijd zeer op prijs gesteld.
Nu zijn er ook altijd muzikanten die een goede reden hebben om daar niet bij te zijn.Vaak zijn dat vooral gezondheidsredenen. Met name de kou is dan een probleem. Maar blazen (toeteren) kunnen deze mensen nog als de beste.
En zo kan dit deel dus toch optreden tijdens de kerstnachtdienst in de geref. kerk van Hollandscheveld. En bij deze laatste categorie blaas ik dan mijn deuntjes mee. Je zou bijna een opdeling kunnen maken met andere namen n.l. de botterbloem en de dotterbloem, met een knipoog naar de (nog) gezonde en gedotterde muzikanten.....

Kersttijd een leuke tijd, maar ook drukke tijden voor predikanten en muzikanten. Het verschil zit hem eigenlijk alleen in de betaling......
Wim Kramer

                                                                                                                                                             

 
Zondag 7 december 2003
 
Zojuist gekeken naar een prachtige drie kwartier durend programma op de televisiezender ARTE. Een Franse televisiezender, ook gericht op Duitsland. In het Duits dus. Franse televisiemakers hebben documantaires gemaakt over sportduels. De eerste aflevering ging over rivaliteit tussen Nederland en Noorwegen op schaatsgebied.
Het ging over de duels Ard Schenk tegen Groenvold, Piet Kleine tegen Sten Stensen, Bart Veldkamp/ Rintje Ritsma tegen Johan Olav Koss. De Duitse kijker werd uitgelegd waarom het schaatsen in Nederland zo polulair is. Een Nederlandse schrijver (die ik niet kende) verhaalde over de tachtigjarige oorlog waarbij in de slag om Alkmaar de Nederlanders op schaats de Spanjaarden van achteren verrasten en zo de stad bevrijdden. De ontwikkeling van de schaats (het type schaats ,,Noren'' werd ,,Noorweger'' genoemd) kwam aan bod. De Elfstedentocht kwam uitgebreid aan bod.
Tussendoor kwamen bovengenoemde schaatsers zelf aan het woord om te vertellen hoe ze het destijds hadden beleefd.
Een heel stuk Piet Kleine met zijn befaamde race toen hij Olympisch kampioen werd in Insbruck. Prachtige beelden en commentaar van de beide schaatsers. Ook origineel commentaar van Noorse en Nederlandse verslaggevers.
En hoe Piet Kleine verviolgens in Nederland werd geeerd. Zijn huldiging in Insbruck en dat hij vanwege die prestatie sportman van het jaar werd in Nederland. Ook werden beelden vertoond van Piet bij Mies Bouwman. Mies Bouwman bij de aankondiging: ,,En hier is hij, de olympisch kampioen uit Hollandscheveld, Piet Kleine''. Hoe hij optrad in die show met de medaille om zijn nek en zich duidelijk opgelaten voelde. Tussendoor vertelde Piet dat hij liever de vijf of de tien kilometer reed. Ook de marathoncarriere en de stempelmaleur en diskwalificatie bij de Elfstedentocht kwam uitgebreid aan bod. En het bruggetje bij Hinderlopen dat naar hem werd vernoemd.
Prachtige beelden waar ik ademloos naar heb zitten kijken.
Ook vertelde Piet Kleine hoe hij na iedere winter maar moest zien of hij weer ergens werk kon krijgen. Dat hij daarom na zijn gouden medaille aan de minister had gevraagd of hij misschien postbode kon worden. En beelden van het postkantoor in Hoogeveen en dat Piet onder begeleiding van een collega aan z'n eerste ronde brieven wegbrengen begint.
Sten Stensen vertelde dat die nederlaag tegen Piet Kleine hem de lust tot schaatsen had ontnomen. Na zijn gouden medaille op de vijf kilometer was hij er vast van overtuigt dat hij ook de 10 kilometer ging winnen. Hij vertelde dat hij over die teleurstelling niet meer heen is gekomen, zeker niet toen Piet even later in Heerenveen ook nog wereldkampioen allround werd.
Een prachtige documantaire.
Of de uitzending in Nederland te zien is geweest weet ik niet. Misschien weet Piet Kleine het? Of Herbert Dijkstra, de NOS verslaggever uit Pesse? Hij kwam ook aan het woord in de film en stond in de aftiteling. Ik weet niet of het bekend was in Hollandscheveld en of er iemand is die ooit van televisiezender ARTE heeft gehoord.
Die film hoort eigenlijk in het digitale museum van Hollandscheveld.
 

 Wim Muller

                                                                                                                                                             

Woensdag 3 december 2003
 
 
De big boss
 
In het weiland achter ons huis, lopen naast kippen, eenden en geiten, ook zeventien herten. Damherten wel te verstaan. Puur liefhebberij, dus niet voor de pot!
En één daarvan is natuurlijk de big boss. Hij valt  op door zijn fiere houding en zijn inmiddels prachtige gewei. Ook is hij groter dan de rest. En een baas is het. Als er gevoerd wordt, is er maar één die het recht heeft als eerste bij de voerbak te zijn. Is er een ander hert voor, dan laat hij zich genadeloos gelden.
Mannetjes jonger dan twee jaar worden door hem nog niet serieus genomen, maar zijn ze inmiddels van die leeftijd dan wordt het tijd ze weg te doen anders is het hommeles.
Herten stellen weinig eisen. Ze kunnen dag en nacht buiten blijven ook in de winter. Toch heb ik wel een provisorisch onderkomen gemaakt want het blijkt dat ze vooral een hekel hebben aan regen. En de bok heeft heeft dan weer de beste plaats natuurlijk.
Het afkalven gaat over het algemeen ook probleemloos. Wat dat betreft zit er weinig verschil met wat er in de natuur plaats vind. Wel wachten ze er mee tot het gras behoorlijk hoog is.
In de zomer eten ze gras. In de winter hooi en voer ik ze wel bij met speciaal hertenbrok.
Een twee meter hoge omheining met aan de binnenkant een stroomdraad zorgt ervoor dat ze niet in de bossen van Schoonhoven verdwijnen.
De herten zijn over het algemeen erg schuw, maar ze eten wel uit mijn hand. Maak ik echter een ietsje andere beweging dan gaan ze er direct vandoor.
Dat is natuurlijk een probleem als er iets met een dier is. Is het een kleinigheid dan lost dat zich vanzelf wel vaak op. Maar is het dier ernstig ziek en heeft het b.v. medicijnen nodig dan moet het eerst verdoofd worden met een verdovings geweer.
Probleem is dat hier maar weinig mensen vergunning voor hebben. Meestal moet ik dan de handelaar bellen die in Enschede woont. Vaak zit die dan net in Limburg of nog zuidelijker.
Vorig jaar had ik zo'n probleem en ook dit jaar weer. Wat was n.l. het geval, in de bronsttijd wil de bok de ree-geiten dekken. Daar gaat altijd een hele ceremonie aan voorspel vooraf. Onderdeel is o.a. dat de vrouwtjes zich niet zo maar laten dekken. De ree-bok moet hier behoorlijk veel moeite voor doen. En het is dan een geren van jewelste door het land. Dit gebeurt, niets menselijks is hen vreemd, hoofdzakelijk 's nachts. Waarschijnlijk is de bok in zo'n renpartij doorgeschoten tegen de afrastering aan. Daarbij kreeg hij het stroomdraad tegen zijn gewei en zat meteen vast natuurlijk. Het ergste was dat hij daarbij, zo lang het draad nog heel was, steeds oplawaaiers kreeg via dat draad. Op een gegeven moment heeft hij zich los kunnen rukken. Want een hert in nood kent z'n eigen kracht niet en kan zelfs door een stevige afrastering heen springen, al gebeurt zoiets gelukkig bijna nooit.
Letterlijk alles was stuk. Tientallen meters stroomdraad zaten deels verward in het gewei en de rest sleepte hij achter zich aan......
Zo vond ik 'smorgens de chaos in het weiland. En moest ik meteen aan iemand denken die mij n.b. verteld had dat je met herten nauwelijks werk hebt.
Het draad heb ik tot op 2 meter van de bok kunnen afknippen maar verder laat meneer het niet komen. Zelfs een paar slagen draad om z'n nek verinderden hem niet mij aan te kijken op een manier van "wie is hier de baas, jij of ik"
Natuurlijk heb ik direct de handelaar gebeld en hem voorgesteld de bok te verdoven. Maar die stelde mij meteen gerust en zei dat het een veel voorkomend iets is. Dat hem nog nooit is gebleken dat het ooit fout gegaan is. Een bok zal nooit zo ver gaan dat hij zichzelf keelt b.v.
Ik ben maar afgegaan op zijn deskundigheid. En nu loopt er dus in het Hollandscheveldse een gekroonde reebok rond. En inderdaad lijkt alles goed te gaan. Ik heb de indruk dat hij zelfs alle reegeiten heeft gedekt, want de rust is weer gekeerd. En ondanks zijn handicap is hij nog steeds de big boss....
En het zal de natuur zijn die hem een handje gaat helpen. En zo hoort het ook natuurlijk!
Ik hoop dat ik hiermee alle verontruste Hollandschevelders toch een beetje gerustgesteld heb. En dat scheelt mij weer veel uitleg......
 
Wim Kramer.
 

                                                                                                                                                             

 
Maandag 1 december

DRENTHE

Onlangs kwam ik langs Hollandscheveld en maakte even een stop bij de producent van de beste website van Nederland. In de prachtige werkplaats van Bertus. Als ouwe lullen bij mekaar ouwehoerden we wat over Bertus’ nieuwe overburen (Buitenvaart) en filosofeerden enkele minuten over de veranderingen in Hollandscheveld. Onder andere over een geplande flat in Hollandscheveld waarover ik op een discussiepagina van Hoogeveen.nl had gelezen. Ook liet Bertus mij zijn zak zien. De zak van Krulewitz bedoel ik waarover berichten op deze site verschenen en later in andere media. Als ik Bertus was, vertelde ik hem ook, charterde ik een televisiemaatschappij die zo’n reis voor mij betaalde zodat ik mijn zak zelf in New York af kon leveren. CNN, CBS, NBC etc. hebben geld zat.

In ieder geval heeft ook Bertus mijn bezoek aangezet tot mijmeringen die hij dan ook plaatste op zijn website rubriek ,,elke dag vers’’.

Ik mijmer ook wel eens en denk dan terug aan Norg, Denkend aan waar je als kind speelde. Niet te lang want dan krijg je het benauwd. Zo lang geleden en wat is er nog over van het verleden? Niets. Net zoals Bertus terugdenkt aan het vroegere Hollandscheveld met z’n vele water en bruggen.

