De Jute zak

Of: Hoe dicht Hollandscheveld eigenlijk bij New York ligt....

Je moet er natuurlijk wel een beetje oog voor hebben anders gaat de ouwe troep van een gemiddelde stoel van een jaar of 50 - 60 gewoon de afvalcontainer in...

Het kan al wel een jaar of 10 geleden zijn dat we in onze stoffeerderij een ouwe stoel sloopten. Waar normaal over de vering verenlinnen (jute) wordt gebruikt kwam nu een ouwe jutezak tevoorschijn. Bij nadere beschouwing geen ordinaire jutezak maar een zak met een duidelijk opschrift. Ik vond dat een leuke ontdekking en hing de zak in de werkplaats. Later vonden we er nog één. Jaren hingen ze boven de kniptafel, een jutezak uit New York en een jutezak uit Houston.
In februari 2000 begonnen we met de website www.hollandscheveld.nl . Binnen een week bedacht ik dat een DIGITAAL MUSEUM een leuk item zou zijn voor de site. Ik kreeg het idee om allerlei objecten te fotograferen en die in zogenaamde vitrines op de site te plaatsen. de onderwerpen zouden Hollandschevelds kunnen zijn maar ook meer algemene dingen die (nog) niet in een museum terecht zouden komen. daar kwam bij dat een museum voor een dorp als Hollandscheveld niet levensvatbaar zou zijn... Ons digitale Museum bleek een leuke vondst. TV Drenthe bracht het in het Journaal en het item werd landelijk op TV uitgezonden op NL-Net.
Bijna direct na de opening van het Digitale Museum kwamen de jute-zakken er ook in terecht. Vitrine 20 toonde de zakken, gefotografeerd in mijn werkplaats en het verhaal erbij vertelde de herkomst.

Op 16 oktober 2003 verscheen een berichtje in het Gastenboek van www.hollandscheveld.nl:

1308 Datum: 2003-10-16 19:12:04
Peter Krulewitch ( epetek1@att.net / Geen homepage) schreef:

Hope someone gets this email. I'm am a native New YOrker and on this website there is a burlap sack with my grandfathers name on it. It was used after the second war to upholster funiture. Can someone tell me where that photo was taken?

Ik reageerde daarop dat ik de fotograaf was, dat de zak nog altijd in mijn werkplaats hing en dat ik zeer benieuwd was wie Harry Krulewitch was!

Het antwoord kwam snel:

Thank you for the information and your english is very good. I do not speak dutch but I have a friend Hans Smit, a lawyer who has translated the web page for me. Harry Krulewitch was my grandfather and he was a member of the Produce Exchange in New York. He bought wheat from the Western United States
and milled it in his factory in New York City. He was born in New York City in 1867 and died there in 1945. After his death his brother carried on the business for some time. I suspect that flour was sent to Holland after the war as part of the Marshall Plan. My father told me all this as I do not remember my grandfather. I was born in NYC in 1940 and still live there.
I have never seen a Harry Krulewitch feed sack but was really surprised and pleased that his name came up in a Google search. The internet has made this small miracle possible
Thank You, Peter Krulewitch

Ik heb daarna aangeboden de zak naar New York te sturen omdat ik van mening ben dat-ie daar, bij de nazaten van Harry Krulewitch hoorde.

Peter Krulewitch vond dat prachtig. Hij schreef:

Thank you for your kind offer which I will greatfully accept. I will insist on paying any costs related to sending it to me and any other cost you think is correct.I will frame it and have it prominently featured in the living room of my farm.
I will also look for a replacement of a feed sack that is appropriate for your fine web page.
Again thank you very much for your generosity and I hope to meet you on my next trip to Europe.

Maandagmorgen 3 november besloot ik de zak van de wand te halen en in te pakken teneinde hem op te sturen naar Peter Krulewitch. Toen ik daar mee bezig was dacht ik dat het toch eigenlijk wel een heel bijzonder verhaal was! Zo'n jutezak die vanuit New York naar Nederland gaat, daar door een stoffeerder wordt gebruikt als verenlinnen in een stoel... De stoel staat dan een jaar of 40 ergens, komt in mijn werkplaats terecht, wij ontdekken de zak, hangen hem op als een bijzondere vondst, we plaatsen hem in ons digitaal museum in 2000 en weer 3 jaar later blijkt Hollandscheveld heel dicht bij New York te liggen....

Ik bel de krant met de mededeling dat ik een heel bijzonder verhaal heb. Ze zijn het met me eens en een uur later zijn verslaggever en fotograaf van het Dagblad van het Noorden bij me. Om half 3 maandagmiddag besluit ik dat ook de rest van Nederland het mag weten en mail ik het verhaal aan alle kranten, radio en tvstations die in m'n emailbestanden staan.

Een uur later meldt de NCRV Radio zich. Komen op 11 november langs om een opname te maken van het verhaal voor het programma Plein Publiek.
De volgende morgen -dinsdag- belt de Telegraaf. Woensdag staat het verhaal met foto in de Telegraaf. Woensdag belt ook NCRV televisie. Men vindt het onderwerp leuk genoeg voor het TV-programma MAN BIJT HOND! Tenslotte belt ook de Hoogeveense Courant waar vrijdag een foto en een artikeltje in staat.

Nadat iedereen de bijzondere zak heeft gefilmd zal ik hem de komende week naar New York sturen. Geeft een heel bijzonder gevoel, de gedachte dat die zak straks in New York ergens ingelijst aan de wand zal hangen! Maar wel een heel GOED gevoel!!!!!