Ook Drenthe ging mee met de Vooruitgang. Hoewel de VVV bureaus nog steeds toeristen naar Drenthe proberen te lokken met de slogan over Drentse rust. Rust is niet meer exclusief in Drenthe te vinden. Drenthe is niets rustiger dan overige provincies in Nederland. Van het oorspronkelijke Drenthe is niets meer over. Het enige oorspronkelijke in Drenthe is Orvelte en dat is ook niet helemaal waar want de toevoerwegen zijn modern en een groot parkeerterrein aan de rand van het dorp zal er vroeger ook wel niet geweest zijn.

Iemand die voor het eerst Drenthe bezoekt in de veronderstelling dat hij hier de rust vind die hij in bijvoorbeeld Gelderland niet zal vinden, komt bedrogen uit. Maak maar eens een tocht over de snelweg van Meppel naar Zwartemeer  of van Meppel over de snelweg naar Groningen. Weinig Drents meer te zien. Geluidswallen en Bedrijventerreinen.

Er ligt me nog iets bij over de bouw van witte huizen aan de randen van Drentse dorpen. Toen de Drentse essen volgebouwd waren met die witte huizen vonden de verantwoordelijke bestuurders in Drenthe dat paal en perk gesteld moest worden aan zulke bouw. De Drentse bestuurders hadden dat moeten bedenken voordat ooit iemand als eerste toestemming kreeg zo’n wit huis te bouwen. Afschuwelijkste voorbeelden daarvan zijn Rolde en Borger.
In Friesland is bijna geen plek meer van waaruit je geen windmolen ziet (dat geldt trouwens ook voor de polders).

In Drenthe is bijna geen plek meer van waaruit je geen enorm grote fabriek ziet (als de nieuwe melkfabriek bij Hollandscheveld). Wat is er dan nog Drents aan Drenthe?
De turf is weg.
De jenever zal er nog wel zijn (elders ook)

De achterdocht is ook weg. Gezien de discussiepagina van Hoogeveen.nl over preventief fouilleren. Er zijn mensen die vinden dat je zo maar op straat aangehouden moet kunnen worden om eventjes gecontroleerd te worden op wat je zoal bij je hebt. Alleen de discussie op zich al is te bizar voor woorden. Met preventief fouilleren moest je vroeger eens bij Drenten aankomen (en gelukkig bij sommigen als Bertus en ik heden ten dage). Big Brother slaat genadeloos toe, ook in Drenthe.

Ondanks dit alles kom ik nog graag in Drenthe. Omdat er nog echte Drenten bestaan!

Groeten, Wim Muller

                                                                                                                                                              

 
Maandag 24 november
Moderne fratsen....
 
Je denkt zover achteraf te wonen, (Oostwijk no.13) dat daar de tijd stil is blijven staan. Maar ook daar wordt je door de tijd ingehaald hebben we gemerkt.
Met nog een welput in de voortuin, waaruit een aantal decennia terug nog water werd geput als herinnering aan de "goede" oude tijd, is het hier zeer goed toeven.
Geen geraas van verkeer en met name in de zomer waan je je hier in het paradijs, hoe dat er dan ook mag uitzien. Tegen Schoonhoven aan, we lopen zo de bossen in en sinds kort heet onze boerderij dan ook "Schoonhoeve".
Toen we hier een 4 tal jaren geleden neerstreken, waren we al tevreden met het idee dat we in ieder geval hier leiding water, electrisch, gas en telefoon zouden hebben. Via een eigen schotel voorziening konden we toch ook de wereld nog binnen halen. Niet dat ik daar nu zo om zat te springen, maar wel om de sportuitzendingen die ik anders niet zou kunnen volgen.
Inmiddels is er sindsdien ook riolering aan gelegd,  via een persleiding. En het bewijs daarvan is een foeilelijk groen kastje in onze voortuin.
Toen ik in contact kwam met de computer mogelijkheden, was ik meteen verkocht. Contact leggen met mensen over de hele wereld. Sites opzoeken waar je interesse naar uitgaat. Zo ben ik o.a. een fervent liefhebber van brass en fanfanfare muziek. De mogelijkheid tot downlaoden van muziek, mailen met je dochter die helemaal in Ridderkerk woont enz. enz.
Maar.... dat ging helaas wel ten koste van torenhoge telefoon rekeningen. Want je bent soms zo maar een uur of zelfs uren verder, zeker als je zoals ik ook nog op een aantal discussie forums je best doet je mening te ventileren. Het chatten, waar ik me ook aan heb bezondigd, heb ik al gauw opgegeven, om de rekening een beter aanzien te geven. Bovendien is het over het algemeen toch gelul in de ruimte. Maar ja ook discussie forums kunnen kostbaar zijn, zeker als je zoals ik een nieuwsgierige aard hebt.
Nu had ik al wel gehoord van ADSL mogelijkheden, maar gedacht dat zoiets wel nooit ons deel zou kunnen worden.
Af en toe deed ik, min of meer toch uit een soort zelfkastijding, wel een postcode check. En natuurlijk altijd met dezelfde uitkomst. Negatief dus!
Wij wonen hier zo achteraf, dat ik er van overtuigd was dat we, voor deze voor ons voordelige vorm van internetten, wel nooit in aanmerking zouden komen. Niet rendabel genoeg voor de PTT.
Wat schetste mijn verbazing dat ik bij weer zo'n zelfkastijdende poging het volgende te zien kreeg "U komt in aanmerking voor ADSL lite"
Ik kon het niet geloven. Wie zou hier nu geld in willen steken vroeg ik mij af en ik dacht dan ook aan een misverstand. Na een paar dagen overwon mijn nieuwsgierigheid het natuurlijk toch en keek ik nog eens en jawel hoor, weer hetzelfde bericht!
Ik heb toen toch maar voor de zekerheid een aanvraag ingediend en een paar dagen later had ik het bewijs in huis dat er geen misverstand in het spel was. Morgen worden we al aangesloten op ADSL, middels een gratis doe het zelf pakket en is het mogelijk 24 uur on line te zijn voor dezelfde kosten!!
De dank gaat uit naar de ondernemers van Buitenvaart, op het nieuwe industrie terrein van Hoogeveen. Zij zijn aangesloten op dezelfde telefooncentrale als wij, n.l. die van Nieuweroord. (tenminste als ik goed geinformeerd ben)
Buitenvaart heeft nooit mijn sympathie gehad, omdat veel natuurgebieden moesten wijken, voor vaak moderne en soms zelfs lelijke industrie panden.
Maar nu sta ik er toch ietsje milder tegenover, dat is natuurlijk wel te begrijpen.
Helaas hebben we om gezondheidsredenen ons huis te koop moeten zetten.
Maar stiekem hoop ik dat we hier toch nog enige tijd kunnen blijven, want lang niet overal is er een ADSL aansluiting mogelijk.
Het kan verkeren sprak Brederode.....
 
Wim Kramer
 
 

                                                                                                                                                              

Maandag 27 oktober
KERK
Hoewel ik totaal niet kerks ben kunnen de mensen mij wel betitelen als goedgelovig. Ik geloof alles wat ik zie. Het is best een onheilspellend bericht dat Nederlanders de laatste decennia minder ter kerke gaan. Het is best mogelijk dat zoiets gelijke tred houdt met de stijgende criminaliteit. Iemand die wekelijks uit overtuiging (of omdat het moet van familie of buurt) ter kerke gaat zal toch een zekere remming hebben voordat hij of zij een scheve schaats rijdt. Ik geloof totaal niet in de bijbel maar probeer wel te leven volgens de meeste van de Tien Geboden. Ik steel niet, zit niet aan mijn buurvrouw, ik heb mijn naaste lief (als die mij ook lief heeft tenminste), ik kan vergeven als iemand excuses aanbiedt en zal dat zelf ook doen als ik mij vergis. Kortom: ik probeer te leven zonder al te veel andere mensen tot (over-)last te zijn.
Iedereen moet geloven wat hij of zij denkt te moeten geloven. Ik gun iedereen alles en zal niemand anders behandelen omdat hij of zij ter kerke gaat. Mits ze mij ook met rust laten en geen onzinige discussies met mij aangaan over iets waar ik niet in kan geloven. Zo heb ik ook altijd Jehova's op zaterdag- of zondagmorgen de deur voor de neus dichtgedaan met de mededeling dat ze mij voor zoiets niet moeten storen en heb ze succes gewenst bij de poging mijn buren te overtuigen.
Ondanks dat ik totaal ongelovig ben vind ik kerken prachtige gebouwen en bezoek graag een kerk voor bezichtiging. Liefst als er geen kerkdienst gaande is hoewel ik ook sommige kerkliederen mooi vind. Een kerkkoor is ook prachtig.
Dat jij vindt dat kerken afgebroken moeten worden of als bioscoop gebruikt moeten worden vind ik een boude bewering. Iedereen mag toch een eigen behuizing hebben. Er zijn zoveel niet kerkelijke gebouwen die door slechts één vereniging wordt gebruikt. Zoals de IJsvereniging, de zwembadkantine, de hondenafrichtvereniging en de raadszaal van het gemeentehuis waarin de meeste tijd niet vergadert wordt. Voor ieder geloof zal wel eigen kerk moeten volgens het geloof. Het is gewijde (of is het geweide) grond. Indien de kerken akkoord gingen met het samen gebruiken van kerken scheelde dat in de wereld heel veel heibel en gedoe om heilige grond.
Economische redenen voor afbraak van een kerkgebouw is helemaal uit ten boze. In dat kader zijn de meeste Drentse dorpen al genoeg bedorven. Toen de meeste Drentse essen waren volgebouwd kwam er iemand op het idee dat er op de es niet zoveel gebouwd moest worden. En zeker geen witte huizen.
 Wim Muller

                                                                                                                                                              

Zondag 14 september
Wim, het nederlands is een levende taal, dus er komen elke dag nieuwe uitdrukkingen bij.
Bij ons heet het:"het staat op de kabelkrant", ipv in de kabelkrant. Ik had maar geschreven van UN Wim, omdat ik niet 50% zeker was, dat het DE Wim zou zijn.
De Schoonhoeve stiet an de Oostwieke  (zie bijdrage van 26-4-2003 vers2)
 
henk udding

                                                                                                                                                              

 
Zaterdag 6 september
Waarde lezer,
Zo zie je maar weer wat een niet mis te verstaan berichtje in het Gastenboek van deze prachtige site teweeg kan brengen. Mede als je het zo pseudo anoniem schrijft dat misverstanden gewaarborgd zijn. De enige Udding die ik (niet persoonlijk) ken is Udding de burgemeester van Hoogeveen en die heet volgens mij Urlings. Ik kan me trouwens niet voorstellen dat de burgemeester ''s nachts om 4.45 uur berichten naar deze site stuurt. Gezien de schrijfstijl zou het weer wel van een burgemeester afkomstig kunnen zijn, ik ken enkelen die niet zo snugger zijn.
Zo schrijft burgemeester Udding ,,Un Wim''''. Zal wel Frans voor ,,een Wim'' zijn.
En dan ben ik niet de Wim die iets van doen heeft met de Schoonhoeve. Sterker nog: ik weet niet eens wat de Schoonhoeve is en waarom die op de krant staat. Op de krant staan is ook zo''n uitdrukking die ik nimmer gehoord heb. Wel dat je op Elim woont of op ''t Oekie of op ''t Rogat.
 
Tussendoor even een anekdote die me vanmorgen overkwam onderweg van Salzbergen naar Wettringen naar een paardenwedstrijd aldaar. Mijn oudste dochter zat bij me in de auto en was een beetje zenuwachtig omdat ik mogelijk de weg naar Wettringen niet zou kennen.
,,Kijk, daar staat het op de wegwijzer, Wettringen 10 kilometer'' zei ik.
M''n dochter: ,,nog 5 kilometer staat er''
,,oh, dat komt omdat ik scheel ben''.
Zonder dat je er erg in hebt verzin je zomaar een mop waar we hartelijk om hebben gelachen.
Een mop uit de categorie: hoe lang is een Chinees? Wat is het verschil tussen een krokodil?
 
Hopelijk hebben de Hollandschevelders weer een leuke feestweek gehad. Ikzelf vond het altijd erg gezellig in het dorp, vooral de zaterdag als drommen mensen de jaarmarkt bezochten. Geregeld werd m''n uitrit op het Zuideropgaande geblokkeerd en dan moesten we helemaal te voet naar het Hoekje lopen voor de schiettent of het enveloppentrekkenspel. Om nog maar te zwijgen van de draaimolen en het raden van het gewicht van het varken, wie het die dag dan ook was.
Wat me altijd het meest heeft verwonderd, en nu nog steeds doet, is dat straten versierd moeten worden. Hollandscheveld is zonder straatversiering volgens mij veel mooier dan met straatversiering. Andere dorpen trouwens ook.
Als een dorp met straatversiering mooier is dan laat je de straatversiering toch gewoon altijd hangen of staan!
Na Hollandscheveld vertrokken we naar Rogat en daar kwam ooit iemand op het onzalige idee om in het kader van een dorpsfeest alle beschikbare bomen op het Rogat vol te hangen met stroken stof in zoveel mogelijk kleuren. Uren bezig geweest de vele bomen vol te hangen. Dagen bezig geweest die dingen er weer uit te krijgen. Waarschijnlijk hangen er nog steeds stukken stof. En we wonnen met het vele werk niet eens een prijs.
Nu moet het niet meer zo lang duren voor er weer een nieuw bericht in deze rubriek komt.
Groeten voor iedereen,
Wim Muller.
 

                                                                                                                                                              

mijn eerste herinnering aan Hollandscheveld
(Zaterdag 6 september 2003 )

Mijn eerste herhinnering aan televisie weet ik ook nog wel, maar dat heeft geen relatie aan met Hollandscheveld.

Mijn eerste ervaring met Hollandscheveld dateert van ongeveer 1959/1960. Als jongetje van 5/6 jaar ging ik mee met mijn zussen van 19 en 16 jaar oud om een "poppie te kiekn". Vanaf Pesse tot Hoogeveen weet ik niet zoveel meer vanaf, behalve achterop een fiets met de benen aan weerszijden in de fietstas. Na de bebouwde kom van Hoogeveen werd het pas spannend en dat is mij ook goed bijgebleven. Langs de Wolfsbos(nu langediek) en verder langs het Hollands Opgaande. Voor veel Hollandschevelders is het nu nog niet duidelijk wat er zo spannend was, maar als jongetje van 5 jaar had ik in mijn leven nog nooit zoveel water gezien als er hier in Hollandscheveld aanwezig was. We gingen langs de zuidzijde die "tamelijk"breed was en ik had het zicht op de noordzijde waar allemaal ? door-midden gezaagde bomen lagen die over de wijken waren gelegd. Ik had niets te vertellen op dat moment, maar van angst heb ik ook helemaal niets meer gezegd. Nooit zal deze film meer verdwijnen van mijn netvlies, hoewel hij misschien door de jaren vertekend is.
Het "poppie" geboren op 29 april 1959, woont volgens mij tegenwoordig als 44 jarige gezonde man in Hongkong??(of was de oudste nu een meisje)
Misschien kan hij of zij eens een keertje iets in vers 2 schrijven als oud Hollandschevelder. 
 
Henk udding

 

                                                                                                                                                              

 
lakse dreutels en koetjes en kalfjes. ( vrijdag 5 september  04.45)
Iedereeen weet natuurlijk waar ik het over heb. De "dreigtermijn" van WIM is bijna verstreken, dus laat ik maar even wat schrijven alvorens WIM gekke dingen op gaan schrijven, alhoewel ik nog niet vond dat het mijn beurt was.
Un Wim was een aantal maanden nog zo lovend over Hollandscheveld, en nu zie ik plotseling de "Schoonhoeve" in de krant, op de krant staan als te koop.  Kan natuurlijk van allerlei redenen hebben, maar aan de energie die in het huis is gestoken, wekte hij niet de indruk, dat hij snel weer wilde verhuizen en ?? eventueel Hollandscheveld weer verlaten.
Ben trouwens  ook benieuwd wanneer de webmaster mijn Email adres gaat aanpassen bij de rubriek bewoners van "rendo.dekooi.nl" naar "alwaysaccess.nl". ( ik ook! webmaster...)
 
 
henk udding 

                                                                                                                                                              

                                                                                                                                                              
Donderdag 7 augustus 2003

Het op de foto zetten van de ooievaar ging mis, maar wat kan zo'n dier lang zweven zonder ook maar een moment zijn vleugels te bewegen.

Volgens mij cirkelde tien minuten rond zonder ook maar een keer zijn vleugels te verroeren. Cirkelde richting trekgatenweg/alteveer.
Verder 7 reigers gezien, 6 torenvalken, die aan het bidden waren ( ja, zij nog wel, maar dat is meer noodzaak),1 buizerd, drie aalscholvers en twee fuuten.
Dat buitenvaart 1 wordt een tweede oostvaardersplas als je het mij vraagt.
Heb ook nog een foto genomen van de arend vanuit het voormalige dijkje.
Het water heeft dan een andere vorm dan de voormalige wijken, maar er is weer water in Hollandscheveld.

Henk Udding

 

                                                                                                                                                              

15 juni 2003
Hallo Hollandschevelders . . .    Wat voor aapekool zie ik daar in jullie tuintje?
 
Of heb ik dat mis?  In jullie afdeling "De Tuin" zag daar deze bijdrage;
 

 

Een aap die zijn kleintje even behandelt?
 
Zo kun je, als je dat wil, overal fantasie van maken.
 
Prachtige tuintjes, trouwens.
 
Ga zo door, mijn zoon, en ge zult . . .
 
Ach, nee, die gezegde zal er al lang niet meer zijn.
 
De groeten uit Canada
 
Bert Vos
 

                                                                                                                                                              

(1 juni 2003)LIEDJESAVOND

Bertus,
Hartverwarmend hoe jij het ,,falen'' van Engeland tijdens het songfestival zit te verdedigen (zie Elke Dag vers dinsdag 27 mei) Ik moet je zeggen dat ik het lied niet gehoord heb. Net als ik ook de andere liedjes niet gehoord heb. Vroeger thuis was het altijd verplicht kijken naar het songfestival. Een straf voor mij. Van het songfestival heb ik genoeg.
Het enige leuke aan het songfestival is de telefonische navraag door Europa hoe iederen over de liedjes oordeelt. En daar zit hem nou net de kneep. Iedere beller is ongetwijfeld nationalistisch en hoopt dat zijn eigen land zal winnen. Gefrustreerd moet elke Nederlander en Belg en anderen op een liedje stemmen dat ze niet het mooiste vinden. Ze mogen NIET op het liedje stemmen dat ze het mooiste vinden: hun eigen lied.
Daardoor wordt massaal taktisch gestemd. Niet stemmen op het mooiste buitenlandse liedje maar op het liedje dat helemaal niks is. Afgelopen zaterdag hebben velen ongetwijfeld gedacht: laat ik maar op Turkije stemmen, dat is niks. Belgie ging door eigen domme stemmen het schip in.
Je zou dus kunnen zeggen dat het liedje dat het minste stemmen heeft gekregen het mooiste liedje was. Niemand stemt er op omdat het teveel concurrentie voor het eigen land betekent.
Bovendien stemmen Oost Europeanen op Oost Europese liedjes, west op west, noord op noord, en zuid op zuid.
Cyprus: Greece twelve points.
Greece: Cyprus twelve points.
Estland: Russia twelve points.
Russia: Estonia ten points.
Enzovoort.
In mijn ogen is Engeland de winnaar. Je moet om tot een juiste uitslag te komen gewoon de ranglijst omdraaien.
Het beste is een jury van buiten Europa!
En dan nog dit: bijna alle landen lieten een prachtige dame de uitslag voorlezen. Hebben we in Nederland geen mooiere dames?
Groeten, Wim Muller

 

                                                                                                                                                              

(23 mei 2003)WEBSTEEK EN NIKSTARTE

interessant welke woorden er zoal bestaan zonder dat je weet waar het vandaan komt. Of nog erger, je weet niet wat het betekent. Een mooi voorbeeld is ,,ik heb de touw in de toezel''.

Dat betekende dat je bij het vliegeren de boel in de knoop had zitten. Waar ,,toezel'' vandaan komt weet ik niet.
Ik kom uit Noord Drenthe. Websteek ingetiept op google.nl levert twee resultaten op. Eén resultaat levert niets op, de andere is een websitenaam van een familie. Maar je weet niet zeker of je Karel van der Graaf wel dat woord hebt horen zeggen. Heb je het verkeerd verstaan dan is het wel een woord dat er in moet blijven. We moeten in dat geval bedenken wat een websteek genoemd zou kunnen worden.
Te denken valt aan een ragebol (take the web away), een dikke biefstuk, een bar (teek) waaraan je kunt internetten of een apparaat dat wepsen vangt. Zo zijn er nog wel meer te bedenken.
Nikstarte levert geen resultaten op bij google.nl. Volgens mij moet je om te weten hoe dat woord is ontstaan dat woord ontleden. Enkele gegevens hebben we al: niks is niets, starte is staart. Dan heb je Nik, staren, arte (kunst).
Nik, staar (iemand wijst naar de tornado)
Niks arte (kunst van niets)
Niks starte (een staart van niets).
Om het niet moeilijker te maken dan het al is lijkt mij de logische verklaring:
Er komt een staart aanwaaien en niks staat meer overeind.
Een nikstarte.
Groeten, Wim Muller 

                                                                                                                                                              

Herinneringen aan Hollandscheveld ( door Wim Muller)

Toen ik in Hollandscheveld woonde bestonden er nog geen websites. Nu haal je daarmee de hele wereld in huis. Van het bestaan van Hollandscheveld.nl was ik niet op de hoogte tot ik zomaar een e-mail vanuit Hollandscheveld ontving. M’n hart ging gelijk sneller kloppen. Hieronder mijn herinneringen aan Hollandscheveld.

 Als tienjarige (1961) verhuisde mijn familie, ook ik, van Norg naar Hoogeveen en binnen de kortste keren was het bonje in Hollandscheveld. De boerenopstand met grote rellen. Ik was te klein maar m’n oudere broers waren van de partij. Grote bewondering had ik voor de boeren die opkwamen voor hun recht. Ik weet bijna al niet eens meer waar het om ging. Volgens mij wilden de Hollandscheveldse boeren niet betalen voor iets waar ze niets aan hadden: het landbouwschap. Gevolg van alles was dat Hollandscheveld beroemder werd dan Hoogeveen. Hendrik Koekoek kwam in de 2e kamer en uiteraard bracht ik m’n eerste stem op m’n achttiende op hem uit, de Boerenpartij.

Op school kon ik het goed vinden met jongens uit Hollandscheveld. Ik zat op de ULO aan de Bilderdijklaan gelijk met Freddie Leijssenaar, Jan Benjamins, Wim Kleine, Be Uiterwijk Winkel en dan zal ik nog wel een paar vergeten zijn. Buurman bij ons aan de Raadhuisstraat in Hoogeveen was Jan Bijleveld (van de slijterij) en die was afkomstig uit Hollandscheveld. Eén keer in de week kochten we massaal in bij de winkel van Ten Hoeve (ik geloof familie van Bijleveld). Eén keer in de week betekende dat fietsen naar Hollandscheveld. Over de Wolfsbosstraat en het Hollandscheveldse Opgaande met de talloze bruggetjes. Of over het Krakeel en de 31e wijk. Ging je langs de 31e Wijk dan moest je ergens over een sloot over een balk fietsen. Kan me niet voorstellen dat ik dat nu nog zou wagen. Zeker niet met de volle boodschappentassen die we terug naar Hoogeveen vervoerden.

Van die tijd ligt me de volgende anekdote bij. Ik weet niet of het echt gebeurd is maar misschien kennen enkelen dat verhaaltje. Bovendien is humor niet te versmaden.
Jan Bijleveld had een fiets met een terugtraprem zonder handrem. Jan Bijleveld fietste recht op een sloot af en vlak voor de sloot remde hij. Daar stond iemand bij die nog nooit van een terugtraprem had gehoord en Jan Bijleveld maakte hem wijs dat hij remde met de handvaten van z’n fiets. Dat wilde die persoon ook wel eens proberen en hij fietste op de sloot af en maar proberen te draaien aan de handvaten. Op de kop vloog hij de sloot in tot groot vermaak van de omstanders.

Wat me ook bij is gebleven van Hollandscheveld waren de heroische voetbalduels die Hollandscheveld en Elim uitvochten in de bloeitijd (sportief gezien) van hun bestaan. Zeker tweeduizend kijkers trok het spektakel waarvan velen uit Hoogeveen. Zelden teleurgesteld huiswaarts kerend want spektakel was verzekerd. Toen was voetbal nog een echte mannensport.

In 1975 kochten m’n toen aanstaande vrouw en ik een bouwkavel aan het Zuideropgaande. We liepen met plannen rond zelf een huis te gaan bouwen en zochten een stuk grond ergens in een dorp niet zo ver van Hoogeveen. M’n latere buurman Henk ten Caat kwam bij m’n vader in de drukkerij drukwerk namens HODO bestellen en hij vertelde over z’n bouw en dat naast hem nog een kavel lag. Met m’n vader onmiddellijk in de auto gestapt en nog diezelfde middag kochten we de grond van Dien Engels, onze latere buurvrouw.
Anderhalf jaar duurde het voor we het huis klaar hadden en september 1977 werden we Hollandschevelders. Tot 1987 hebben we gewoond aan het Zuideropgaande en onze eerste twee (van de vier) kinderen kwamen er ter wereld.

Prachtige tijd gehad in Hollandscheveld. Plezierige mensen, gezellig dorp met mooie omgeving. HODO is de beste voetbalclub waar ik ooit lid van was. Altijd positief. Met veel plezier enkele jaren het clubblad volgeschreven en ook nog een blauwe maandag sportbijdragen geleverd aan d’Ollandschevelder. Dankzij dat geschrijf werd ik sportcorrespondent bij de Drentse Courant.

Ik heb Hollandschevelders vooral leren kennen als eerlijke mensen. Gewoon zeggen als iets niet goed is. Geen geneuzel of achterbaks gedoe. Zo had ik Hollandschevelders ingeschat en daarin ben ik nimmer teleurgesteld.
Werk dwong me er toe Hollandscheveld te verlaten. Ik ging in de horeca, in Rogat. Ook daar hebben we veertien jaar met plezier gewoond maar het was toch anders.
Nu woon ik in Salzbergen in Duitsland. Voor twee jaar hebben we een hotel gekocht en al onze tijd gaat zitten in het opbouwen van het hotelbedrijf.

Vorige zomer kreeg ik van de Vriendenkring HODO een Parkerpen omdat ik 25 jaar lid ben van de Vriendenkring. Ik hoop nog 25 jaar lid van de Vriendenkring Hollandscheveld te mogen blijven.

Groeten van Wim Muller.

                                                                                                                                           

 

Zaterdag  26-4-2003

Brand Schoonhoven.
 
Het schitterende weer nodigde mij gisteren uit om mijn fiets te pakken en de natuur in te gaan. Nou is de natuur bij ons erg dichtbij. Eigenlijk wonen we er middenin. Want we wonen op loop afstand van plan "Schoonhoven" Ons huis, een oud boerderijtje uit 1930  werd onlangs "Schoonhoeve" gedoopt, omdat het het laatste boerderijtje aan de ingang van plan Schoonhoven is.
Nog maar nauwelijks aangekomen in de buurt van de visvijver sprak mij een echtpaar aan. Zij hadden een brandlucht geroken en geknetter gehoord. Toen ze op de lucht en het geluid af gingen zagen ze tot hun schrik dat een aantal vierkante meters natuurgebied vlam gevat had ter hoogte van de uitkijk toren. Ze vroegen of ik een mobieltje bij me had, ik moest hen teleur stellen.
Als een razende ben ik toen naar huis gefietst om de brandweer te bellen. Ik belde 112, het alarm nummer. Maar voor dat je alle gegevens door hebt kunnen geven ben je zo vijf minuten verder. Men is daar (in Assen) niet op de hoogte van de situatie en toen ik zei dat de brandweer de uitkijk toren prima zou kunnen vinden, zouden ze de brandweer bellen. Na een minuut of vijf werd ik weer gebeld door hen met de vraag hoe groot het gebied was wat in brand stond. Geiriteerd antwoordde ik dat het inmiddels wel een behoorlijk groot stuk zou moeten zijn. Het is kurkdroog en het gebied rond de uitkijktoren is hoofdzakelijk begroeid met russen. Nou die willen wel branden. Op zich niet zo erg dat die russen opgeruimd worden, maar als het vuur het bos zou bereiken zou de ramp niet te overzien zijn. Al het dode hout blijft tegenwoordig liggen en dat wil wel branden.
De brandweer commandant bevestigde dat. Als de brand dat gedeelte zou bereiken zou men zeker twee hele blusdagen nodig gehad hebben. Van Schoonhoven zou niet veel meer overgeleven zijn.
Gelukkig konden de mensen van de brandweer het vuur snel doven. Twee brandweer wagens hadden voldoende bluswater bij zich. Maar het was allemaal net op het nippertje, want het vuur had net de rand van het bos bereikt. Ik kreeg al allerlei visioenen.
Je moet er toch niet aan denken dat het hele prachtige gebied aan de vlammen ten prooi zou zijn gevallen. En.... wij wonen er vlakbij. Dat zou dan de tweede keer zijn dat een huis van ons af zou branden. Gelukkig ging het dit keer onze deur voorbij.
Over de oorzaak van de brand kun je gissen. Het kan aangestoken zijn. Een peuk die brandend weg gegooid is. Maar zelfs een stukje glas kan als brandglas gaan werken. Opvallend vond ik het, dat er geen politie agent is komen kijken of navraag heeft gedaan. Je kunt je afvragen waar ze dan nog wel voor komen......
En dat echtpaar dat me vroeg of ik een mobieltje bij me had verdient een lintje op koninginnedag vind ik. Er zijn mensen die voor minder belangrijke zaken een lintje krijgen.....
 
Wim Kramer

 

                                                                                                                                          

Maandag 14 april 2003

 

"Als je het over spelletjes als wegkroepertie en liedjes die daarbij horen hebt schiet me van alles te binnen.

 
Bijvoorbeeld:
 
Wij komen uit het morenland
De zon die heeft ons zwart gebrand
We hebben lange oren
Daar zijn we mee geboren
 
Het spelletje bestond uit twee partijen die tenover elkaar stonden, op straat. Elke ploeg stond op de afstand van de straatkolken van elkaar.
Hoe het spelletje precies ging weet ik niet meer maar er werd bij gezongen en er werd iets uitgebeeld dat de andere ploeg moest raden. Ik weet niet meer de exacte benaming van dit spel maar het liedje dus nog wel.
 Ook was er een variant op wegkroepertie, tenminste op het begin van het spel. Dat was "Buskruut"
Voor dat degene "die hem was...."  (ie bint em) mocht beginnen met zoeken moest hij eerst het conservenblik of verfblik ophalen die een ander had weggetrapt.
 
En herinner je je nog "beeldenverkoopertie"? En "ummekiekertie"? En "pijl'nzettertie"? Dat laatste was pas een spannend spel. Hert speelde zich af door het hele dorp en je moest achter de pijlen aan die een andere ploeg, die een voorsprong had, op straat of op een of andere verborgen plek had neergezet met een stuk rode dakpan. Dat schreef het lekkerst.. Zo moest je de andere ploeg opsporen. Vooral in het donker was dit hartstikke spannend.
 En we deden zoiets als "Stabal" Hierbij riepen we: Stabal, stabal, de bal is voor............(naam). Vervolgens moest je de bal door de armen van diegene gooien waarvan je de naam had geroepen.
 
Ach, mienjonge, zo zijn er zoveel nostalgische herinneringen aan onze jeugd.
Altijd waren we op straat aan het spelen. Na schooltijd waren we vaak in DE bos, hutten bouwen en hutten van rivaliserende clubs "inropp'm". Eieren zoeken, vuurtie stoken, taog'n (met een brandend bosje gras op verschillende plaatsten de bente in de brand steken).
 
Spelen op de werf van Jaap Damming. Hartstikke spannend, want als je betrapt werd. Of ruitjes ingooien bij Bakker De Boer in de achtergevel. Of in de appels bij olde vrouw Mol.
Of kouboigie speuln op het terrein achter Roeda. Wij speelden vaak Bonanza. Ik was altijd Hoss. Waarom weet ik niet. Ik was altijd al zo'n tenger ventje.
Boompie klumm'n was ook heel populair. Nuss'n uutropp'n. Schandelijke praktijken.
 
En weet je nog dat we een prachtige loeiende motor achterop de bagagedrager van de de fiets maakten van een conservenblik, een stuk pakkiestouw en een scheut petroleum? Als je niet meer weet hoe dat werkte, zal ik je het wel weer eens uitleggen.
 
En landverovertie. Een rechthoekig stuk grond van ca. 1x1 m, verdeeld in twee stukken en dan met een mes in de grond van de tegenstander pikk'n en een lijn trekken in de richting van het lemet van het mes dat in de grond stak.
Centiegooi'n. Dat deden de vaders (Piet van Achteren, Benne Benjamins) en de oudere jongens.
 
Prachtig, kun je avonden over bomen, over die oude dingen.

Bert v.d.Weide"

                                                                                                                                          

Vrijdag 4 april 2003

MEESTER WIEGMAN

Mag ik hier een goed woordje doen voor meester Wiegman.
Ik heb ook een paar jaar bij hem in de klas gezeten. Toen ik later in Het
Gooi vriendinnen leerde kennen, merkte ik dat ik op de lagere school bij
Meester Wiegman (weliswaar 7e en 8e klas) meer had geleerd dan zij hier op
de Huishoudschool of toen op de lagere school.
Wij kregen Engels; wij leerden hoe het spoorboekje werkte; wij kregen
muziekles. Daarvoor moesten we eerst een toetsenbord van een orgel/piano op
ware grote tekenen. Vervolgens noemde hij de noten en wij moesten dan
zogenaamd meespelen op ons papieren toetsenbordje. Ik heb daar veel van
geleerd.
We kregen ook wis- en scheikunde. Er stond een Elekriceermachine (schrijf ik
dat goed?) in de hoogste klassen.
Daar leerden we hoe het onweer en het weerlichten werkte. Dat had weer als
resultaat dat je minder bang was voor onweer. We leerden hoe je zelf ijs kon
maken in de winter als er sneeuw lag. Je had twee schalen nodig, een grote
en een kleine.
In de grote schaal ging sneeuw gemengd met zout.
De kleine zette je in de grote schaal in de sneeuw. In die kleine schaal
deed je melk en suiker zodat het lekker zoet was. Dat liet je vervolgens een
tijd staan. De sneeuw ging smelten en de zoete melk bevroor. En wij als
kinderen smulden van het ijs. Thuis hebben we dat verschillende malen
gedaan.
Hij vertelde ook over kunst. En hoe mooi kunst kon zijn. Over naakt op een
schilderij bijvoorbeeld. Dat is mooi en niet vies zoals sommige mensen wel
eens zeggen, vertelde hij dan.
Dat zijn zomaar dingen die mij te binnen schieten.
Maar ik heb geen slechte herinneringen aan hem, als schoolmeester.
Dat wou ik toch even kwijt.
Gré ten Caat
                                                                                                                                          

Dinsdag 1 april 2003


Promotie Hollandscheveld.
 
Bedankt voor je uitleg Bertus. Je schept hiermee in ieder geval enige duidelijkheid over de totstandkoming.
Mijn reactie laat in ieder geval zien dat we al na drie jaar wonen in Hollandscheveld in de bres springen voor ons dorp. Het is wellicht een idee voor T.V. Drenthe om nieuw ingekomen mensen eens te interviewen hoe het hen bevalt. Dat zou best wel eens een aardig beeld op kunnen leveren met de nodige verrassingen.
In ieder geval heb ik zondagmorgen met genoegen geluisterd naar radio Drenthe. De loftrompet die je daar af stak over Hollandscheveld was promotie van de eerste orde!! 
Dat doet de Hollandscheveldse burger weer goed.
 
Wim Kramer

                                                                                                                                          

Maandag 31-3-2003

TV DRENTHE OVER  HOLLANDSCHEVELD NEGATIEF???

 Wim Kramer is in zijn bijdrage hieronder niet echt tevreden over het programma van TV Drenthe waarin Hollandscheveld werd bezocht.  Ik vond het eigenlijk nog wel meevallen. 't Is maar net hoe je het bekijkt...  Peter Zwerus probeerde als buitenstaander  Hollandscheveld te leren kennen.  Dat is niet te doen in 1 dag!

    Om te beginnen even helderheid dat ik niets met de inhoud en de vorm van het programma te maken heb. Er blijken mensen te zijn die dat denken. Als ik een promotiefilm voor Hollandscheveld zou moeten maken zou ik dat ook een beetje anders doen!
 
   Maar daar zit hem ook een beetje het probleem denk ik, het was geen promotiefilm!  Peter Zwerus kwam  en vroeg mij uitgebreid hoe hij in Hollandscheveld zijn plek zou moeten vinden. Ik heb vervolgens een lofzang op het prachtige dorp voor de camera laten horen dat droop van het chauvinisme....  (teveel van het goeie vrees ik...)Ik denk dat ze bijna een half uur tot drie kwartier hebben opgenomen Wat daarvan overbleef was mijn uitspraak dat Hollandscheveld het middelpunt van de wereld was en dat hij om te beginnen maar eens naar die oud-papier ophalers moest gaan want die gaan door heel het dorp, komen bij iedereen en zo zou hij dus snel kennis maken met de prettige kanten van het mooie Hollandscheveld.
  Hij spoedde zich naar de gereformeerde dominee en trof daar een nogal zenuwachtige man... Van daaruit kwam hij terecht bij de korfballers en bij toneelspeelster Annie Hummel. Ik vond dat niet zo negatief, wel leuk eigenlijk. Ook "de Annies" vond ik wel grappig, de nieuwe woningen aan de Boeten, de fietsers die hij aanhield, de Chinees die het prachtig vond. Dat ze een paar keer de ruïne van het Eigen Gebouw lieten zien vond ik ook niet zo'n vondst, maar als buitenstaander valt je dat wel op denk ik... Daar was trouwens een bestuurslid van Plaatselijk belang (Jan Botter)  over aan het woord die aangaf dat het tijd werd dat er wat mee gebeurde.
 En dat de Annies met zo'n camera niet verder kwamen dan de deur van de kerk en de poort van het kerkhof. Tja, dat risico loop je als je zo'n camera uit handen geeft aan de gemiddelde burger. Dat de programmamaker vervolgens met die beelden probeert een beetje "grappig" te zijn wordt niet door iedereen gewaardeerd. Maar laten we eerlijk zijn, als je dat filmt vraag je er ook wel een beetje om misschien hoewel ik geen flauw idee heb van wat ze nog meer hadden gefilmd.
 
   Nu lijkt het toch of ik de programmamaker verdedig en dat is misschien ook wel een beetje zo. Ik heb zelf drie weken lang voor tv-Drenthe met een camera door dorpen gelopen en moest van drie kwartier filmmateriaal 3 minuten monteren.  Je maakt dus keuzes en dat betekent dat je heel veel weg moet gooien. Het zou best kunnen dat de inwoners van Schoonlo indertijd vonden dat ik maar een onnozel filmpje van hun dorpje had gemaakt terwijl ik het wel een leuke 3 minuten vond!
 
   Wat de promotie van Hollandscheveld betreft, de programmamaker is daar helemaal niet mee bezig. Die is op zoek naar wat in zijn ogen "typische" Holl-veld-dingetjes zouden zijn. Dat zijn vaak puur toevallige dingen die voorbij komen en de mensen die opeens voor die camera staan denken al helemaal niet aan de promotie van Hollandscheveld. Die zijn op dat moment alleen maar met hun eigen 'dingetje' bezig. Vandaar dat de dominee ook zijn eigen handel probeerde te promoten!

  Ik denk dat het dus allemaal nog wel meevalt.  En als we een beetje positief aan de weg timmeren met elkaar dan halen we gegarandeerd ook nog wel een keer "Ontdek je Plekje"...  En als dat niet meer bestaat dan wordt het tijd dat TV Drenthe daar een eigen versie van maakt. Hollandscheveld doet mee, dat weet ik zeker!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Bertus ten Caat

                                                                                                                                          

Zaterdag 29-3-2003:

Wonen in Hollandscheveld.....
Heel jammer vond ik de vertoning  op T.V.Drenthe over Hollandscheveld. Over het algemeen kwam Hollandscheveld negatief in beeld. Hoewel ik zelf geen Hollandschevelder ben en hier nog maar 3 jaar woon, kan ik zat positieve kanten op noemen van Hollandscheveld. Wij zijn hier hartelijk welkom geheten door de Hollandschevelders. We wonen hier echt met plezier!
Hollandscheveld is echt een dorp waar je U tegen kunt zeggen.
Want waar vind je zo'n klein dorp met zo'n grote middenstand. Je kunt hier in allerlei winkels te kust en te keur. 
Menig dorp zal hier jaloers op zijn. En wat te denken van het verenigingsleven. Van jong tot oud is men hier wel ergens lid van een vereniging. Ook zijn er prachtig landelijke plekjes te vinden. Plan Schoonhoven b.v., de Wilfred Stilweg, de diverse prachtige fiets routes die dwars door de Hollandsche velden lopen.
Zelfs het verleden werd nog op een negatieve manier gebracht.
Het belangrijkste leek wel te zijn dat jongeren niet een eigen hangplek hebben. Dat is dus wel een signaal voor de gemeente Hoogeveen. In de hoop dat ze er iets mee doen.
Maar dat is toch niet alles? Enkele dames kregen een camera in handen geduwd om leuke plekjes in Hollandscheveld te filmen, maar kwamen niet verder dan de deur van de kerk en het kerkhof...... Tja dat moet voor een buitenstaander, die nog een leven te gaan heeft en hier wil wonen, zeker niet positief over komen. Ik vind dit een gemiste kans om Hollandscheveld te promoten.
Zelfs de ger. predikant preekte voor eigen parochie, door de kerkdiensten te promoten. Niets op tegen, maar er zijn toch wel meer zaken in Hollandscheveld die het leven de moeite waard maken?
Kortom ik vind het gewoon een gemiste kans.
 
Wim Kramer
 

                                                                                                                                          

Zaterdag 15-3-2003: JOOP SMITS

Vara-omroeper, presentator  Joop Smits overleed verleden week. Gré ten Caat werkte 33 jaar bij de VARA. Haar herinnering:

Veel kan ik niet over hem vertellen.  Hij werkte veel voor de radio en ik zat in de tv-hoek. En toen hij de omroeper van VARA-televisie werd, had ik ook niet met hem te maken. Wel zag ik hem natuurlijk regelmatig in de VARA-kantine of op het tuinpad van de VARA. En ik heb ook wel eens programma's bijgewoond, meestal  radio-muziekprogramma's die hij presenteerde. Hij had de mooiste stem van de VARA of misschien wel van de hele omroep in die tijd.
Halverwege de jaren 80 heb ik hem ooit eens een lift gegeven vanuit Amsterdam. Hij deed iets in een televisieprogramma waar ik ook bij was. Joop reed geen auto en waarom er toen geen taxi werd geregeld, weet ik niet meer. Vaag ligt me bij dat hij zelf vroeg met wie hij mee terug kon rijden naar Hilversum. Ik heb hem toen naar huis gereden. Hij woonde namelijk in een straat achter mij (nog steeds - nou ja, zijn weduwe nu). Hij was alleen tamelijk lang en ik had een Renault safari en dat was niet zo'n grote auto. Maar hij paste er toch in. Joop was een hele gewone aardige man zonder kapsones, voorzover ik hem kende. Ik zag hem en zijn vrouw vaak samen fietsen of hij liep in zijn eentje te wandelen. Het leek altijd alsof hij heel erg in gedachten verzonken was. Hij werd wel eens genoemd de man met het knaapje (klerenhanger) nog in zijn costuum. Hij liep vrij stijf en heel recht.
Ik schrok ervan toen ik woensdagmiddag een mailtje van de VARA doorgestuurd kreeg waarin het perspericht over zijn overlijden stond. Ik had hem namelijk een week of drie geleden, voor mijn gevoel, nog zien fietsen met zijn vrouw. Het viel me toen op dat zijn haar heel licht was. Hij had zijn haar namelijk soms te zwart geverfd. Dat vond ik niet meer bij hem passen. Volgens mij heeft hij geen lang ziekbed gehad.
 
m.vr.gr.
Gré
 

                                                                                                                                          

Zondag 9-3-2003: EEN VELDKEI...

 
Het speelde al jaren door mijn hoofd,een dikke veldkei, die toen we nog kinderen waren vaak een speelplek was ,waar zou die gebleven zijn en liggen??
We woonden aan het Hollandscheveldsche Opgaande  nummer 5,  tot we in de winter 54/55 naar de Ds Kooimanstraat verhuisden toen ik net 9 jaar was. Dus in de voorafgaande 4 a 5 jaar gingen we vaak 's zondagsmiddags 't Diekie achteruit tussen ons en de fam Kreuzen ( Jan en Marchie en Fem die een nichtje? van hun was ) en kwamen dan ook weer aan een diekie wat evenwijdig liep aan de Bentincksdijk . Dit was (en is) nog te zien bij de Carpoolplaats langs de weg die op Buitenvaart langs de nieuwe vijvers loopt. Een dijkje dat liep tussen wat nu ongeveer de Mr Cramerweg is en naar het westen tot de plaats waar de weilanden  van 't Opgaande en Wolfsbos in een punt bij elkaar kwamen (de triangel werd dat wel genoemd). Uit die tijd herinner ik mij de dikke veldkei die gedeeltelijk in de slootwal zat maar ook zodanig dat we er op konden staan en spelen ,hoe groot hij echt  was kon je alleen maar naar raden want de rest zat in de grond. Later gingen we naar de Ambachtschool en gingen dan ook wel eens langs de Krakeelsche dijk naar Hoogeveen en kwamen dan ook nog wel eens op 'oons diekie', Ik weet b.v. nog dat er veenbrand was in de bermen en dat we dan uit moesten kijken want dat smeulde ondergronds ,,je kon zo wegzakken en dat was niet zo best . Het 'KEI gebeuren' bleef in mijn onderbewustzijn aanwezig maar er gebeurt  zoveel (millitaire dienst , verkering en wat er allemaal bijkomt) dat je er niet toe komt om weer eens naar de plaats toe te gaan .Op een gegeven moment zijn we verhuisd naar de "wijk Krakeel" en dacht ik er wel eens aan om nog eens te gaan kijken en toen mijn vrouw een hond aanschafte (wat niet mijn hobby is ) ging ik toch wel eens een stukje lopen ,en het zal zo'n 15 jaar geleden zijn dat ik in de vorstverlet op een mooie wintermiddag de stoute schoenen (kunnen ook klompen geweest zijn) aantrok en over het viaduct en  langs de Mr Cramerweg liep en tussen de carpoolplaats en kwekerij het Heideroosje het bewuste dijkje opliep. Eigenlijk wel tot mijn teleurstelling hadden de boeren de sloot waar 'de kei' moest liggen helemaal dicht gegooid en hun grondgebied op die manier uitgebreid, Einde verhaal want een kei van die omvang komt niet maar zo weer boven drijven !!!
En toen kwam vorig jaar de hele omgeving waar we vroeger zoveel beleefd hadden door het nieuwe industriegebied op zijn kop te staan. Een kennis van ons uit Meppel heeft een weg en waterbouwbedrijf en we kwamen op een visite aan de praat en het bleek dat zij de "Bastions" in de vijvers tussen de snelweg en Buitenvaart bouwden en ik op een middag afgelopen herfst eens ging kijken wat en hoe dat gestalte ging krijgen en om een paar foto's te maken voor onze kennissen, Toen ik wat rondscharrelde om en nabij het eerste "Bastion' ' van af de Mr Cramerweg om een mooi plaatje te maken,  zie ik daar een Veldkei lggen van wel ruim een meter lang en toch ook wel 80cm ?? hoog en breed! Ik orienteer mij eens en kijk over de nu kale vlakte van Buitenvaart naar 't Opgaande en zie dat ik vrijwel op de plek sta waar we 50 jaar geleden speelden in de slootwal op DIE VELDKEI. Ik heb een paar foto's extra gemaakt en aan mijn broer ( Be) gevraagd of hij zich die kei ook nog herinnerde. Het kwam hem vaag voor dat we daar wel kwamen maar mijn zussen wisten het helemaal niet. Mijn jongste broer helemaal niet (die was er nog niet )en Bertus ook niet want die was te jong . Toch hebben we met medewerking van de instanties die in het gebied de wegen aanleggen waardoor de kei weer boven de grond is gekomen en een loonbedrijf van het Opgaande de steen met een shovel mogen ophalen en die ligt nu bij Bertus ten Caat voor het huis naast nog een stuk oud Hollandscheveld : "de Molenwiek"  van de molen die vroeger op 't Hoekje stond.
Het is een stukje nostalgie voor  mij persoonlijk maar ik vond het wel een verhaal voor deze rubriek.
 
een  (oud)Hollandschevelder  Jan ten Caat

                                                                                                                                          

Zondag 9-3-2003:  REACTIES!

Leuk dat Bert Vos als buitengater regelmatig wat van zich laat horen.

Maar ik neem aan dat er toch veel meer buitengaters zijn die deze site bezoeken?
En het hoeft ook niet buitenslands te zijn. Ik kan me voorstellen dat een Hollandschevelder die b.v. in Limburg is gaan wonen ook best wat te vertellen heeft, al zou het alleen al over het bij ons nauwelijks bekende fenomeen carnaval gaan. En hoe je er dan als "nuchtere" Hollandschevelder (of is het Hollandsevelders) tussen staat.
Of zijn Hollandschevelders niet zo nuchter als het op het eerste gezicht lijkt?
Kortom dit is gewoon een oproep om te reageren, dat maakt de site lekker afwisselend, interessant en leesbaar.
Wim Kramer
 

                                                                                                                                          

KLEEDKAMER...

Wat een verhaal, zondag 02-03-2003, over die kleedkamer.   Heb zelf ook (al jaren geleden) een accordeon gekocht met het idee om eens in een band te spelen.  Nu weet ik waarom ik dat nooit heb gedaan, in een band.  Die "kleedkamer" in een invalidentoilet zou mij nooit hoog genoeg zijn om mijn broek uit te trekken . . Zou de zolder een gat in duwen . .  hoe heet  jullie band "de braven van de Carnaval" ???

Nou. Maak maar veel music, want dat overtreft alles weer, vooral wanneer de volume regelaar door de jeugd kan worden bedient . . ha ha.
 
De groeten uit Canada
 
Van Bert

 

                                                                                                                                          

Vrijdag 21-2-2003

Beste lezers van Elke Dag Vers . . .
 
(Ben er nog hoor . . )
 
Zag met plezier die paar mooie foto's van mooi winterweer in Hollandscheveld" die Gré ten Caat een paar dagen geleden stuurde.  Kan ok me iets beter indenken hoe "de winter" daar bij jullie er wel uit moet zien.
 
Hier in Canada hebben we ook wel zulke plekken, maar verscheiden wegen zijn wit van sneeuw, en aan weerskanten op geschoven muren van (een anderhalve meter of zo hoog) sneeuw, dus om het weer hoeven jullie huus niet emigregen. (hoor je het Anja?)
 
Maar goed, ook hier hebben we wel mooi weer, ook in de zomer.  Maar ik zeg altijd, een ieder land heeft zijn mooie plekken.  Ook in Nederland zijn er eigenaardige en mooie streken, vooral in Drenthe, waar de natuur gebied nog al wat in het meerderheid is.
 
Geniet er maar heerlijk van, er zijn er heel wat mensen die niet meer genieten kunnen, al zouden ze daar de zin voor hebben.
 
De (sneeuw witte) groeten uit Canada.
 
Bert Vos

______________________________________________________________________

Uit ELKE DAG VERS:

17-02-2003(12.25)  Weer

Op ELKE DAG, VERS 2 een aantal stukjes over het weer alhier. Gré ten Caat stuurde een paar mooie foto's van mooi winterweer in Hollandscheveld:

         
Links "de Liester", vroeger heette dit de Wolfsbosstraat nu is het de Langedijk. We kijken vanaf het Opgaande richting Hoogeveen. Rechts het Hollandscheveldse Opgaande, ongeveer vanaf de zelfde plaats gefotografeerd richting Hollandscheveld.


De boerderij van Anne Fieten aan het Hollandscheveldse Opgaande, gefotografeerd vanaf de Langedijk. Hollandscheveld, winter(tje) 2003

______________________________________________________________________

DONDERDAG 20 FEBRUARI 2003
 

NIET DAGELIJKS VERS (maar afgeprijsd)

Er zijn mensen met kritiek, positieve, negatieve en opbeurende enz. enz. Er zijn mensen die werken, en in de vrije tijd zich ook nog nuttig voor hun gemeenschap proberen te maken. Er zijn mensen die overal tegenaan schoppen. (misschien uit verveling). Of dat zij door EEN of MEERDERE artikeltjes in ons gemeenschapsblad wakker zijn geschud of het jammer vinden dat zij dit niet als eerste zagen.
En hun kritiek op een ander medium (ik denk wereldwijd) heeft geplaatst. Dan denk ik dat de dingen die over de gemeenschap gaan het toch wel erg ver schoppen. (positief) Er is een mens die toendertijd geen vrije tijd meer had voor ons gemeenschapsblad. Nu heel veel vrije tijd heeft om zijn negatieve kritiek te uiten.

Een POSITIEVE lezer.
P.s. hoe is het met uw jicht

                                                Dagelijks domheid

Er zijn mensen  met domheid, gekte... soms positieve gekte, maar heel vaak negatieve gekte enz enz . Er zijn mensen die werken, en in hun vrije tijd zich ook nog nuttig proberen te maken voor hun gemeenschap om  andere mensen van hun domheid te bevrijden. Dat dat niet altijd lukt lees je in bovenstaand artikel. Lafheid  is, een man aan te vallen die jaren leiding gaf aan de redactie van D"ollansevelder! Aanvallen op een manier wat geen kritiek meer is maar puur uit frustratie geschreven .  Als er gewezen wordt hoe iets beter kan ... Dat je dat ziet als overal tegen aan schoppen en jaloersheid. Dan mag je toch zeggen dat de domheid hier meer dan duidelijk zegevierd.
Dat het me raakt dat er hier zo op de man word gespeeld mag duidelijk zijn. Omdat het artikel niet is ondertekend geeft het mij het recht excuses te vragen voor het bovenstaand artikel  aan bertus ten caat . Dus bertus bij deze

      Johannes moL

___________________________________________________________________

WOENSDAG 19 FEBRUARI 2003

Bertus ten Caat gaat in zijn persoonlijke Weblog ELKE DAG VERS  in op een artikeltje in de Ollansevelder waarin hij door een "positieve lezer" onder vuur wordt genomen in verband met het feit dat hij zich in het verleden wel eens enigszins kritisch had uitgelaten op de huidige Ollansevelder.

Ik kan mij geheel achter Bertus scharen. Hij heeft, vanwege het feit dat hij als medeoprichter  en vanwege het gegeven dat hij meer dan 22 jaar lang maandelijks een enorme portie werk verrichte voor de Ollansevelder, hier dacht het recht wel toe. Want het is ook belachelijk dat er nog steeds anonieme brieven in de Ollansevelder worden geplaatst. De redaktie zou dit niet toe moeten laten. Een dergelijke, op de persoon gespeelde en niet ondertekende brief zou niet geplaatst mogen worden. Tenzij de redaktie dezelfde mening is toegedaan. Kijk eens kritisch naar het produkt dat jullie elke maand afleveren. De tenen krullen je in de schoenen bij het aanschouwen van zoveel slechte berichten. Alleen al het feit dat de redaktie meent dat onder bijna elk door de redaktie zelf geschreven artikeltje een naam moet staan. In de laatste Ollansevelder werden maar liefst 12  van de 25 artikeltjes  ondertekend met initialen of bijvoorbeeld "namens het bestuur". Zie je zoiets in een echte krant? Nee toch. Redaktionele artikelen worden niet ondertekend. Dit staat zo amateuristisch. Ook taalkundig is er van alles op aan te merken. Met een beetje meer aandacht zou dit te voorkomen zijn.
Ik ben ervan overtuigd dat de huidige redaktie haar best doet maar het doet de oude redaktie geen plezier om te zien dat de kwaliteit nogal is achteruit gegaan. Ik heb zelf ook 22 jaar deel uitgemaakt van de redaktie van de Ollansevelder en ik kan u verzekeren dat we ons best deden om zowel inhoudelijk als taalkundig een zo goed mogelijk produkt af te leveren en dat dit alle redaktieleden veel werk kostte. Binnenkomende stukken werden niet klakkeloos letterlijk geplaatst maar gescreend op de Nederlandse taal en indien nodig leesbaarder gemaakt en taalkundig gecorrigeerd. De redaktie bestond toen altijd uit slechts 3 leden. Gezien de huidige bezetting van de redaktie (9 personen) mag je hier natuurlijk het een en ander van verwachten.
Deze kritiek is slechts opbouwen bedoeld. Ik hoop echt dat de kwaliteit wat beter wordt. Gezien echter het uithalen naar een van de vroegere motors van de Ollansevelder zag ik mij genoodzaakt  te reageren. Men ziet kennelijk wel de splinter in andermans oog maar niet de balk in het eigen oog.
 
Bert van der Weide

______________________________________________________________________

Maandag  17 februari 2003

Wat lees ik nu, in ons landje geen mooi weer ?
 
Man t's hier GEWELDIG! 
Veel regen, en wind ik zou niet anders willen, heb zelfs gel-spray voor hooftij dagen (te gebruiken bij windkracht 10), daarom hebben we dus nu geen hoofd/kopdoekjes meer
Mensen ruiken lekkerder,(zonder zweetlucht), zijn aardiger, praten meer met elkaar over b.v het weer,want laten we eerlijk zijn klagen is lekker....
Hebben het minder druk,want zeggen we dan het weer zit toch niet mee , ja ja.
Thuis is het gezelliger, kaarsjes aan kachel/verwarming op 22,23,24,25.
Dan nog een muziekje op,of een lekkere griezel film aan, heerlijk.
 
Heb zelfs een cd voor nooddagen( Hartje zomer) waar je de regen tegen je raam hoort tikken en de wind door de regen heen huilt.Alleen jammer dat er op de cd na een uurtje opeens rare geluiden zijn te horen,geluiden die ik eerst niet thuis kon brengen.
Na lang spitten in mijn hoofd, ben ik er nu achter wat dat voor geluiden zijn kikkers,ja kikkers die kwaken wie kent dat nu nog.
 
NEE, ik zou nooit willen emigregen,en als het ooit zou moeten misschien nog Engeland , nog meer regen...
 
Anja van der Sleen Benjamins
_____________________________________________________________________

Zaterdag 15 februari 2003

Leuk die reacties helemaal uit het verre Canada. Ook interssant om te horen wat voor weer jullie daar hebben. Kennelijk hebben jullie daar in Canada nu zulk weer als wij hadden in 1979. (ja, al weer 24 jaar geleden). Dat zal bij jullie wel veel voorkomen maar hier dus een paar keer per eeuw. Het weer is hier niks. Grauw, koud, een beetje vorstig, geen zon en nog helemaal geen zicht op het voorjaar. Kortom, een winter van niks, zoals zo vaak. Waarop veelal een zomer van niks volgt. Zal in Canada ook wel anders zijn. Ik wed dat ze daar heerlijke warme zomers hebben. Ik ga ook emigreren.

 
Bert van der Weide

__________________________________________________________________

woensdag 12 februari 2003

Beste Hollandschevelders (en belangstellers)
 
Even gaan mijn gedachten terug naar 1953 en 54.  Het ging om de bijdrage van 11-02-2003 "Mooie Namen"  (op Elke Dag Vers) Toen ik die las, dacht ik meteen aan twee onderwijzeressen waar ik bij in de klas zat.  Het was in de school "op 'tNoord"  ergens vlak tegenover Noord 124).  Ik meen dat de eerste klas geregeerd was door een zekere Juffrouw Smallebroek, terwijl de tweede klas in de handen was van Juffrouw Bloemental.  Zeker weet ik het niet meer, maar wel dat dit de namen waren.  Mischien zijn er in de buurt nog wel die deze namen herinneren?
 
(Wij zitten hier allemaal thuis, want we de wegen waren vanmorgen weer gesloten voor verkeer.  De wind blies de sneeuw zo op dat het auto rijden heel gevaarlijk en daarom haast onmogelijk was).
 
De hartelijke groeten uit Canada.
 
Bert Vos

______________________________________________________________________

Zondag 9 februari 03

Beste lezers van deze pagina,
Ik kan iedereen aanraden het boek: "Ik ben de zoon van Saddam Hoessein"
eens te lezen. Het is geschreven door de Irakees, die door Saddam Hoessein
gedwongen is om als plaatsvervanger voor zijn zoon op te treden. (Het gaat
dan om de oudste zoon van Saddam, die nu een eigen krant heeft in Irak en
een paar jaar geleden een ernstig ongeval/of aanslag heeft overleefd maar
wel gehandicapt is).
Deze Irakees, heeft een paar jaar geleden ook op de Nederlandse tv.,in het
kort verteld wat hij allemaal heeft mee gemaakt en hoe hij het land
heeft kunnen ontvluchten. Het is boeiend en gruwelijk!
Het boek zal waarschijnlijk wel in de bibliotheek te vinden zijn.
Zeker in deze tijd is het de moeite waard om te lezen welke methoden Saddam
toepast om zijn zin te krijgen.
Saddam Hoessein moet weg. Of dat moet op de Amerikaanse manier, dus oorlog,
daar ben ik niet zo erg zeker van!
Gré ten Caat

______________________________________________________________________

zondag 2 februari '03

Even over de beuk. Die ligt nu op een plaats waar ie in goed overleg is neergelegd. Er waren indertijd allerlei ideeen voor "verwerking" van het hout maar uiteindelijk werd gekozen voor deze oplossing. Zo zou de beuk misschien nog wel een jaar of vijftig in het dorp kunnen blijven liggen. Er werden ook enkele schijven van de stam gezaagd. Een daarvan staat bij mij en de bedoeling was/is dat er op een goeie dag iets mee wordt gedaan op de manier zoals Albert Metselaar aangaf: aan de hand van de jaarringen markeren we een aantal hoogtepunten uit de geschiedenis van het dorp. Albert is daarin zeker niet tekort geschoten en heeft mij al een aantal interessante data doorgegeven die we zouden kunnen gebruiken. Maar dan moet er wel een plaats voor de schijf komen waar de Hollandschevelders  hem kunnen zien. Het mooiste zou zijn dat-ie in het toekomstige 'dorpscentrum' geplaatst zou kunnen worden dat misschien zou verrijzen op de plaats waar nu de restanten van het Eigen Gebouw nog staan.  Voorlopig dus nog maar even geduld en zeker de stam van de beuk die nu op het Allee ligt niet tot brandhout verzagen. Breng hem dan maar naar mij!!!

Bertus ten Caat

_____________________________________________________________________

zondag 2 februari '03

De boom, de beukenboom zoals door de webmaster uitgebreid beschreven heeft een functie gekregen.
Veel jeugd hangt er regelmatig omheen als ontmoetingsplaats.(inclusief mijn zoon) Er zijn wel eens ideeen geweest om de boom een functie te geven of op een markante plaats te leggen. De markante plaats is er al maar is iedereen hier tevreden mee?
Albert Metselaar hoor ik ook niet meer over de schijven van de boom en de jaarringen. Hoe zit het Albert: Nog steeds in je sabbatical year, of heeft dat zijn redenen. De boom ligt er nog, maar binnenkort zal ie worden verzaagd tot brandhout wanneer er geen bijzondere functie aan wordt gegeven. Wat mij betreft blijft ie voorlopig liggen met een beetje ophoging rondom.
 
henk udding
 

_________________________________________________________________

zondag 2 februari '03

Te Deum Laudamus: Aafje Heynis en Kees Deenink, 's morgens voordat je naar school ging. En de correspondent in Bonn: (knijp de neus dicht en roep met een ietwat hoog stemmetje:)"Hier is Willem Bekaar in Bonn. De Duitse Bondskanselier Konrad Adenhauer heeft vanmorgen de Amerikaanse minster van buitenlandse zaken ontvangen in de Bondsdag........."

We worden ouder papa!

Bertus ten Caat

______________________________________________________________________

zondag 2 februari '03

Ik kan me het nog goed herinneren. De draadomroep. Een luidsprekeraansluiting in de kamer en een in de keuken. En een knop die zo lekker ratelde als je hem harder of zachter zette.
Heerlijk. Met zijn allen rond de radio luisteren naar Paul Vlaanderen of andere hoorspelen met geluiden van piepende deuren en knarsend grind. Spannend. En Te Deum Laudamus. Heb ik ook zo van genoten. Geloof ik. En een hoorspel dat ging over volgens mij een zoontje van een boswachter. kan niet meer op de naam komen. Nostalgie van de bovenste plank. 
bvc

_____________________________________________________________________

Zondag 2 februari '03

Hoi allemaal,
Ik heb ook nog wel een hoofddoekje gedragen. Het was voor/tegen de regen, of
tegen de kou. Dat laatste voornamelijk, denk ik. In mijn herinnering had het
niet echt iets met godsdienst te maken.
Echter, onze moeders droegen naar de kerk tot begin jaren zeventig vaak nog
wel een hoed. Of dat voor iedereen een betekenis had voor de godsdienst? Ik
weet het niet meer, een beetje wel denk ik.  Maar het vreemde was wel dat
mannen hun pet of hoed juist afdeden in de kerk en vrouwen hun hoed
ophielden.
Tja.... dan weet ik het ook niet.
Overigens komt petten dragen weer in de mode. Ik zag gisteren in Hilversum
een jongeman (een jaar of twintig) die met zijn vriendien stond te praten.
En u raadt het al: hij droeg een pet, net zoals die Engelse zanger die in de
jaren zeventig nogal beroemd was in Nederland. Zijn naam wil me absoluut
niet te binnen schieten.(Gilbert O'Sullivan-btc) Ik heb hem ooit in het echt zien spelen na een uitzending van Een van de Acht, in het restaurant van Holliday Inn in
Utrecht, gewoon 's avonds na de uitzending. Kortom, het lijkt er op dat
petten weer in de mode komen.
Een feit is inderdaad dat 's winters je je hoofd maar beter kunt bedekken
want de warmte verlaat via je hoofd je lichaam. Dus met een hoofddeksel op
heb je minder last van de kou EN van koude voeten.
Gré ten Caat.
 

____________________________________________________________________

zaterdag 1 februari 2003

Via deze breng ik even reactie op de "Oproep aan alle Hollandschevelders buitengaats."

 
Ik ben ook geen Hollandschevelder, maar lees deze stukjes met plezier.  Dus zal ik het ook erg leuk vinden als ik verhalen kan lezen van Hollandschevelders buitengaats. Wie weet, mischien komen we mensen tegen die we vroeger kenden?  Want inderdaad, "het computer tijdperk biedt grote mogeliijkheden."
 
Ik was nog maar 10 jaar oud toen we vertrokken, en ben na 17 jaar weer terug geweest in Nederland (in 1971).  Het was ondertussen heel wat veranderd.  Niet alleen waren de afstanden veel korter dan ik me herinnerde, maar ook waren er veel kanaalen dicht.  Er was een vliegveld waar mijn Opa woonde.  Er waren snel wegen, en ik zag haast geen fiets meer op de weg.  Toen we vertrokken "reden" ze wel eens meer dan 30 kilometer per uur! Toen ik weer kwam op vacantie was dat heel langsaam.  Was in 1954 de mogelijkheid om een eind van huis te gaan een droom, 17 jaar later was dat heel gewoon.  Wat mij toch het meeste opviel was het feit dat er veel meer Engelse woorden werden gebruikt.  OK . . excellent . . en dergelijke.   Ook in de winkel ramen waren er verschillende engelse woorden in advertenties. . . .  Nou ja, jullie begrijpen het.
Maar goed, ik was van plan alleen maar even te zeggen dat ik er naar uit zag om dergelijke verhalen te zien, maar het is all een heel preekje geworden.  Het begin van "buitengaats" is er dan toch.

En nee, hoor, geen plannen om weer eens terug te komen om te wonen. Het was fijn even weer te komen kijken, en ook nu, na 48 jaar is het wonderful om via de internet bij jullie op bezoek te komen.

De groeten, hoor, van Bert Vos in Canada.

______________________________________________________________________

donderdag 30 januari 23h59

Het Zuivelpark begint gestaag te groeien, ondanks de bezwaren van omwonenden. Telde op weg naar mijn werk reeds 61 auto's op het terrein van het zuivelpark, de betonmolen en de heipalenmachine niet meegerekend. Blijkbaar geeft deze werkgever al veel werkgelegenheid voordat de zaak gaat draaien. Hierin zijn nog niet gerekend alle toeleveranciers, en mensen die indirect bij het ontwikkelen van het plan zijn betrokken.
Kreeg ik vanmiddag een E-mail van de Gemeente Hoogeveen, waarin stond:
   
       "Advies van de  bezwarencommissie.
                                                                                                            De commissie adviseert u gezien het vorenstaande om de bezwaren ongegrond te verklaren."

(het bezwaar was gericht tegen het onder artikel 19 verlenen van een bouwvergunning)

Dit houd in dat er vooruitlopend op de definitieve goedkeuring van het bestemmingsplan Buitenvaart 2 alvast kan worden gestart met de bouw van DOC.
Blijkbaar zijn een aantal mensen in Hollandscheveld nog steeds, onder leiding van Don Quichotte, tegen windmolens aan het vechten, maar durven ze in het openbaar hun gezicht niet meer te verliezen. Op zich is het wel komisch, omdat de bezwaren gaan over het brandpreventieplan, De Poelkikker en de Grote Modderkruiper .

Ik weet zeker dat 99 procent van de bezwaarmakers zelfs niet van het bestaan afwisten van deze dieren en of items, voordat er werd gestart met de bouw van het zuivelpark.  Ikzelf woon het dichtste bij het toekomstige bedrijf, maar ik geniet iedere dag van de vorderingen die worden gemaakt.

Henk Udding

______________________________________________________________________

30-1-2003
Oproep aan alle Hollandschevelders buitengaats.

 
Alhoewel ik zelf geen Hollandschevelder ben, lijkt het me toch erg leuk en interessant om verhalen te lezen van Hollandschevelders buitengaats. Dat kunnen mensen zijn die vroeger in Hollandscheveld gewoond hebben en nu door omstandigheden elders wonen. Dat kan zelfs in het buitenland zijn of op een booreiland. Maar ook Limburg, Zeeland, of waar ook ter wereld. Ik kwam op het idee door de bijdrage van Bert Vos. Het computer tijdperk biedt wat dat betreft grote mogeliijkheden.
Wat was de beweegreden om te vertrekken? Hoe waren de omstandigheden toendertijd en nu?
Zijn er desondanks toch nog plannen om ooit weer eens te remigreren? Wanneer voor het laatst hier geweest en hoe waren de indrukken over dat bezoek? Is Hollandscheveld erg veranderd vergeleken bij het vertrek?  
Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik denk dat het voor de binnengaters best wel leuk is om iets te horen over hun voormalige plaatsgenoten.
Dus bij deze roep ik alle voormalige Hollandschevelders op om via deze site te reageren. Want is het niet zo, "eens een Hollandschevelder, altijd een Hollandschevelder?"
Wim Kramer,
Oostwijk.

______________________________________________________________________

30-1-2003, 00.29

Bertus, hardstikke goed dat ie hiermet begun'n bent.
Ik ope daj een bulte anelevert kriegt. Zellef kan ik pas nao 1 meert wat anlever'n, dus ik ope dat et dan ook nog vars is en niet beskimmelt. Want zellefs op een wieke kuj soms nog wat beleem. Ik zal mij zellef nou eerst maar ies een burreltie inskenk'n op de opening. Proost!
Willem Kramer,
Oostwieke
________________________________________________________________________________
 

Las net even weer jou bijdrage in "ELKE DAG VERS-ARCHIEF van: 27-1-2003(23.35) over . .  KOPDOEKJES:

                         
Op de linkerfoto mijn moeder met 'kopdoewkie", rechts mensen die bij de deur van het kerkgebouw staan te wachten op een bruidspaar. de dame helemaal rechts draagt een hoofddoekje.  Ik ben eigenlijk ook wel nieuwsgierig naar het waarom. Was het mode? Was het om het haar te beschermen? En wanneer is het eigenlijk verdwenen? 

Ik meen dat dit wel "mode" was, maar geloof niet dat het was "om het haar te beschermen".

Als ik het goed begreep was het toen omdat het (volgens sommige die daar over twisten, ook nu nog) in de Bijbel staat, dat "het hoofd moet bedekt wezen".  En wanneer is het eigenlijk verdwenen? Weet ik ook niet, alleen is het wellicht omdat het een beetje anders wordt ingezien.

Het was dan ook gewoonte dat vrouwen een hoedje op hadden naar de kerk, en trouwens de mannen ook.  Maar die namen ze af wanneer ze de kerk in kwamen.

Ga dat maar eens even bij elkaar overwegen!!!

Maar goed, als ze dat dan geloovden dan moesten ze dat ook bij houden. Doen ze nu niet meer zo aan, bij ons in de kerk tenminste niet meer.

De groeten van een voormalige burger van het Noord (124)

Bert Vos, Ontario Canada

________________________________________________________________________________

29 januari  22h45
 
Vandaag zou mijn oma, van moeders kant, 117 jaar zijn geworden. Echter ze is, na nog drie dagen opgenomen te zijn geweest in een verpleegtehuis, op 86 jarige leeftijd overleden. Ik heb haar nog gekend, alleen zij mij niet meer. Kan me nog herhinneren, dat wanneer ik haar een bezoekje bracht met mijn moeder,drie,vier keer per jaar, ze altijd aan mijn moeder vroeg: en wie is dat dan? Mijn moeder het weer uitleggen, en dat er ook nog meer kinderen waren,echter het was boter aan de galg gesmeerd, want ze was eenvoudigweg dement. Toch heb ik nog wel leuke herhinneringen aan die bezoekjes, zoals het kleinste huisje op het achtereind van de koegrup en slapen in de bedstee. Ze woonde helemaal alleen in een tolhuisje, dus de auto's zoefden op een meter afstand aan je neus voorbij. De busreis er naartoe, en overstappen in Assen. Een  hele wereldreis helemaal naar Gieterzandvoort. Zij was de enigste van mijn grootouders die ik gekend heb.
 
Henk Udding

________________________________________________________________________________

Woensdag 29 januari 2003, 20.13 uur

Hiermee verklaar ik ELKE DAG, VERS 2 officieel voor geopend!

Bertus ten Caat, info@hollandscheveld.nl

______________________________________________________________________